Amos 2

Burmese MSBZ

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။ ထာဝရဘုရားက “ေမာဘျပည္သည္ အျပစ္သုံးေလးမ်ိဳးမက က်ဴးလြန္ေသာေၾကာင့္ ငါအျပစ္မေပးဘဲမေန။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္ ဧဒုံဘုရင္၏အ႐ိုးစုကို မီးရႈိ႕ျပာခ်ပစ္ေလၿပီ။

2ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ ေမာဘျပည္အေပၚ မီးကိုလႊတ္၍ ေက႐ုတ္ခံတပ္တို႔ကိုပါ ေလာင္ကြၽမ္းေစမည္။ ေမာဘျပည္သည္ ျမည္ဟည္းသံမ်ား၊ ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ား၊ တံပိုးမႈတ္သံမ်ားၾကားတြင္ပင္ က်ဆုံးသြားရလိမ့္မည္။

3အုပ္စိုးသူကို ထိုျပည္ထဲမွ ဖယ္ရွားပစ္မည္။ သူႏွင့္အတူ မႉးမတ္အားလုံးကိုလည္း ငါကြပ္မ်က္ပစ္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

4တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားက “ယုဒျပည္သည္ အျပစ္သုံးေလးမ်ိဳးမက က်ဴးလြန္ေသာေၾကာင့္ ငါအျပစ္မေပးဘဲမေန။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ပညတ္တရားေတာ္ကို စြန႔္ပယ္ၾကၿပီး ျပ႒ာန္းခ်က္တို႔ကိုလည္း မေစာင့္ထိန္းၾက။ သူတို႔၏ဘိုးေဘးတို႔လိုက္ေလွ်ာက္ခဲ့သည့္အတိုင္း လိုက္ေလွ်ာက္ၾက၏။ သူတို႔သည္ လိမ္လည္မႈမ်ားအားျဖင့္ လမ္းလြဲၾကၿပီ။

5ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ ယုဒျပည္အေပၚ မီးကိုလႊတ္၍ ေဂ်႐ုဆလင္ခံတပ္တို႔ကိုပါ ေလာင္ကြၽမ္းေစမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

6တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။ ထာဝရဘုရားက “အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ အျပစ္သုံးေလးမ်ိဳးမက က်ဴးလြန္ေသာေၾကာင့္ ငါအျပစ္မေပးဘဲမေန။ အေၾကာင္းမူကား သူတို႔သည္ ေငြအတြက္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူကို ေရာင္းစား၏။ ဖိနပ္တစ္ရံအတြက္ ႏြမ္းပါးသူကို ေရာင္းစား၏။

7ဆင္းရဲသားတို႔၏ေခါင္းကို ေျမမႈန႔္၌နင္းေခ်ၿပီး စိတ္ႏွိမ့္ခ်ေသာသူတို႔ ေလွ်ာက္ေသာလမ္းကို ကာဆီးၾကၿပီ။ သားအဖႏွစ္ေယာက္က မိန္းမတစ္ေယာက္တည္းႏွင့္ေပါင္းေဖာ္ၿပီး သန႔္ရွင္းေသာငါ့နာမကို ညစ္ညဴးေစေလၿပီ။

8ယဇ္ပလႅင္ရွိသမွ်တို႔၏အနီးတြင္ အေပါင္ခံအဝတ္မ်ားကို ခင္း၍ လဲေလ်ာင္းေနတတ္ၾက၏။ ဒဏ္ေၾကးေကာက္ေသာေငြမ်ားျဖင့္ စပ်စ္ဝိုင္ဝယ္၍ သူတို႔ဘုရားဝတ္ေက်ာင္းတြင္ ေသာက္တတ္ၾက၏။

9သို႔ေသာ္ သစ္ကတိုးပင္ျမင့္သကဲ့သို႔ျမင့္၍ ဝက္သစ္ခ်ပင္ကဲ့သို႔သန္မာေသာ အာေမာရိလူမ်ိဳးတို႔ကို အပင္ေပၚရွိအသီးမ်ားသာမက ေျမေအာက္ရွိအျမစ္မ်ားပါမက်န္ ဖ်က္ဆီးသကဲ့သို႔ သူတို႔ေရွ႕တြင္ပင္ ငါကိုယ္ေတာ္တိုင္ သုတ္သင္ပယ္ရွင္းပစ္ခဲ့၏။

10သင္တို႔ကိုအီဂ်စ္ျပည္မွထုတ္ေဆာင္၍ အာေမာရိျပည္ကို ပိုင္ဆိုင္ရန္အတြက္ သင္တို႔အား ေတာကႏၲာရတြင္ အႏွစ္ေလးဆယ္ပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့၏။

11ထို႔ျပင္ သင္တို႔၏သားအခ်ိဳ႕ကို ပေရာဖက္အျဖစ္၊ လူငယ္အခ်ိဳ႕ကို နာဇရိလူအျဖစ္ ငါခန႔္ထားခဲ့၏။ အို အစၥေရးအမ်ိဳးသားတို႔၊ ထိုသို႔ျဖစ္ခဲ့သည္မဟုတ္ေလာ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

12“သို႔ေသာ္ သင္တို႔သည္ နာဇရိလူတို႔ကိုစပ်စ္ဝိုင္တိုက္၍ ပေရာဖက္တို႔ကိုလည္း ‘ပေရာဖက္ျပဳမေဟာေျပာႏွင့္’ဟု အမိန႔္ေပးၾက၏။

13ၾကည့္ရႈေလာ့။ လွည္းသည္ ေကာက္လႈိင္းအျပည့္ႏွင့္ အဖိခံရသကဲ့သို႔ သင္တို႔ကို ငါဖိခ်မည္။

14အေျပးျမန္သူလည္း မေျပးႏိုင္။ သန္မာသူလည္း ခြန္အားမထုတ္ႏိုင္။ စစ္သူရဲလည္း သူ႔အသက္ သူမကယ္ႏိုင္။

15ေလးသမားလည္း မထႏိုင္။ ေျခလ်င္သမားလည္း ထြက္မေျပးႏိုင္။ ျမင္းစီးသူရဲလည္း သူ႔အသက္ သူမကယ္ႏိုင္။

16အရဲရင့္ဆုံးစစ္သူရဲတို႔ပင္ ထိုေန႔၌ အဝတ္မပါဘဲ ထြက္ေျပးရလိမ့္မည္”ဟု ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →