Ezekiel 27

Burmese MCLZV

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →

1ထာဝရဘုရားငါ့အားမိန႔္ေတာ္မူသည္ကား၊- v

2``အခ်င္းလူသား၊ တု႐ုၿမိဳ႕အတြက္ငိုခ်င္းကို ဖြင့္ဆိုေလာ့။- v

3ထိုၿမိဳ႕သည္ပင္လယ္ကမ္းစပ္တြင္ရွိ၍ ပင္လယ္ ကမ္းေျခေပၚတြင္ရွိသမၽွေသာၿမိဳ႕တို႔ႏွင့္ကုန္ သြယ္ဘက္ျဖစ္၏။ သူ႔အားအရွင္ထာဝရဘုရား အဘယ္သို႔မိန႔္ေတာ္မူသည္ကိုဤသို႔ဆင့္ဆို ေလာ့။ ``အခ်င္းတု႐ုၿမိဳ႕၊ သင္သည္အျပစ္ဆိုဖြယ္ မရွိေအာင္လွပတင့္တယ္သည့္အတြက္ဝါ ႂကြားတတ္၏။

4ပင္လယ္သည္သင္ေနထိုင္ရာအရပ္ျဖစ္၏။ သင္၏ဗိသုကာတို႔သည္သင့္အားလွပစြာ တည္ေဆာက္ထားၾက၏။

5သူတို႔သည္ေဟရမုန္ေတာင္မွ ထင္းရွူးပင္မ်ားကိုပ်ဥ္အတြက္၊ ေလဗႏုန္ေတာမွအာရစ္ပင္ကို ရြက္တိုင္အတြက္အသုံးျပဳၾက၏။

6ေလွာ္တက္မ်ားကိုျပဳလုပ္ရန္ဗာရွန္ေတာမွ ဝက္သစ္ခ်ပင္မ်ားကိုယူေဆာင္လာၾက၏။ သင္၏ကုန္းပတ္ကိုကုပ႐ုကၽြန္းမွရေသာ ထင္းရွူးျဖင့္ျပဳလုပ္ကာဆင္စြယ္မ်ားျဖင့္ ခ်ယ္လွယ္ထားၾက၏။

7သင္၏ရြက္မ်ားကိုအီဂ်စ္ျပည္မွရေသာ ပန္းထိုးထည္ ပိတ္ေခ်ာျဖင့္ျပဳလုပ္ထားေၾကာင္းအေဝးကပင္ အလံသဖြယ္အလြယ္တကူသိနိုင္၏။ သင္၏ေနေရာင္ကာမ်ားသည္ဧလိရွကၽြန္း မွရရွိေသာ မရမ္းေစ့ေရာင္အေကာင္းစားပိတ္ေခ်ာျဖင့္ ျပဳလုပ္ထား၏။

8သင္၏ေလွာ္တက္ကိုင္သမားမ်ားမွာဇိဒုန္ ၿမိဳ႕သားႏွင့္ အာဝဒ္ၿမိဳ႕သားမ်ားျဖစ္၏။ ေလ့က်င့္မွုရွိသူတု႐ုၿမိဳ႕သားမ်ားက သေဘၤာသားမ်ားျဖစ္ၾက၏။

9သေဘၤာကိုျပဳျပင္ဖာေထးရန္လိုက္ပါသည့္ ကၽြမ္းက်င္သူလက္သမားဆရာမ်ားသည္ ေဂဗလၿမိဳ႕မွျဖစ္ၾက၏။ ပင္လယ္ကူးသေဘၤာမွန္သမၽွမွသေဘၤာသားတို႔သည္ သင္ႏွင့္ေရာင္းဝယ္ေဖာက္ကားမွုကိုျပဳၾက၏။

10``ေပရသိျပည္၊ လုဒျပည္၊ ဖုတျပည္တို႔မွစစ္ သူရဲမ်ားသည္သင္၏တပ္မေတာ္တြင္အမွု ထမ္းၾက၏။ သူတို႔သည္မိမိတို႔၏ဒိုင္းလႊား မ်ားႏွင့္သံခေမာက္မ်ားကိုသင္၏စစ္တန္း လ်ားမ်ားတြင္ဆြဲခ်ိတ္ထားၾက၏။ သူတို႔ သည္ကားသင္၏ဂုဏ္အသေရကိုတိုးေစ သူမ်ားျဖစ္ၾက၏။-

11အာဝဒ္ၿမိဳ႕မွစစ္သူရဲမ်ားကသင္၏ၿမိဳ႕ရိုး မ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ဂမၼဒိမ္ၿမိဳ႕သားတို႔က သင္၏ျပအိုးတို႔ကိုလည္းေကာင္းေစာင့္ၾကပ္ ေပးၾက၏။ သူတို႔သည္မိမိတို႔၏ဒိုင္းလႊား မ်ားကိုသင္တို႔၏ၿမိဳ႕ရိုးတြင္ဆြဲခ်ိတ္ထား ၾက၏။ သင့္အားလွပတင့္တယ္ေစသူမ်ား ကားထိုသူတို႔ပင္ျဖစ္သတည္း။

12``သင္သည္မိမိ၏မ်ားေျမာင္ေသာကုန္စည္ တို႔ကိုတာရွုၿမိဳ႕တြင္ ေငြ၊ သံ၊ သံျဖဴ၊ ခဲတို႔ ႏွင့္လဲလွယ္ကာကုန္သြယ္မွုကိုျပဳ၏။-

13ယာဝန္ၿမိဳ႕၊ တုဗလၿမိဳ႕ႏွင့္ေမရွက္ၿမိဳ႕တို႔ တြင္သင္၏ကုန္စည္မ်ားကိုကၽြန္မ်ား၊ ေၾကး နီအိုးမ်ားႏွင့္လဲလွယ္၏။-

14ေတာဂါမၿမိဳ႕မွလာေသာခိုင္းျမင္း၊ စီးျမင္း ႏွင့္လားမ်ားကိုသင္သည္မိမိ၏ကုန္စည္ မ်ားႏွင့္လဲလွယ္၏။-

15ေဒဒန္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္လည္းသင္ႏွင့္ကုန္သြယ္ မွုကိုျပဳၾက၏။ ပင္လယ္ကမ္းေျခအေျမာက္ အျမားမွလူတို႔သည္ ဆင္စြယ္ႏွင့္အနက္ေရာင္ ရွိေသာသစ္သားမ်ားကိုသင္၏ကုန္ပစၥည္း မ်ားႏွင့္လဲလွယ္ၾက၏။-

16ရွုရိျပည္သားတို႔သည္သင္ထုတ္လုပ္သည့္ ကုန္ပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုဝယ္ယူကာ ယင္း တို႔၏တန္ဖိုးကိုျမ၊ ေက်ာက္နီ၊ မရမ္းေစ့ ေရာင္အထည္အလိပ္၊ ပန္းထိုးထည္၊ ပိတ္ေခ်ာ၊ သႏၲာႏွင့္ပတၱျမားတို႔ျဖင့္ေပးေခ်ၾက၏။-

17ယုဒျပည္ႏွင့္ဣသေရလျပည္တို႔ကသင္၏ ကုန္စည္မ်ားကိုမင္းနစ္ၿမိဳ႕မွဂ်ဳံစပါး၊ ပ်ား ရည္၊ သံလြင္ဆီ၊ အေမႊးအႀကိဳင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေပး၍ဝယ္ယူၾက၏။-

18ဒမာသက္ၿမိဳ႕ကသင့္ကုန္စည္မ်ားႏွင့္သင္ ထုတ္လုပ္သည့္ပစၥည္းအသုံးအေဆာင္မ်ား ကိုဝယ္ယူကာ ဥဇလၿမိဳ႕အနီးရွိေဝဒန္ ၿမိဳ႕ႏွင့္ယာဝန္ၿမိဳ႕တို႔ကလည္း ပစၥည္းအသုံး အေဆာင္မ်ားအတြက္ေဟလဗုန္စပ်စ္ရည္၊ စဟာရသိုးေမြးတို႔ျဖင့္ေပးေခ်ၾက၏။ သူ တို႔သည္သံႂကြတ္၊ အေမႊးအႀကိဳင္အမ်ိဳး မ်ိဳးႏွင့္လည္း သင္၏ကုန္စည္မ်ားကိုလဲ လွယ္ၾက၏။-

20ေဒဒန္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္သင္၏ကုန္စည္ မ်ားကိုျမင္းကုန္းႏွီးအခင္းမ်ားႏွင့္ လဲလွယ္ၾက၏။-

21အာရပ္သားမ်ားႏွင့္ေကဒါဘုရင္တို႔ သည္သင္၏ကုန္စည္မ်ားကိုသိုးငယ္၊ သိုး ႀကီးႏွင့္ဆိတ္မ်ားကိုေပး၍ဝယ္ယူၾက၏။-

22ေရွဘႏွင့္ရာဂမၿမိဳ႕မ်ားမွကုန္သည္တို႔ သည္သင္၏ကုန္စည္မ်ားကိုအေကာင္းဆုံး အေမႊးအႀကိဳင္မ်ား၊ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ မ်ားႏွင့္ေရႊတို႔ျဖင့္ဝယ္ယူၾက၏။-

23ခါရန္ၿမိဳ႕၊ ကေႏၷၿမိဳ႕၊ ဧဒင္ၿမိဳ႕တို႔သည္လည္း ေကာင္း၊ ေရွဘၿမိဳ႕၊ အာရွုရိၿမိဳ႕ႏွင့္ခိလမဒ္ ၿမိဳ႕မ်ားမွကုန္သည္တို႔သည္လည္းေကာင္း သင္ႏွင့္ကုန္သြယ္မွုကိုျပဳၾက၏။-

24သူတို႔ကလွပေသာအဝတ္တန္ဆာ၊ မရမ္း ေစ့ေရာင္အထည္အလိပ္၊ ပန္းထိုးထည္၊ အေရာင္ ေတာက္ပေသာေကာ္ေဇာႏွင့္ခိုင္ခံ့ေအာင္က်စ္ ထားေသာႀကိဳးအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကိုေရာင္းခ် ၾက၏။-

25သင္၏ထံမွကုန္စည္မ်ားကိုအႀကီးမား ဆုံးကုန္သေဘၤာႀကီးမ်ားျဖင့္သယ္ေဆာင္ သြားၾက၏။ ``သင္သည္ေလးလံေသာကုန္စည္မ်ားကို တင္ေဆာင္ကာပင္လယ္ထဲသို႔ေရာက္ေနေသာ သေဘၤာႏွင့္တူ၏။

26သင့္အားေလွာ္ခတ္သူတို႔သည္ပင္လယ္ထဲသို႔ ထုတ္ေဆာင္လာေသာအခါ၊ အေရွ႕ေလသည္ပင္လယ္ထဲ၌သင့္ကို ပ်က္စီးသြားေစ၏။

27သင္ခ်မ္းသာသမၽွကုန္စည္မ်ား၊ သင္၏သေဘၤာသားအားလုံး၊သေဘၤာျပဳျပင္သူ လက္သမားဆရာမ်ားႏွင့္ကုန္သည္မ်ား၊ သေဘၤာေပၚရွိစစ္သူရဲမ်ားႏွင့္ရွိရွိသမၽွ ေသာ လူတို႔သည္ သင္၏သေဘၤာပ်က္ေသာအခါပင္လယ္ထဲ တြင္ နစ္ျမဳပ္ေသဆုံးၾကကုန္၏။

28ေရနစ္ေသဆုံးၾကသည့္သေဘၤာသားတို႔ ဟစ္ေအာ္သံသည္ကမ္းေျခတြင္ပဲ့တင္ထပ္ ၍သြား၏။

29``သေဘၤာသားအေပါင္းတို႔သည္မိမိတို႔၏ သေဘၤာမ်ားကိုစြန႔္ကာကုန္းေပၚသို႔တက္ၾက ေလၿပီ။

30သူတို႔သည္မိမိတို႔ဦးေခါင္းေပၚသို႔ေျမမွုန႔္ မ်ားကို ေျမႇာက္ၾကဲ၍ျပာထဲတြင္လူးလွိမ့္လ်က္ သင္၏အတြက္ျပင္းျပစြာငိုေႂကြးျမည္ တမ္းၾက၏။

31သူတို႔သည္သင္၏အျဖစ္ကိုျမင္၍ ဦးေခါင္းမ်ားကိုရိတ္ကာဝမ္းနည္းပူေဆြး သည့္ လကၡဏာျဖင့္ေလၽွာ္ေတကိုဝတ္ၾက၏။ သူတို႔သည္ဝမ္းနည္းပက္လက္ဟစ္ေအာ္ ငိုေႂကြးၾက၏။ သူတို႔သည္ငိုေႂကြးျမည္တမ္းလ်က္သင္ႏွင့္ ဆိုင္ေသာ ငိုခ်င္းကိုသီဆိုၾကလိမ့္မည္။

32`ယခုအခါပင္လယ္ထဲ၌ဆိတ္ၿငိမ္၍ ေနေသာ တု႐ုၿမိဳ႕ႏွင့္အဘယ္ၿမိဳ႕ကိုႏွိုင္းယွဥ္နိုင္ပါ မည္နည္း။

33သင္သည္မိမိ၏ကုန္စည္မ်ားကိုနိုင္ငံျခားသို႔ တင္ပို႔ေရာင္းခ်ရာတြင္ လူမ်ိဳးတကာတို႔လိုေနေသာအရာမ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေပး၏။ သင္၏မ်ားျပားေသာကုန္ပစၥည္းမ်ားကဘုရင္ တို႔ကို ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝေစေလသည္။

34ယခုမွာသင္သည္ပင္လယ္တြင္ပ်က္ကာ သမုဒၵရာနက္ထဲသို႔နစ္ျမဳပ္သြားေလၿပီ။ သင္၏ကုန္စည္မ်ားႏွင့္သင္၏လုပ္သား အေပါင္းတို႔သည္၊ သင္ႏွင့္အတူပင္လယ္တြင္ေပ်ာက္ကြယ္သြား ၾက ေလကုန္ၿပီ' ဟုငိုခ်င္းကိုဆိုၾက၏။

35``ပင္လယ္ကမ္းေျခတြင္ေနထိုင္သူအေပါင္း တို႔သည္သင္၏ကံၾကမၼာကိုျမင္၍တအံ့တ ၾသျဖစ္ၾကကုန္၏။ သူတို႔၏ဘုရင္မ်ားပင္ လၽွင္ထိတ္လန႔္တုန္လွုပ္ၾကလ်က္ မ်က္ႏွာတြင္ ေသြးမရွိၾကေတာ့ေပ။-

36သင္သည္ဆုံးပါးသြားေလၿပီ။ ထာဝစဥ္ဆုံး ပါးသြားေလၿပီ။ ကမၻာတစ္ဝွမ္းလုံးရွိကုန္ သည္တို႔သည္ သင့္ကိုကဲ့ရဲ့ဟစ္ေကၽြးၾက လိမ့္မည္'' ဟူ၍တည္း။

← Chapter 26 Jump to: Chapter 28 →