Jonah 1

Burmese MSBZ

Jump to: Chapter 2 →

1ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ အမိတၱဲ၏သားေယာနထံသို႔ ေရာက္လာ၍

2“ထေလာ့။ နိေနေဝၿမိဳ႕ႀကီးသို႔ သြားေလာ့။ သူတို႔ျပဳေသာမေကာင္းမႈမ်ားသည္ ငါ့ေရွ႕ေမွာက္တြင္ ထင္ရွားလွၿပီျဖစ္၍ သူတို႔ကို ဆန႔္က်င္ေဟာေျပာေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။

3သို႔ေသာ္ ေယာနသည္ ထ၍ ထာဝရဘုရားထံေတာ္မွ တာရႈျပည္သို႔ ထြက္ေျပးေလ၏။ သူသည္ ယုေပၸၿမိဳ႕သို႔ဆင္းသြားၿပီး တာရႈျပည္သို႔သြားမည့္သေဘၤာကို ေတြ႕သျဖင့္ သေဘၤာခေပးၿပီး အထဲသို႔ဝင္ကာ ထာဝရဘုရားထံေတာ္မွ တာရႈျပည္သို႔ သေဘၤာသားတို႔ႏွင့္အတူ လိုက္သြားေလ၏။

4ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည္ ပင္လယ္ျပင္တြင္ ေလျပင္းတိုက္ခတ္ေစသျဖင့္ ေလမုန္တိုင္းႀကီးက်ေရာက္ေလ၏။ သေဘၤာမွာလည္း က်ိဳးပဲ့လုမတတ္ျဖစ္ေလ၏။

5သေဘၤာသားတို႔သည္ ေၾကာက္႐ြံ႕၍ အသီးသီးကိုယ့္ဘုရားမ်ားထံ ေအာ္ဟစ္ဆုေတာင္းၾကေလ၏။ သေဘၤာေပါ့ေစရန္ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ပင္လယ္ထဲသို႔ပစ္ခ်ၾက၏။ ေယာနမူကား သေဘၤာဝမ္းထဲသို႔ ဆင္းသြားၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္ေန၏။

6မာလိန္မႉးသည္ သူ႔ထံသို႔သြား၍ “သင္ အဘယ္ေၾကာင့္ အိပ္ေမာက်ေနသနည္း။ ထၿပီး သင့္ဘုရားထံ ဆုေတာင္းပါေလာ့။ ငါတို႔ ေသေက်ပ်က္စီးမသြားေအာင္ သင့္ဘုရားသည္ ငါတို႔ကို ကယ္တင္ေကာင္းကယ္တင္လိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။

7ထို႔ေနာက္ သူတို႔က “မည္သူ႔ေၾကာင့္ ငါတို႔အေပၚ ဤေဘးဆိုးက်ေရာက္သည္ကိုသိရွိႏိုင္ရန္ လာၾက၊ မဲခ်ၾကစို႔”ဟု အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုၿပီး မဲခ်ၾကရာ ေယာန၌မဲက်ေလ၏။

8ထိုအခါ သူတို႔က “ယခု ေျပာပါေလာ့။ ငါတို႔အေပၚ ဤေဘးဆိုးက်ေရာက္သည္မွာ မည္သူ႔ေၾကာင့္နည္း။ သင္ မည္သည့္အလုပ္လုပ္သနည္း။ မည္သည့္အရပ္မွ လာသနည္း။ မည္သည့္ျပည္သား ျဖစ္သနည္း။ မည္သည့္လူမ်ိဳး ျဖစ္သနည္း”ဟု ေမးၾကလွ်င္

9သူက “ငါသည္ ေဟၿဗဲလူမ်ိဳးျဖစ္၏။ ပင္လယ္ႏွင့္ကုန္းေျမကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာေကာင္းကင္ဘုံရွင္ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို ကိုးကြယ္သူ ျဖစ္ပါသည္”ဟု သူတို႔အား ဆို၏။

10ထို႔ျပင္ သူသည္ ထာဝရဘုရားထံေတာ္မွ ထြက္ေျပးခဲ့ေၾကာင္းကို လူတို႔အား ေျပာျပသျဖင့္ သူတို႔သိသြားၾကေသာအခါ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန႔္၍ သူ႔အား “အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳသနည္း”ဟု ဆိုၾက၏။

11ထိုစဥ္ ပင္လယ္ျပင္တြင္ ေလမုန္တိုင္းပိုမိုျပင္းထန္လာသျဖင့္ သူတို႔က “ပင္လယ္ၿငိမ္သက္သြားေအာင္ သင့္ကို ငါတို႔ မည္သို႔ျပဳရမည္နည္း”ဟု သူ႔အားေမးလွ်င္

12သူက “ငါ့ကိုခ်ီ၍ ပင္လယ္ထဲသို႔ ပစ္ခ်ေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ ပင္လယ္သည္ ၿငိမ္သက္သြားလိမ့္မည္။ ငါ့ေၾကာင့္ ဤေလမုန္တိုင္းႀကီး သင္တို႔အေပၚက်ေရာက္ေၾကာင္းကို ငါသိ၏”ဟု ျပန္ေျပာ၏။

13လူတို႔သည္ ကမ္းသို႔ေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေလွာ္ခတ္ၾကေသး၏။ သို႔ေသာ္ ပင္လယ္ျပင္တြင္ ေလမုန္တိုင္းပိုမိုျပင္းထန္လာသျဖင့္ ကမ္းသို႔ မေရာက္ႏိုင္ၾက။

14ထိုအခါ သူတို႔က “အို ထာဝရဘုရား၊ ဤသူ၏အသက္ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကိုပါ ဖ်က္ဆီးေတာ္မမူပါႏွင့္။ အျပစ္မဲ့ေသာသူအား သတ္ေသာအျပစ္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔အေပၚ က်ေရာက္ေစေတာ္မမူပါႏွင့္။ ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အလိုေတာ္အတိုင္း ျပဳေတာ္မူပါၿပီ”ဟု ထာဝရဘုရားထံ ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုၾက၏။

15ထို႔ေနာက္ ေယာနကိုခ်ီမ၍ ပင္လယ္ထဲသို႔ပစ္ခ်ၾကလွ်င္ ပင္လယ္ျပင္မွ ျပင္းထန္ေသာေလမုန္တိုင္းႀကီးလည္း ၿငိမ္သက္သြားေလ၏။

16ထိုအခါ လူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားကို အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕ၾကသျဖင့္ ထာဝရဘုရားထံယဇ္ပူေဇာ္ၿပီး ကတိသစၥာျပဳၾက၏။

17ေယာနကိုမ်ိဳခ်ရန္ ငါးႀကီးတစ္ေကာင္ကို ထာဝရဘုရား ျပင္ဆင္ထားသျဖင့္ ေယာနသည္ ငါးႀကီးဝမ္းထဲတြင္ သုံးရက္သုံးည ေနရေလ၏။

Jump to: Chapter 2 →