Proverbs 17

Burmese MCLZV

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1တအိမ္လုံးျပည့္ေသာ ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲကို ရန္ေတြ႕ ေသာ စိတ္ႏွင့္စားရသည္ထက္၊ ၿငိမ္သက္ျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ ေသာ မုန္႔တလုပ္စာသည္သာ၍ေကာင္း၏။

2ပညာရွိေသာကၽြန္သည္ အရွက္ခြဲေသာသားကို အုပ္စိုး၍ ညီအစ္ကိုတို႔ႏွင့္အတူ အေမြခံတတ္၏။

3ေငြစစ္စရာဘို႔မိုက္ကို၎၊ ေရႊစစ္စရာဘို႔ မီးဖိုကို ၎ သုံးတတ္၏။ စိတ္ႏွလုံးကိုကား၊ ထာဝရဘုရား စစ္ေတာ္မူ၏။

4မတရားသျဖင့္ျပဳေသာ သူသည္ မုသာစကားကို ယုံတတ္၏။ မုသာသုံးေသာ သူသည္လည္း ဆိုးညစ္ေသာ စကားကို နားေထာင္တတ္၏။

5ဆင္းရဲသားတို႔ကို မထီေလးစားျပဳေသာ သူသည္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားကိုကဲ့ရဲ့၏။ သူတပါး၌ ေဘး ေရာက္လၽွင္ ဝမ္းေျမာက္တတ္ေသာ သူသည္လည္း အျပစ္ဒဏ္ႏွင့္ မလြတ္ရ။

6ေျမးတို႔သည္ အသက္ႀကီးေသာသူ၏ သရဖူျဖစ္ ၏။ သားတို႔၏ဘုန္းကား အဘတည္း။

7ျမတ္ေသာစကားသည္ မိုက္ေသာသူႏွင့္ မေတာ္ မသင့္။ ထိုမၽွမက၊ မုသာစကားသည္ မင္းႏွင့္မေတာ္ မသင့္။

8လက္ေဆာင္သည္ ခံေသာသူအထင္အတိုင္း ေက်ာက္ျမတ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္၍၊ မ်က္ႏွာျပဳေလရာရာ၌ ေအာင္တတ္၏။

9သူတပါးျပစ္မွားေသာ အမွုကိုဝွက္ထားေသာ သူသည္ ေမတၱာကို ျပဳစု၏။ ၾကားေျပာေသာသူမူကား၊ မိတ္ေဆြတို႔ကို ကြဲျပားေစ၏။

10မိုက္ေသာသူသည္ ဒဏ္ခ်က္တရာကို အမွုထား သည္ထက္၊ ပညာရွိေသာသူသည္ ဆုံးမေသာ စကားကို သာ၍ အမွုထားတတ္၏။

11ပုန္ကန္ေသာသူသည္ မတရားေသာအမွုကိုသာ ျပဳစုတတ္၏။ ထိုေၾကာင့္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ တမန္ကို သူ႔ဆီသို႔ေစလႊတ္ရ၏။

12မိုက္ေသာစိတ္ထဆဲရွိေသာ လူမိုက္ႏွင့္မေတြ႕ပါ ေစႏွင့္။ သားငယ္ေပ်ာက္ေသာ ဝံမႏွင့္သာ၍ ေတြ႕ပါေစ ေသာ။

13အၾကင္သူသည္ ေက်းဇူးကိုမသိ၊ မေကာင္းေသာ အမွုႏွင့္ ဆပ္၏၊ ထိုသူ၏အိမ္သည္ မေကာင္းေသာ အမွုႏွင့္မကင္းမလြတ္ရ။

14ရန္ေတြ႕စအမွုသည္ ေရကန္ေပါင္ေပါက္စကဲ့သို႔ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ရန္မေတြ႕မွီေတြ႕စရာ အေၾကာင္းကို ေရွာင္ေလာ့။

15မတရားေသာသူတို႔ကို အျပစ္မွလႊတ္ေသာ သူႏွင့္၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔ကို အျပစ္စီရင္ေသာ သူႏွစ္ေယာက္လုံးတို႔ကို ထာဝရဘုရား စက္ဆုပ္ရြံ့ရွာ ေတာ္မူ၏။

16မိုက္ေသာသူသည္ ပညာကိုအလိုမရွိသည္ ျဖစ္ ၍၊ ပညာအဘိုးကို အဘယ္ေၾကာင့္ သူ၌အပ္ရသနည္း။

17အေဆြခင္ပြန္းသည္ အခါခပ္သိမ္းခ်စ္တတ္၏။ ညီအစ္ကိုသည္ ဒုကၡကာလအဘို႔ ေမြးဘြားလ်က္ရွိ၏။

18ဥာဏ္မဲ့ေသာသူသည္ လက္ဝါးခ်င္းရိုက္၍၊ အေဆြ ခင္ပြန္းေရွ႕မွာ အာမခံတတ္၏။

19ရန္ေတြ႕ျခင္းကို ႏွစ္သက္ေသာသူသည္ လြန္ က်ဴးျခင္းကိုလည္း ႏွစ္သက္တတ္၏။ မိမိတံခါးကို ခ်ီးျမႇင့္ ေသာ သူသည္ ပ်က္စီးျခင္းကို ရွာတတ္၏။

20သေဘာေကာက္ေသာသူသည္ ေကာင္းေသာ အက်ိဳးကို မေတြ႕တတ္။ စကားလိမ္ေသာသူသည္ ေဘး ဥပဒ္ႏွင့္ ေတြ႕ၾကဳံတတ္၏။

21မိုက္ေသာသူကို ျဖစ္ဘြားေစေသာသူသည္ မိမိကို မိမိဝမ္းနည္းေစတတ္၏။ မိုက္ေသာသူ၏အဘ၌ ဝမ္းေျမာက္စရာအေၾကာင္းမရွိ။

22စိတ္ရႊင္လန္းျခင္းသည္ က်န္းမာေစတတ္၏။ စိတ္ပ်က္ျခင္းမူကား၊ အရိုးတို႔ကိုေသြ႕ေျခာက္ေစတတ္၏။

23မတရားေသာသူသည္ တရားလမ္းကိုဖ်က္ေသာ အဘိုးတံစိုးကို သူတပါး၏ ခါးပိုက္အိတ္ထဲက ႏွိုက္ယူ တတ္၏။

24ဥာဏ္ရွိေသာသူသည္ ပညာကို မ်က္ေမွာက္ ျပဳတတ္၏။ မိုက္ေသာသူ၏ မ်က္စိမူကား၊ ေျမႀကီးစြန္း တိုင္ေအာင္လွည့္၍ ၾကည့္ရွုတတ္၏။

25မိုက္ေသာ သူသည္ အဘဝမ္းနည္းစရာ အေၾကာင္း၊ ေမြးေသာ အမိစိတ္ညစ္စရာအေၾကာင္း ျဖစ္၏။

26ေျဖာင့္မတ္ေသာ သူကို အျပစ္ဒဏ္မေပး ေကာင္း။ တရားသျဖင့္ စီရင္ေသာ မင္းကိုလည္း မထိခိုက္ ေကာင္း။

27သိပၸံအတတ္ႏွင့္ျပည့္စုံေသာ သူသည္ စကား မမ်ားတတ္။ ဥာဏ္ေကာင္းေသာသူသည္လည္း၊ ဧေသာ စိတ္ရွိတတ္၏။

28မိုက္ေသာသူပင္ တိတ္ဆိတ္စြာေနလၽွင္ ပညာရွိ ဟူ၍၎၊ မိမိႏွုတ္ကိုမဖြင့္ဘဲ ေနေသာသူကို လည္း၊ ဥာဏ္ေကာင္းေသာသူဟူ၍၎သူတပါး ထင္တတ္၏။

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →