Joel 1

Burmese MCLZV

Jump to: Chapter 2 →

1ဤဗ်ာဒိတ္ေတာ္သည္ေပေသြလ၏သား ေယာလအား ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူ သည့္ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ျဖစ္၏။

2အခ်င္းအသက္ႀကီးသူတို႔ငါေျပာသည္ကို အာ႐ုံစိုက္ၾကေလာ့။ ယုဒျပည္သူအေပါင္းတို႔နားေထာင္ၾက ေလာ့။ သင္တို႔ေခတ္၌ေသာ္လည္းေကာင္းသင္တို႔ ဘိုးေဘးမ်ား၏ေခတ္၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဤအမွုအရာမ်ိဳးျဖစ္ပ်က္ဖူးသေလာ။

3ဤအခ်င္းအရာကိုသင္တို႔၏သားသမီး မ်ားအား ေျပာၾကားၾကေလာ့။ သူတို႔သည္မိမိတို႔သားသမီးမ်ားအား ေျပာၾကားလ်က္၊ ထိုသားသမီးမ်ားကလည္းေနာင္တစ္ေခတ္မွ လူတို႔အားေျပာၾကားၾကလိမ့္မည္။

4က်ိဳင္းေကာင္မ်ားသည္တစ္အုပ္ၿပီးတစ္အုပ္ ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ားအေပၚသို႔သက္ဆင္း ၾက၏။ က်ိဳင္းေကာင္တစ္အုပ္စား၍ႂကြင္းေသာအရာကို အျခားတစ္အုပ္ကစားၾကေလသည္။

5အခ်င္းေသေသာက္ၾကဴးတို႔နိုးထ၍ငို ေႂကြးၾကေလာ့။ အခ်င္းစပ်စ္ရည္သမားတို႔ငိုေႂကြး ျမည္တမ္းၾကေလာ့။ စပ်စ္ရည္သစ္ျပဳလုပ္ရန္စပ်စ္သီး မ်ားပ်က္စီးကုန္ၿပီ။

6က်ိဳင္းေကာင္အုပ္ႀကီးသည္ငါတို႔ျပည္ကို တိုက္ခိုက္လွေလၿပီ။ သူတို႔သည္အားအင္ႀကီး၍မေရမတြက္ နိုင္ေအာင္ မ်ားျပားၾက၏။ သူတို႔၏သြားမ်ားသည္ျခေသၤ့သြားကဲ့သို႔ ထက္ျမက္၏။

7သူတို႔သည္ငါတို႔၏စပ်စ္ႏြယ္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးကာ၊ ငါတို႔သဖန္းပင္မ်ားကိုကိုက္ျဖတ္ပစ္ ၾက၏။ သူတို႔သည္၊အကိုင္းအခက္မ်ား ျဖဴသြားသည္တိုင္ေအာင္၊ သစ္ေခါက္မ်ားကိုအကုန္အစင္သုတ္သင္ ပယ္ရွင္း ၾကေလၿပီ။

8အခ်င္းလူတို႔သင္တို႔သည္ၾကင္ယာေလာင္း ေသသျဖင့္၊ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းသည့္အမ်ိဳးသမီးကေလး ကဲ့သို႔ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကေလာ့။

9ဗိမာန္ေတာ္တြင္ပူေဇာ္ဆက္သရန္ ဂ်ဳံဆန္ေသာ္လည္းေကာင္း စပ်စ္ရည္ေသာ္လည္းေကာင္းမရွိေတာ့ေပ။ မိမိတို႔ထံတြင္ထာဝရဘုရားအတြက္ ပူေဇာ္သကာမ်ားမရွိသျဖင့္ယဇ္ ပုေရာဟိတ္တို႔သည္ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကကုန္၏။

10လယ္ယာမ်ားသည္ေကာက္ပင္ကင္းလ်က္ေန၏။ ဂ်ဳံဆန္မ်ားသည္ပ်က္စီး၍စပ်စ္သီးမ်ားမွာ ေျခာက္ေသြ႕ကုန္လ်က္၊ သံလြင္ပင္မ်ားသည္ညႇိုးႏြမ္းသြားၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ေျမႀကီးသည္ငိုေႂကြးျမည္တမ္းေလ ေတာ့၏။

11အခ်င္းလယ္သမားတို႔ဝမ္းနည္းပူေဆြးၾကေလာ့။ ဂ်ဳံစပါးမုေယာစပါးမွစ၍အသီးအႏွံ ရွိသမၽွတို႔သည္ပ်က္စီးသြားေလၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္အခ်င္းစပ်စ္ဥယ်ာဥ္မွူးတို႔ငို ေႂကြးၾကေလာ့။

12စပ်စ္ႏြယ္ပင္မ်ားႏွင့္သဖန္းပင္တို႔သည္ ညႇိုးႏြမ္း ေျခာက္ေသြ႕ၾကေလၿပီ။ သီးပင္မွန္သမၽွတို႔သည္ညႇိုးႏြမ္း၍ ေသၾကေလကုန္ၿပီ။ လူတို႔မွာလည္းေပ်ာ္ရႊင္မွုမရွိေတာ့ေပ။

13ယဇ္ပလႅင္အမွုေတာ္ေဆာင္ အခ်င္းယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔၊ေလၽွာ္ေတကိုဝတ္၍ ငိုေႂကြးၾကေလာ့။ ငါ၏ဘုရားသခင္ေရွ႕အမွုေတာ္ေဆာင္တို႔ ဗိမာန္ေတာ္သို႔ဝင္၍ ညဥ့္လုံးေပါက္ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကေလာ့။ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္အားပူေဇာ္ရန္ ဂ်ဳံဆန္ႏွင့္ စပ်စ္ရည္မ်ားမရွိေတာ့ၿပီ။

14အစာေရွာင္ၾကရန္အမိန႔္မ်ားကိုထုတ္ ျပန္ကာ လူထုစည္းေဝးပြဲတစ္ရပ္ကိုက်င္းပၾကေလာ့။ သင္တို႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန္ ေတာ္တြင္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္၊ယုဒျပည္သားအေပါင္း ကို စုေဝးေစၿပီးလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္၏ထံေတာ္သို႔ဟစ္ေအာ္ၾကေလာ့။

15ထာဝရဘုရားတရားစီရင္ေတာ္မူရာ ေန႔ရက္ကာလသည္နီးကပ္လာေလၿပီ။ ထိုကာလတြင္အနႏၲတန္ခိုးရွင္သည္ ေဘးအႏၲရာယ္ဆိုးကိုသက္ေရာက္ေစေတာ္ မူလိမ့္မည္။ ထိုေန႔ရက္သည္အဘယ္မၽွေၾကာက္မက္ဖြယ္ ေကာင္းလိမ့္မည္နည္း။-

16ငါတို႔သည္မိမိတို႔၏ေကာက္ပဲသီးႏွံမ်ား အဖ်က္အဆီးခံရခ်ိန္၌ပင္မည္သို႔မၽွ မတတ္နိုင္၊ေငး၍ၾကည့္ေနရၾက၏။ ဘုရားသခင္၏ဗိမာန္ေတာ္တြင္လည္း ေပ်ာ္ရႊင္မွုမရွိေတာ့ေပ။

17မ်ိဳးေစ့တို႔သည္ေျမေျခာက္ေအာက္တြင္ ပုပ္ပ်က္၍သြားၾက၏။ သိုေလွာင္ရန္ဂ်ဳံဆန္မရွိေတာ့သျဖင့္ ဟာလာဟင္းလင္းျဖစ္လ်က္ေနေသာ စပါးက်ီ မ်ားသည္ယိုယြင္းပ်က္စီး၍ေနၾက၏။

18ကၽြဲႏြားတို႔သည္စားက်က္မ်ားမရွိ သျဖင့္ ဒုကၡေရာက္ကာျမည္တြန္ေနၾက၏။ သိုးအုပ္မ်ားသည္လည္းဒုကၡေရာက္ရ ၾကေလသည္။

19စားက်က္မ်ားႏွင့္သစ္ပင္မ်ားသည္ မီးသင့္ေလာင္သည့္အလားေျခာက္ေသြ႕၍ သြားကုန္၏။ သို႔ျဖစ္၍ အို ထာဝရဘုရားကၽြန္ေတာ္ မ်ိဳးတို႔သည္ အထံေတာ္သို႔ဟစ္ေအာ္ၾကပါ၏။

20စားက်က္မ်ားမီးသင့္ေလာင္ထားသကဲ့သို႔ စမ္းေခ်ာင္းမ်ားသည္လည္းခန္းေျခာက္၍သြား ေလၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ေတာတိရစၧာန္မ်ားပင္လၽွင္အထံ ေတာ္သို႔ ဟစ္ေအာ္ၾကပါ၏။

Jump to: Chapter 2 →