Nahum 3

Burmese MCLZV

← Chapter 2 Jump to:

1တိုက္ခိုက္လုယူခံရန္ႂကြယ္ဝ မ်ားျပားေနသည့္ၿမိဳ႕၊ လွည့္စားတတ္သူလူသတ္သမားၿမိဳ႕သည္ အမဂၤလာရွိ၏။

2ႏွင္တန္ရိုက္သံ၊ရထားဘီးလွိမ့္သံ၊ျမင္းခြာသံ၊ စစ္ျမင္းရထားေဆာင့္သံကိုနားေထာင္ေလာ့။

3ျမင္းစီးသူရဲတို႔သည္တစ္ဟုန္တည္းတိုက္ခိုက္ၾကရာ၊ သူတို႔၏ဓားမ်ားလွံမ်ားသည္ဝင္းကနဲလက္ကနဲ ျဖစ္၍ေနေတာ့၏။ မေရမတြက္နိုင္ေအာင္မ်ားျပားသည့္ လူေသအေလာင္းတို႔သည္စုပုံ၍ေန၏။ လူတို႔သည္လည္းထိုအေလာင္းေကာင္မ်ားကို တိုက္မိ၍လဲၾက၏။

4နိေနေဝၿမိဳ႕တည္းဟူေသာျပည့္တန္ဆာမသည္ အျပစ္ဒဏ္ခံရေလၿပီ။ သူသည္လူတို႔၏စိတ္ကိုယိုဖိတ္ေစေလာက္ေအာင္ ေခ်ာေမာလွသျဖင့္၊လူမ်ိဳးတကာ၏စိတ္ကို ဆြဲေဆာင္ကာ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ခဲ့ေပသည္။

5အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားက ``အို နိေနေဝၿမိဳ႕ငါသည္သင့္ကိုအျပစ္ဒဏ္ ခတ္မည္။ အဝတ္အခ်ည္းစည္းျဖစ္ေစ၍၊လူမ်ိဳးတကာ တို႔အား ရွုၾကည့္ခြင့္ေပးမည္။ သင္အရွက္ကြဲသည္ကိုနိုင္ငံမ်ား ေတြ႕ျမင္ရၾကလိမ့္မည္။

6ငါသည္စက္ဆုပ္ရြံရွာမွုႏွင့္သင့္ကိုဆက္ဆံ၍ အညစ္အေၾကးမ်ားျဖင့္ဖုံးအုပ္မည္။ လူတို႔သည္သင့္အားေအာ့ႏွလုံးနာလ်က္ ေငး၍ၾကည့္ၾကလိမ့္မည္။

7သင့္ကိုျမင္သူအေပါင္းတို႔သည္ေနာက္သို႔ တြန႔္ဆုတ္သြားလိမ့္မည္။ သူတို႔က``နိေနေဝၿမိဳ႕သည္ယိုယြင္း ပ်က္စီးလ်က္ေနေလၿပီ။ ထိုၿမိဳ႕အားအဘယ္သူကက႐ုဏာသက္ ပါလိမ့္မည္နည္း။ အဘယ္သူသည္ႏွစ္သိမ့္မွုကိုေပးလို ပါမည္နည္း'' ဟုဆိုၾကလိမ့္မည္။

8အို နိေနေဝၿမိဳ႕၊ သင္သည္အီဂ်စ္ျပည္၏ၿမိဳ႕ ေတာ္သီဘီၿမိဳ႕ထက္သာလြန္ေကာင္းမြန္ပါ သေလာ။ ထိုၿမိဳ႕တြင္လည္းၿမိဳ႕ရိုးသဖြယ္ကာ ကြယ္မွုကိုေပးသည့္ျမစ္တစ္ခုရွိေပသည္။ နိုင္းျမစ္ကားထိုၿမိဳ႕၏ကြယ္ကာရာပင္တည္း။-

9သီဘီၿမိဳ႕သည္ဆူဒန္ႏွင့္အီဂ်စ္ကိုအုပ္စိုးသည္။ တိုင္းမသိေသာတန္ခိုးအာဏာႏွင့္ျပည့္စုံေပ သည္။ လိဗုျပည္သည္အီဂ်စ္ျပည္၏မဟာ မိတ္ျဖစ္ေသာ္လည္း၊-

10သီဘီၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔သည္ျပည္ႏွင္ဒဏ္သင့္ ၾကလ်က္သူတို႔၏သားသမီးမ်ားသည္လမ္း ဆုံလမ္းခြတိုင္း၌အရိုက္အႏွက္ခံရၾက၏။ သူတို႔အထဲမွဂုဏ္အသေရရွိသူမ်ားကို သံႀကိဳးမ်ားႏွင့္ခ်ည္ေႏွာင္ေခၚေဆာင္ကာ မိမိတို႔အခ်င္းခ်င္းမဲခ်၍ခြဲေဝယူၾက၏။

11အို နိေနေဝၿမိဳ႕၊ သင္သည္မူးယစ္ထုံထိုင္း လ်က္ရန္သူမ်ား၏လက္မွလြတ္ေျမာက္ ရန္ႀကိဳးစားလိမ့္မည္။-

12သင္၏ခံတပ္မွန္သမၽွသည္အသီးမွည့္မ်ား ရွိသည့္သဖန္းပင္မ်ားႏွင့္တူ၍ အပင္ကို လွုပ္လိုက္လၽွင္စားခ်င္သူ၏ခံတြင္းသို႔ အသီးမ်ားက်လာလိမ့္မည္။-

13သင္၏စစ္သည္တပ္သားတို႔သည္အမ်ိဳးသမီး မ်ားသဖြယ္ျဖစ္၍ သင္၏ျပည္ရွိတံခါးမ်ား သည္လည္းရန္သူမ်ားေရွ႕တြင္ခုခံကာကြယ္ နိုင္စြမ္းကင္းမဲ့လ်က္ပြင့္ေန၏။ သင္၏ၿမိဳ႕ တံခါးကန႔္လန႔္က်င္တို႔သည္မီးေလာင္ ကၽြမ္း၍သြားလိမ့္မည္။-

14ၿမိဳ႕ကိုအဝိုင္းခံနိုင္ရန္ေရမ်ားကိုခပ္ထားေလာ့။ ခံတပ္မ်ားကိုအားျဖည့္ထားၾကေလာ့။ အုတ္ဖုတ္ ရန္ရႊံ့ေစးကိုနင္းနယ္၍အုတ္သြန္းပုံမ်ားကို အသင့္ျပဳလုပ္ေလာ့။-

15သင္သည္အဘယ္သို႔ပင္ျပဳေသာ္လည္းမီးသင့္ ေလာင္ၿပီးစစ္ပြဲတြင္က်ဆုံး၍ေသလိမ့္မည္။ က်ိဳင္းေကာင္မ်ားကိုက္ဖ်က္လိုက္သည့္အသီး အႏွံမ်ားကဲ့သို႔သင္သည္အစတုန္း၍သြား လိမ့္မည္။ သင္သည္က်ိဳင္းေကာင္မ်ားကဲ့သို႔လူဦးေရ တိုးပြားေစခဲ့၏။-

16မိုးေကာင္းကင္ၾကယ္တာရာမ်ားထက္ပင္ပို မိုမ်ားျပားသည့္ကုန္သည္မ်ားကိုေမြးထုတ္ ေပးခဲ့၏။ သို႔ရာတြင္မိမိတို႔အေတာင္ကိုျဖန႔္ ၍ပ်ံသြားေသာက်ိဳင္းေကာင္မ်ားကဲ့သို႔ ထို သူတို႔သည္ထြက္သြားၾကေလၿပီ။-

17သင္၏အေစာင့္မ်ားႏွင့္မွူးမတ္မ်ားသည္ခ်မ္း ဧခ်ိန္ညဥ့္အခါနံရံမ်ားတြင္နားေနၿပီး လၽွင္ ေနထြက္သည္ႏွင့္ပ်ံထြက္သြားသျဖင့္ အဘယ္အရပ္သို႔ေရာက္ရွိေနမွန္းမသိရ သည့္က်ိဳင္းေကာင္အုပ္ႏွင့္တူၾက၏။

18အို အာရွုရိဘုရင္သင္၏ဘုရင္ခံမ်ားသည္ အိပ္ငိုက္ၾကေလၿပီ။ သင္၏မွူးမတ္မ်ားသည္ လည္းထာဝရအိပ္ေပ်ာ္လ်က္ေနကုန္၏။ သင္ ၏ျပည္သူတို႔သည္ေတာင္မ်ားေပၚတြင္ကြဲ လြင့္လ်က္ရွိရာသူတို႔အားမိမိတို႔ျပည္ သို႔တစ္ဖန္ျပန္လည္ေခၚေဆာင္ေပးမည့္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မၽွမရွိေတာ့ေပ။-

19သင္၏အနာမ်ားအတြက္ေဆးမရွိ။ သင္ ၏ဒဏ္ရာမ်ားကိုလည္းေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုသ၍မရနိုင္။ သင္ဆုံးပါးပ်က္စီး သည့္သတင္းကိုၾကားသိၾကသူအေပါင္း တို႔သည္ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာလက္ခုပ္တီး ၾက၏။ အဘယ္သူမၽွသင္၏အတိုင္းမသိ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မွုႏွင့္ကင္းလြတ္ခဲ့သည္ ဟူ၍မရွိ။ ပေရာဖက္နာဟုံစီရင္ေရးထားေသာ အနာဂတၱိက်မ္းၿပီး၏။

← Chapter 2 Jump to: