Habakkuk 3

Burmese MCLZV

← Chapter 2 Jump to:

1ပေရာဖက္ဟဗကၠဳတ္၏ဆုေတာင္းပတၳနာမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္၏။

2အို ထာ၀ရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ျပေတာ္မူခဲ့ေသာ အမွုေတာ္တို႔ကို ၾကားသိရၿပီျဖစ္၍၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ထိတ္လန႔္အံ့ဩလ်က္ရွိပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ျပေတာ္မူခဲ့ေသာ ႀကီးျမတ္သည့္ အမွုတို႔ကို၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ေခတ္အခါ၌လည္း တစ္ဖန္ျပေတာ္မူပါ၏။ အမ်က္ေတာ္ထြက္ခ်ိန္၌ပင္ က႐ုဏာထားေတာ္မူပါ။

3ဘုရားသခင္သည္ေတမန္ၿမိဳ႕မွတစ္ဖန္ ႂကြလာေတာ္မူလိမ့္မည္။ သန႔္ရွင္းျမင့္ျမတ္သည့္ဘုရားသခင္သည္ ပါရန္ေတာင္ကုန္းမွ ႂကြလာေတာ္မူလိမ့္မည္။ ကိုယ္ေတာ္၏ဘုန္းအသေရေတာ္သည္ မိုးေကာင္းကင္ကိုလႊမ္းျခဳံလ်က္ရွိပါ၏။ ကမၻာေျမႀကီးသည္လည္း ကိုယ္ေတာ္အား ေထာမနာျပဳသံမ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္လ်က္ေနပါ၏။

4ကိုယ္ေတာ္သည္ ေနေရာင္ကဲ့သို႔အေရာင္အဝါ ေတာက္ပလ်က္ႂကြလာေတာ္မူပါ၏။ တန္ခိုးေတာ္ကိန္းေအာင္းရာျဖစ္သည့္ လက္႐ုံးေတာ္မွ ေရာင္ျခည္ေတာ္ထြက္လ်က္ေန၏။

5ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိေရွ႕ေတာ္မွအနာေရာဂါေဘးကို ေစလႊတ္ေတာ္မူ၍၊ ေနာက္ေတာ္မွေသမင္းကို လိုက္ေစေတာ္မူ၏။

6ကိုယ္ေတာ္သည္ရပ္တန႔္ေတာ္မူေသာအခါ ေျမလွုပ္ခါပါ၏။ တစ္ခ်က္မၽွၾကည့္ေတာ္မူ႐ုံျဖင့္ လူမ်ိဳးတကာတို႔တုန္လွုပ္ၾကပါ၏။ ထာ၀ရကာလတည္ရွိေသာေတာင္ႀကီးတို႔သည္ ေၾကမြ၍သြားလ်က္၊ ေရွးပေဝသဏီကကိုယ္ေတာ္ေလၽွာက္သြားခဲ့ေသာ အစဥ္အျမဲတည္ရွိခဲ့သည့္ေတာင္ငယ္မ်ားသည္ တိမ္ျမဳပ္၍သြားပါ၏။

7ကုရွန္ျပည္သားတို႔ေၾကာက္လန႔္လ်က္၊ ေနသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ မိဒ်န္ျပည္သားတို႔ တုန္လွုပ္လ်က္ေနသည္ကိုလည္ေကာင္း ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးျမင္ပါ၏။

8အို ထာ၀ရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏အမ်က္ေဒါသကိုလွုံ႔ေဆာ္သည္မွာ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ားေပေလာ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္အား ျပင္းစြာေဒါသထြက္ေစေသာ အရာမွာ ပင္လယ္ေပေလာ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ တိမ္လႊာမ်ားကိုစီးေတာ္မူပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏လူတို႔ထံသို႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းကို ေဆာင္ယူခဲ့ေသာအခါ မိုးသက္မုန္တိုင္းတိမ္လႊာသည္ ကိုယ္ေတာ္၏စစ္ျမင္းရထားျဖစ္ပါ၏

9ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ မိမိ၏ေလးေတာ္ကိုလည္းေကာင္း ပစ္လႊတ္ရန္ျမားေတာ္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ အသစ္ျပင္ေတာ္မူပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏လၽွပ္စီးသည္ ကမာေျမႀကီးကို ကြဲအက္ေစေတာ္မူပါ၏။

10ကိုယ္ေတာ္ရွင္ကိုျမင္ေသာအခါေတာင္မ်ားသည္ တုန္လွုပ္ၾကပါ၏။ ေရတို႔သည္ ေတာင္ကမ္းပါးရံမ်ားမွ စီးထြက္ၾကပါ၏။ ေျမလႊာေအာက္ရွိေရမ်ားသည္ အသံျမည္ဟည္းၾကပါ၏။ လွိုင္းလုံးမ်ားသည္လည္း ျမင့္တက္ၾကပါ၏။

11လ်င္ျမန္လွသည့္ ျမားေတာ္တို႔သည္ ဝင္းကနဲဝင္းကနဲ အေရာင္လက္၍ လွံေတာ္တို႔သည္ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္၊ ေရာင္ျခည္ထြက္ၾကေသာအခါ ေနႏွင့္ လတို႔သည္ ရပ္တန႔္၍သြားၾက၏။

12ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူ၍ ကမၻာေျမျပင္ကိုျဖတ္ေက်ာ္ကာေဒါသအဟုန္ျဖင့္ လူမ်ိဳးတကာတို႔အားနင္းေခ်ေတာ္မူပါ၏။

13ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ မိမိလူမ်ိဳးေတာ္ႏွင့္၊ မိမိဘိသိက္ေပးေတာ္မူေသာသူအား ကယ္တင္ရန္ထြက္ႂကြေတာ္မူပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ သူယုတ္မာေခါင္းေဆာင္ကို ခ်ိဳးႏွိမ္ေတာ္မူ၍ သူ၏ေနာက္လိုက္တို႔ကို အစတုံး စီရင္ေတာ္မူပါ၏။

14ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏ျမားေတာ္တို႔သည္ တပ္မွူးကို ထုတ္ခ်င္းခတ္ထိုးေဖာက္၍သြားပါ၏။ သူ၏တပ္မေတာ္သည္ ေလမုန္တိုင္းသဖြယ္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အား တိုက္လႊင့္ရန္ခ်ီတက္လာပါ၏။ သူတို႔သည္ ဆင္းရဲသားတို႔အား ညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္ေသာသူတို႔ကဲ့သို႔က်ိတ္၍ ႏွစ္ေထာင္းအားရလ်က္ရွိေနၾကပါ၏။

15ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ မိမိ၏ျမင္းေတာ္မ်ားျဖင့္ ပင္လယ္ကိုနင္းေခ်ေတာ္မူေသာအခါ ေရတို႔သည္အျမႇုပ္ထၾကပါ၏။

16ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဤအမွုအရာအေပါင္းကို ၾကားလၽွင္ ထိတ္လန႔္၍သြားပါ၏။ ေၾကာက္စိတ္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး၏ႏွုတ္ခမ္းတို႔သည္ ဆတ္ဆတ္တုန္လ်က္ ကိုယ္ခႏြာသည္ ေျပာ့အိကာ ေျခတို႔သည္ ေခြယိုင္လ်က္ေနပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ကို တိုက္ခိုက္သူတို႔အား ဘုရားသခင္အျပစ္ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူမည့္အခ်ိန္ကို ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ၿငိမ္သက္စြာေစာင့္ေမၽွာ္၍ေနပါမည္။

17သေဘၤာသဖန္းပင္မ်ားတြင္အသီးမရွိ။ စပ်စ္ပင္မ်ားသည္ စပ်စ္သီးမသီး။ သံလြင္ပင္တို႔သည္ မေအာင္ျမင္။ လယ္မ်ားမွ အသီးအႏွံမထြက္။ သိုးတို႔သည္ေသၾကကုန္လ်က္၊ ႏြားတင္းကုပ္မ်ားတြင္ ဗလာက်င္း၍ေနေသာ္လည္း

18ဘုရားသခင္၊ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး၏ ကယ္တင္ရွင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ ဝမ္းေျမာက္ရႊင္လန္းလ်က္ ေနပါမည္။

19အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာ၀ရဘုရားသည္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအားခြန္အားကိုေပးေတာ္မူပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးအား သမင္ကဲ့သို႔ေျချမဲေစေတာ္မူ၍ ေတာင္မ်ားေပၚ၌ ေဘးမဲ့လုံျခဳံစြာ ထားေတာ္မူပါ၏။

← Chapter 2 Jump to: