Nahum 2

Burmese MSBZ

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1အဖ်က္သမားသည္ သင့္ကိုရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ရန္ ခ်ီတက္လာၿပီ။ ခံတပ္၌ အေစာင့္ခ်ထားေလာ့။ လမ္းကို ေစာင့္ၾကည့္ထားေလာ့။ ခါးစည္းကို ၿမဲေစေလာ့။ အင္အားရွိသမွ်ကို စုစည္းေလာ့။

2လုယက္ဖ်က္ဆီးေသာသူတို႔သည္ အကိုင္းအခက္မ်ားပါမက်န္ လုယက္ဖ်က္ဆီးခဲ့ေသာ္လည္း စင္စစ္ ထာဝရဘုရားသည္ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုန္းတန္ခိုးကဲ့သို႔ ယာကုပ္အမ်ိဳး၌ ဘုန္းတန္ခိုးျပန္ေပးေတာ္မူမည္။

3သူ႔စစ္သူရဲတို႔၏ဒိုင္းလႊားမ်ားကို အနီေရာင္ခ်ယ္ထားၾက၏။ စစ္သည္တို႔သည္ အနီေရာင္ဝတ္စုံကို ဝတ္ဆင္ထားၾက၏။ စစ္ခင္းက်င္းေသာေန႔၌ စစ္ရထားတို႔သည္ သတၱဳေရာင္ေတာက္ေျပာင္လ်က္၊ လက္နက္မ်ားကိုလည္း ေဝွ႔ယမ္းလ်က္ရွိ၏။

4ျမင္းရထားသည္ လမ္းမတစ္ေလွ်ာက္ ဒုန္းစိုင္းေျပးလာ၏။ လဟာျပင္တြင္ ေခါက္တုံ႔ေခါက္ျပန္ ေျပးလႊားေနပုံမွာ မီးရႉးမီးပန္းေဖာက္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ လွ်ပ္စီးတဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္၏။

5သူသည္ သူ၏မႉးမတ္တို႔ကို သတိရေလ၏။ သူတို႔သည္ လမ္း၌ခလုတ္တိုက္လဲက်ၿပီး ၿမိဳ႕႐ိုးသို႔ အလ်င္အျမန္ေျပးလာ၍ ဒိုင္းလႊားမ်ားေဆာင္လ်က္ အဆင္သင့္ ေနရာယူၾက၏။

6ျမစ္ေရထိန္းတံခါးမ်ား ေပါက္ထြက္သြားသျဖင့္ နန္းေတာ္လည္း ပ်က္စီးသြား၏။

7ဘုရင္မကို သုံ႔ပန္းအျဖစ္ ဖမ္းေခၚသြားရန္ အမိန႔္ထုတ္ဆင့္သျဖင့္ သူ၏ကြၽန္မတို႔သည္ ရင္ဘတ္စည္တီးလ်က္ ခ်ိဳးငွက္အသံကဲ့သို႔ ညည္းတြားလ်က္ေနၾက၏။

8ေရွးယခင္ကတည္းက နိေနေဝၿမိဳ႕သည္ ေရစီးထြက္ေနေသာေရကန္ႏွင့္တူ၏။ “ရပ္ပါ ရပ္ပါ”ဟု ဆိုေသာ္လည္း မည္သူမွ် ျပန္လွည့္မလာၾက။

9ေငြတို႔ကို လုယူၾက။ ေ႐ႊတို႔ကို လုယက္ၾက။ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာရတနာပစၥည္းတို႔သည္ အတိုင္းမသိ မ်ားလွ၏။

10ၿမိဳ႕သည္ ဘာမွ်မက်န္ေအာင္ ပ်က္စီး၍ ဟင္းလင္းျပင္ျဖစ္ေလၿပီ။ လူတို႔သည္လည္း စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့လ်က္၊ ေၾကာက္ဒူးတုန္လ်က္၊ ခါးခ်ည့္လ်က္ မ်က္ႏွာျဖဴဖတ္ျဖဴေရာ္ျဖစ္ၾကေလၿပီ။

11ျခေသၤ့ထီးတို႔ ခိုေအာင္းရာ၊ ျခေသၤ့ပ်ိဳတို႔ က်က္စားရာကား အဘယ္မွာနည္း။ ထိုေနရာသည္ ျခေသၤ့ထီး၊ ျခေသၤ့မ၊ ျခေသၤ့သားေပါက္တို႔က်င္လည္ရာအရပ္၊ ေျခာက္လွန႔္သူမရွိရာအရပ္ ျဖစ္၏။

12ျခေသၤ့ထီးသည္ သားေပါက္မ်ား စားေလာက္ေအာင္ သားေကာင္ကိုသတ္ျဖတ္ကိုက္ဖဲ့ေပး၏။ ျခေသၤ့မတို႔အတြက္ သားေကာင္တို႔ကို ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ေပး၏။ ခိုေအာင္းရာဂူထဲ၌ သားေကာင္မ်ားႏွင့္ ျပည့္ေစ၏။

13ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက “ငါသည္ သင့္ကို တိုက္ခိုက္မည္။ သင့္စစ္ရထားကို မီးရႈိ႕ပစ္မည္။ သင့္ျခေသၤ့ပ်ိဳတို႔ကို ဓားျဖင့္ဖ်က္ဆီးမည္။ သင့္သားေကာင္ကို ေျမႀကီးေပၚမွ ဖယ္ရွားပစ္မည္။ ေစတမန္တို႔၏အသံကိုလည္း ေနာက္တစ္ဖန္ ၾကားရေတာ့မည္မဟုတ္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →