Philippians 2

Burmese MCLZV

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1သင္တို႔သည္ခရစ္ေတာ္၌အသက္ရွင္ျခင္း အားျဖင့္ခြန္အားရရွိၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္၏ ေမတၱာေတာ္သည္သင္တို႔အားႏွစ္သိမ့္ျခင္းကို ေပး၏။ သင္တို႔သည္ဝိညာဥ္ေတာ္ႏွင့္မိတ္သဟာယ ဖြဲ႕ခြင့္ကိုရရွိၾက၏။ သင္တို႔တြင္အခ်င္းခ်င္း သနားၾကင္နာစိတ္ရွိၾက၏။-

2သို႔ျဖစ္၍သင္တို႔သည္တစ္စိတ္တစ္ဝမ္းတည္းရွိ ျခင္း၊ အခ်င္းခ်င္းခ်စ္ျခင္း၊ စိတ္သေဘာတညီ တညြတ္တည္းရွိျခင္းအားျဖင့္ငါ့အားအႂကြင္း မဲ့ဝမ္းေျမာက္ေစၾကေလာ့။-

3ႂကြားဝါလိုေသာစိတ္၊ ေက်ာ္ေစာကိတၱိကိုတပ္မက္ ေသာစိတ္တို႔ျဖင့္အဘယ္အမွုကိုမၽွမျပဳၾက ႏွင့္။ သူတစ္ပါးသည္မိမိထက္သာသည္ဟု အစဥ္ယူဆလ်က္စိတ္ႏွိမ့္ခ်ၾကေလာ့။-

4မိမိ၏အက်ိဳးကိုသာမရွာဘဲအခ်င္းခ်င္း ၏အက်ိဳးကိုရွာၾကေလာ့။-

5ခရစ္ေတာ္ေယရွု၌ရွိေသာစိတ္သေဘာမ်ိဳး ကိုသင္တို႔၌လည္းရွိေစၾကေလာ့။

6ကိုယ္ေတာ္သည္ဘုရားဇာတိေတာ္ႏွင့္ ထာဝစဥ္ျပည့္စုံေတာ္မူ၏။ သို႔ရာတြင္အဓမၼနည္းျဖင့္ဘုရားသခင္ႏွင့္ ဂုဏ္ရည္တူရန္ႀကိဳးစားသင့္သည္ဟု ထင္မွတ္ေတာ္မမူ။

7ယင္းသို႔ျပဳမည့္အစားမိမိအလိုအေလ်ာက္ ဘုန္းအသေရေတာ္ရွိသမၽွကိုစြန႔္၍ အေစခံ၏ဇာတိကိုခံယူေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္လူ႔အသြင္ကိုယူေဆာင္၍ လူကဲ့သို႔ေသာအျဖစ္ကိုခံယူေတာ္မူေပသည္။

8မိမိကိုယ္ကိုႏွိမ့္ခ်ေတာ္မူလ်က္လက္ဝါးကပ္ တိုင္ေပၚတြင္ အေသခံသည့္တိုင္ေအာင္၊နာခံျခင္းလမ္းစဥ္ကို လိုက္ေလၽွာက္ေတာ္မူ၏။

9ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ဘုရားသခင္သည္ ကိုယ္ေတာ္အားအထက္ဘဝဂ္သို႔တိုင္ေအာင္ ခ်ီးေျမႇာက္၍၊ ဘြဲ႕နာမတကာတို႔ထက္ႀကီးျမတ္ေသာဘြဲ႕ နာမကို ေပးသနားေတာ္မူ၏။

10ထို႔ေၾကာင့္မိုးေျမႏွင့္ေျမေအာက္ရွိ သတၱဝါအေပါင္းတို႔သည္ သခင္ေယရွု၏နာမေတာ္ကိုရိုေသဦးညႊတ္လ်က္၊-

11ေယရွုခရစ္သည္အရွင္သခင္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ဟု ႏွုတ္ျဖင့္ဝန္ခံသျဖင့္၊ ခမည္းေတာ္ဘုရားသခင္၏ဘုန္းအသေရ ေတာ္ကို ထြန္းေတာက္ေစၾကလိမ့္မည္။

12သို႔ျဖစ္၍ခ်စ္ေဆြတို႔၊ သင္တို႔ႏွင့္ငါရွိစဥ္အခါ ကသင္တို႔သည္ငါ့စကားကိုအစဥ္နားေထာင္ခဲ့ ၾကသည္နည္းတူ ယခုလည္းငါႏွင့္ေဝးကြာလ်က္ ေနခ်ိန္၌ငါ့စကားကိုနားေထာင္ရန္ပို၍ ပင္အေရးႀကီးေပသည္။ ဘုရားသခင္၏အႀကံ ေတာ္အတိုင္းလိုက္ေလၽွာက္လိုေသာစိတ္ႏွင့္လိုက္ ေလၽွာက္နိုင္ေသာစြမ္းအားကို သင္တို႔အထဲ၌ အစဥ္ျပဳျပင္လ်က္ရွိသည္ျဖစ္၍သင္တို႔သည္ ကယ္တင္ျခင္းခံရစိမ့္ေသာငွာ ေၾကာက္ရြံ့ တုန္လွုပ္ေသာစိတ္ႏွင့္လုပ္ေဆာင္လ်က္ေန ၾကေလာ့။

14သင္တို႔လုပ္ေဆာင္စရာရွိသမၽွတို႔ကိုမညည္း မတြား၊ မျငင္းမခုံဘဲလုပ္ေဆာင္ၾကေလာ့။-

15သို႔မွသာလၽွင္သင္တို႔သည္ေဖာက္ျပန္၍အျပစ္ ကူးလြန္သူမ်ားရွိရာကမၻာတြင္ ဘုရားသခင္ ၏အျပစ္ဆိုဖြယ္မရွိေသာသားသမီးမ်ား အေနျဖင့္ စိတ္ႏွလုံးျဖဴစင္သန႔္ရွင္းလ်က္အျပစ္ ကင္းသူမ်ားျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔သည္ ထာဝရအသက္ႏွင့္ဆိုင္ေသာတရားေတာ္ ကိုေဟာေျပာကာ ထိုသူတို႔အလယ္တြင္ၾကယ္ တာရာမ်ားသဖြယ္ထြန္းလင္းေတာက္ပရၾက မည္။ ဤသို႔ျပဳၾကမည္ဆိုပါကငါအားထုတ္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့သမၽွသည္ အခ်ည္းႏွီးမျဖစ္ သျဖင့္ခရစ္ေတာ္၏ေန႔ရက္၌ငါ့မွာဂုဏ္ ယူဝါႂကြားစရာအေၾကာင္းရွိလိမ့္မည္။-

17သင္တို႔၏ယုံၾကည္ျခင္းကဘုရားသခင္အား ပူေဇာ္ေသာယဇ္ေပၚတြင္ ငါ၏အသက္ေသြးကို သြန္းေလာင္းရမည္ဆိုလၽွင္ ငါသည္ဝမ္းေျမာက္ လ်က္သင္တို႔ႏွင့္အတူဝမ္းေျမာက္သည္။-

18သင္တို႔သည္လည္းဝမ္းေျမာက္လ်က္ငါႏွင့္ အတူဝမ္းေျမာက္ၾကေလာ့။

19ငါသည္သင္တို႔၏အေၾကာင္းသတင္းေကာင္းကို ၾကား၍ အားတက္လာေစရန္သခင္ဘုရားအလို ေတာ္ရွိလၽွင္ တိေမာေသကိုသင္တို႔ထံသို႔မၾကာ မီေစလႊတ္နိုင္လိမ့္မည္ဟုေမၽွာ္လင့္ပါသည္။-

20တိေမာေသတစ္ဦးသာလၽွင္ငါႏွင့္သေဘာခ်င္း တူ၍သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုအကယ္ပင္လိုလား သူျဖစ္၏။-

21အျခားေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ကားကိုယ့္ အက်ိဳးကိုသာလၽွင္ရွာၾက၏။ ေယရွုခရစ္ ၏အက်ိဳးကိုမရွာၾက။-

22တိေမာေသႏွင့္ငါသည္သားအဖသဖြယ္အတူ တကြသတင္းေကာင္းပ်ံ႕ႏွံ့ေရးအတြက္ အမွုေတာ္ ကိုအဘယ္သို႔ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကေၾကာင္းကိုသင္တို႔ သိၾက၏။-

23သို႔ျဖစ္၍ငါ့အမွုကိစၥအဘယ္သို႔ျဖစ္မည္ကိုသိ လၽွင္သိျခင္း သူ႔အားသင္တို႔ထံသို႔ေစလႊတ္နိုင္ မည္ဟုငါေမၽွာ္လင့္၏။-

24သခင္ဘုရားကိုယုံၾကည္ကိုးစားလ်က္ငါကိုယ္ တိုင္ပင္မၾကာမီသင္တို႔ထံသို႔လာနိုင္လိမ့္မည္။

25ငါ၏လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဘက္၊ ငါႏွင့္အတူတိုက္ပြဲ ဝင္ခဲ့သူ၊ ငါ့အားျပဳစုရန္သင္တို႔ကေစလႊတ္ လိုက္သူ၊ ငါတို႔၏ညီဧပေျဖာဒိတ္ကိုသင္တို႔ ထံသို႔ေစလႊတ္ရန္လိုအပ္သည္ဟုငါယူဆ၏။-

26သူသည္သင္တို႔အေပါင္းကိုလြမ္းဆြတ္လ်က္ ေန၏။ သူဖ်ားနာသည့္သတင္းကိုသင္တို႔ၾကား သိသြားသျဖင့္သူသည္စိတ္မခ်မ္းမသာ ျဖစ္လ်က္ေန၏။-

27သူသည္အမွန္ပင္ေသလုနီးပါးဖ်ားနာခဲ့၏။ သို႔ရာတြင္ဘုရားသခင္သည္သူ႔ကိုသနား ေတာ္မူေလၿပီ။ သူ႔ကိုသာလၽွင္သနားေတာ္ မူသည္မဟုတ္။ ငါ့အားလည္းထပ္ဆင့္ဝမ္း နည္းမွုႏွင့္မၾကဳံေတြ႕ေစရန္သနားေတာ္မူ၏။-

28ထို႔ေၾကာင့္သင္တို႔သည္သူ႔ကိုတစ္ဖန္ေတြ႕ျမင္ရ သျဖင့္ဝမ္းေျမာက္ၾကေစရန္လည္းေကာင္း၊ ငါ ၏ဝမ္းနည္းမွုကိုလည္းပေပ်ာက္သြားေစရန္ လည္းေကာင္းသူ႔အားသင္တို႔ထံသို႔ေစလႊတ္ ရန္ငါပို၍စိတ္အားထက္သန္လ်က္ရွိ၏။-

29သင္တို႔သည္သူ႔အားခရစ္ယာန္ညီအစ္ကိုတစ္ဦး အေနျဖင့္ဝမ္းေျမာက္စြာႀကိဳဆိုၾကေလာ့။ ထိုသို႔ ေသာသူတို႔ကိုရိုေသေလးစားၾကေလာ့။-

30သူသည္သင္တို႔ကိုယ္တိုင္မေပးနိုင္သည့္အကူ အညီကို ငါ့အားေပးနိုင္အံ့ေသာငွာအသက္စြန႔္ စား၍ ခရစ္ေတာ္၏အမွုေတာ္ကိုေသလုနီး သည္တိုင္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းထမ္းေဆာင္ခဲ့ေပသည္။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →