Lamentations 5

Burmese MSBZ

← Chapter 4 Jump to:

1အို ထာဝရဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ မည္သို႔ျဖစ္ခဲ့သည္ကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ခံရေသာကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ျခင္းကို ၾကည့္ေတာ္မူပါ။ ျမင္ေတာ္မူပါ။

2အကြၽႏ္ုပ္တို႔ အေမြေျမသည္ သူစိမ္းလက္သို႔ ေရာက္ေလၿပီ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ေနအိမ္မ်ားသည္ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔လက္သို႔ ေရာက္ေလၿပီ။

3အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ဖခင္မရွိေသာ ဖတဆိုးမ်ားျဖစ္ၾကၿပီ။ မိခင္သည္လည္း မုဆိုးမ ျဖစ္ရေလၿပီ။

4အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေသာက္ေသာေရသည္ ေငြျဖင့္ ဝယ္ရပါ၏။ ထင္းသည္လည္း အဖိုးအခေပးရပါ၏။

5အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို လိုက္ေသာသူတို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ လည္ကုတ္ေပၚ တက္စီးၾကပါ၏။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ မနားရေသာေၾကာင့္ ပင္ပန္းလွပါ၏။

6အစာေရစာအလုံအေလာက္ရရွိဖို႔ရန္ အီဂ်စ္ျပည္၊ အဆီးရီးယားျပည္တို႔ထံ ခယေတာင္းဆိုရပါၿပီ။

7အကြၽႏ္ုပ္တို႔ဘိုးေဘးတို႔သည္ အျပစ္ျပဳၿပီး ေသဆုံးသြားၾကၿပီ။ သူတို႔၏အျပစ္ဝန္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ ထမ္းရၾကပါၿပီ။

8ကြၽန္တို႔သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို အုပ္စိုးၾကပါ၏။ သူတို႔လက္မွ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို ကယ္ႏုတ္မည့္သူမရွိပါ။

9ေတာကႏၲာရထဲ၌ရွိေသာ ဓားေဘးေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ အသက္ကိုရင္းၿပီးမွ အစာကို ရပါ၏။

10ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘးဒဏ္ေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ အေရျပားသည္ မီးဖိုမွမီးကဲ့သို႔ ပူေလာင္ေနပါ၏။

11သူတို႔သည္ ဇိအုန္ၿမိဳ႕သူမ်ား၊ ယုဒၿမိဳ႕႐ြာတို႔မွ အပ်ိဳကညာတို႔ကို အဓမၼျပဳၾကပါၿပီ။

12မိမိတို႔လက္ျဖင့္ အႀကီးအကဲတို႔ကို ခ်ိတ္ဆြဲထားၾကပါ၏။ သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔ကိုလည္း မေလးစားၾကပါ။

13လူပ်ိဳတို႔သည္ ႀကိတ္ဆုံေက်ာက္ကို ထမ္းရၾကၿပီ။ သူငယ္တို႔သည္ ထင္းပုံႀကီးကို မႏိုင္မနင္းထမ္းရၾကၿပီ။

14ၿမိဳ႕တံခါးတို႔၌ သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔ မရွိၾကေတာ့ၿပီ။ လူပ်ိဳတို႔၏တီးမႈတ္သံလည္း ဆိတ္သုဥ္းသြားၿပီ။

15အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ စိတ္ႏွလုံးဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္႐ႊင္ျခင္း ကင္းေလၿပီ။ ကခုန္ျခင္းအစား ငိုေႂကြးျမည္တမ္းရေလၿပီ။

16အကြၽႏ္ုပ္တို႔ေခါင္းေပၚမွ သရဖူသည္ ျပဳတ္က်ေလၿပီ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ျပဳမိေသာအျပစ္ေၾကာင့္ ယခုမွာ အမဂၤလာျဖစ္ေလၿပီ။

17ထိုအမႈေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏စိတ္ႏွလုံးသည္ ညႇိဳးငယ္ေလၿပီ။ ထိုအမႈမ်ားေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏မ်က္စိသည္ မႈန္ဝါးေလၿပီ။

18ဇိအုန္ေတာင္ေပၚ၌ လူသူကင္းမဲ့ေသာေၾကာင့္ ေတာေခြးတို႔ သြားလာေနၾကပါ၏။

19အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထာဝရစိုးစံေတာ္မူပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္၏ပလႅင္ေတာ္သည္ မ်ိဳးဆက္အဆက္ဆက္ တည္ပါ၏။

20အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ အစဥ္ေမ့ေလ်ာ့ေတာ္မူပါသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ စြန႔္ပစ္ေတာ္မူပါသနည္း။

21အို ထာဝရဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို ကိုယ္ေတာ့္ထံသို႔ ျပန္လာေစေတာ္မူပါ။ သို႔ျပဳလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ျပန္လာၾကပါမည္။ ေရွးကာလကကဲ့သို႔ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ေန႔ရက္မ်ားကို အသစ္ျဖစ္ေစေတာ္မူပါ။

22သို႔မဟုတ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို အမွန္ပင္စြန႔္ပစ္ေတာ္မူမည္ေလာ။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ကို အမ်က္ျပင္းစြာထြက္ေတာ္မူမည္ေလာ။

← Chapter 4 Jump to: