Nehemiah 4

Burmese MSBZ

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ငါတို႔သည္ ၿမိဳ႕႐ိုးကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေၾကာင္း သမာၻလတ္ၾကားသိလွ်င္ အမ်က္ေျခာင္းေျခာင္းထြက္လ်က္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔အား ကဲ့ရဲ႕ေလွာင္ေျပာင္ကာ

2သူ႔ညီအစ္ကိုမ်ား၊ ရွမာရိစစ္သည္မ်ားေရွ႕တြင္ “ခ်ည့္နဲ႔ေနေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ားက မည္သို႔ျပဳၾကမည္နည္း။ ကိုယ့္ဘာသာ ၿမိဳ႕႐ိုးျပန္တည္ေဆာက္ၾကမည္ေလာ။ ယဇ္ပူေဇာ္ၾကမည္ေလာ။ တစ္ေန႔ခ်င္းအၿပီး လုပ္ႏိုင္မည္ေလာ။ မီးေလာင္ကြၽမ္းထားေသာေက်ာက္တုံးမ်ားကို အမႈိက္ပုံထဲမွထုတ္၍ ျပန္လည္အသက္သြင္းမည္ေလာ”ဟု ဆိုေလ၏။

3သူ႔အနားရွိ အမၼဳန္လူမ်ိဳးေတာဘိကလည္း “သူတို႔တည္ေဆာက္ေနေသာေက်ာက္ၿမိဳ႕႐ိုးသည္ ေျမေခြးခုန္တက္႐ုံမွ်ႏွင့္ပင္ ၿပိဳသြားလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။

4ထို႔ေၾကာင့္ ငါက “အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ဘုရားသခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကဲ့ရဲ႕ခံရသည္ကို နားေထာင္ေတာ္မူပါ။ သူတို႔ကဲ့ရဲ႕သည့္စကားကို သူတို႔ေခါင္းေပၚ ျပန္ေရာက္ေစေတာ္မူပါ။ သူတို႔ကို လုယက္ပစၥည္းကဲ့သို႔ျဖစ္ေစ၍ သုံ႔ပန္းဘဝသို႔ ေရာက္ေစေတာ္မူပါ။

5ၿမိဳ႕႐ိုးတည္ေဆာက္ေသာသူတို႔ကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းေစာ္ကားေျပာဆိုေလၿပီျဖစ္၍ သူတို႔ဒုစ႐ိုက္ကို ဖုံးကြယ္မထားပါႏွင့္။ သူတို႔အျပစ္ကို မပယ္ဖ်က္ပါႏွင့္”ဟု ဆုေတာင္း၏။

6ၿမိဳ႕႐ိုးကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရာတြင္ တည္ေဆာက္သူတို႔သည္ စိတ္အားထက္သန္စြာလုပ္ေဆာင္ေသာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕႐ိုးတစ္ခုလုံးအျမင့္ တစ္ဝက္တိုင္ေအာင္ ၿပီးစီးေလ၏။

7ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕႐ိုးကို ဆက္၍ျပဳျပင္ေနေၾကာင္း၊ ၿပိဳပ်က္ရာမ်ားကို စ၍ဖာေထးေနေၾကာင္းကို သမာၻလတ္၊ ေတာဘိမွစ၍ အာရပ္လူမ်ိဳး၊ အမၼဳန္လူမ်ိဳး၊ အာဇုတ္လူမ်ိဳးတို႔ၾကားသိလွ်င္ အမ်က္ေျခာင္းေျခာင္းထြက္ေလ၏။

8ထို႔ေၾကာင့္ သူတို႔သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို လာတိုက္ရန္ႏွင့္ အေႏွာင့္အယွက္ေပးရန္ ပူးေပါင္းႀကံစည္ၾက၏။

9ငါတို႔သည္ ငါတို႔ဘုရားသခင္ထံဆုေတာင္းၿပီး သူတို႔ရန္ေၾကာင့္ ေန႔ေရာညပါ ကင္းခ်ထား၏။

10ထိုအခါ ယုဒလူမ်ိဳးတို႔က “ဝန္သယ္ပိုးေသာသူမ်ား အားယုတ္လာေလၿပီ။ အမႈိက္သ႐ိုက္ မ်ားလွေသး၏။ ဤအတိုင္းဆိုလွ်င္ ၿမိဳ႕႐ိုးကို ငါတို႔ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ႏိုင္မည္မဟုတ္”ဟု ဆိုလာ၏။

11ရန္သူတို႔ကလည္း “သူတို႔မသိလိုက္ခ်ိန္မွာ သူတို႔ထဲသို႔ဝင္၍ သူတို႔ကိုသတ္ပစ္မည္။ သူတို႔အလုပ္ကို ရပ္တန႔္ေစမည္”ဟု ဆိုၾက၏။

12ရန္သူတို႔အနီး၌ေနေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကလည္း “မည္သည့္အရပ္သို႔လွည့္သည္ျဖစ္ေစ ငါတို႔အတိုက္ခံရမည္”ဟု ဆယ္ႀကိမ္မက လာ၍ေျပာၾက၏။

13ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ ၿမိဳ႕႐ိုးအေနာက္ဘက္ ေျမနိမ့္ပိုင္းကြင္းျပင္တြင္ မ်ိဳးႏြယ္စုအလိုက္ ဓား၊ လွံ၊ ေလးတို႔ႏွင့္တကြ အေစာင့္ခ်ထား၏။

14ငါသည္ အေျခအေနသုံးသပ္ၾကည့္ၿပီးေနာက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ႀကီးၾကပ္သူမ်ားႏွင့္ က်န္လူတို႔အား “ရန္သူတို႔ကို မေၾကာက္ၾကႏွင့္။ ႀကီးျမတ္၍ေၾကာက္႐ြံ႕႐ိုေသရေသာဘုရားသခင္ကို သတိရၾကေလာ့။ သင္တို႔၏ညီအစ္ကို၊ သားသမီး၊ ဇနီးမ်ား စေသာကိုယ့္အိမ္သားမ်ားအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္ၾကေလာ့”ဟု ဆို၏။

15သူတို႔အႀကံကို ငါတို႔သိသြားျခင္းျဖင့္ သူတို႔၏အႀကံကို ဘုရားသခင္ပယ္ဖ်က္လိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ရန္သူတို႔ၾကားသိၾက၏။ ငါတို႔အားလုံးလည္း ၿမိဳ႕႐ိုးသို႔ျပန္လာ၍ အသီးသီးကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ၾက၏။

16ထိုေန႔မွစ၍ ငါတို႔သည္ လူတစ္ဝက္အလုပ္လုပ္ၿပီး က်န္တစ္ဝက္မွာ သံခ်ပ္အက်ႌဝတ္လ်က္ လွံ၊ ဒိုင္းလႊား၊ ေလးလက္နက္တို႔ႏွင့္တကြ ကင္းေစာင့္ၾက၏။ အႀကီးအကဲတို႔ကလည္း ယုဒအမ်ိဳးသားအေပါင္းတို႔ကို ေနာက္တန္းမွေထာက္မေပးၾက၏။

17ၿမိဳ႕႐ိုးကိုတည္ေဆာက္သူမ်ား၊ ပစၥည္းထမ္းေသာသူမ်ားႏွင့္ ပစၥည္းမတင္ေပးေသာသူတို႔သည္ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ အလုပ္လုပ္ၿပီး က်န္လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္ထားၾက၏။

18ၿမိဳ႕႐ိုးေဆာက္လုပ္သူတိုင္း ခါး၌ဓားခ်ိတ္ဆြဲ၍ အလုပ္လုပ္ၾကရ၏။ တံပိုးမႈတ္ေသာသူသည္ ငါ့အနား၌ ရပ္ေန၏။

19ငါကလည္း ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ႀကီးၾကပ္သူမ်ားႏွင့္ က်န္လူတို႔အား “အလုပ္မွာ မ်ားေျမာင္က်ယ္ျပန႔္လွသည္ျဖစ္၍ ငါတို႔သည္ ၿမိဳ႕႐ိုးတစ္ေလွ်ာက္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ခပ္ေဝးေဝးမွာ ခြဲ၍အလုပ္လုပ္ေနၾကရ၏။

20ထို႔ေၾကာင့္ တံပိုးမႈတ္သံကိုၾကားလွ်င္ ရွိသည့္ေနရာမွ ငါ့ထံသို႔စု႐ုံးလာၾကေလာ့။ ငါတို႔၏ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔အတြက္ စစ္တိုက္ေတာ္မူမည္”ဟု မွာၾကား၏။

21ဤနည္းျဖင့္ နံနက္အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္မွစ၍ ညၾကယ္ထြက္လာသည့္အခ်ိန္ထိ ငါတို႔အလုပ္လုပ္ေနစဥ္ လူတစ္ဝက္မွာ လွံမ်ားကိုင္ေဆာင္ၾက၏။

22တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပင္ ငါက လူတို႔အား “ညအခ်ိန္ ကင္းေစာင့္၍ ေန႔အခ်ိန္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ရန္ လူတိုင္း ကိုယ့္အလုပ္သမားကိုယ္စီႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တြင္ ညအိပ္နားရမည္”ဟု ဆို၏။

23ငါမွစ၍ ငါ့ညီအစ္ကိုမ်ား၊ ငါ့ငယ္သားမ်ား၊ ငါ့ေနာက္လိုက္အေစာင့္မ်ားအားလုံးသည္ ဝတ္စုံကိုမခြၽတ္၊ ေရေသာက္သြားလွ်င္ပင္ လက္နက္ကိုင္သြားၾက၏။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →