Proverbs 13

Burmese MSBZ

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ပညာရွိေသာသားသည္ ဖခင္၏ဆုံးမပဲ့ျပင္ျခင္းကို နားေထာင္တတ္၏။ ျပက္ရယ္ျပဳေသာသားမူကား ဆုံးမစကားကို နားမေထာင္တတ္။

2လူသည္ မိမိႏႈတ္၏အသီးအပြင့္မွ ေကာင္းေသာအရာကိုစားရ၏။ သစၥာမဲ့ေသာသူတို႔၏စိတ္ဆႏၵကား ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈျဖစ္၏။

3မိမိႏႈတ္ကိုေစာင့္စည္းေသာသူသည္ မိမိအသက္ကိုေစာင့္ေရွာက္၏။ ႏႈတ္ဖြာေသာသူသည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ေရာက္ရလိမ့္မည္။

4ပ်င္းရိေသာသူ၏စိတ္ဝိညာဥ္သည္ ေတာင့္တေသာ္လည္း မည္သည့္အရာကိုမွ်မရႏိုင္။ ဝီရိယရွိေသာသူတို႔၏စိတ္ဝိညာဥ္မူကား ႂကြယ္ဝလိမ့္မည္။

5ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ မုသားစကားကို မုန္း၏။ ဆိုးယုတ္ေသာသူမူကား စက္ဆုပ္႐ြံရွာဖြယ္ျဖစ္၍ မ်က္ႏွာပ်က္ရတတ္၏။

6ေျဖာင့္မတ္ျခင္းသည္ တည္ၾကည္ေသာလမ္းသို႔လိုက္ေသာသူကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တတ္၏။ ဆိုးယုတ္ျခင္းမူကား အျပစ္သားကို မွားယြင္းခြၽတ္ေခ်ာ္ေစတတ္၏။

7ဘာမွ်မရွိဘဲလ်က္ ခ်မ္းသာဟန္ေဆာင္ေသာသူရွိ၏။ စည္းစိမ္ဥစၥာမ်ားစြာရွိလ်က္ႏွင့္ ဆင္းရဲဟန္ေဆာင္ေသာသူရွိ၏။

8လူ၏ဓနဥစၥာသည္ သူ႔အသက္ကိုျပန္ေ႐ြးေသာ အဖိုးအချဖစ္၏။ ဆင္းရဲေသာသူမူကား မည္သည့္ၿခိမ္းေျခာက္သံကိုမွ် မၾကားရေပ။

9ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔၏အလင္းသည္ ထြန္းလင္းေတာက္ပလိမ့္မည္ ။ ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔၏မီးခြက္မူကား ၿငိမ္းလိမ့္မည္။

10မာနေထာင္လႊားျခင္းသည္ ခိုက္ရန္ကိုသာျဖစ္ပြားေစတတ္၏။ အႀကံေပးျခင္းကိုလက္ခံေသာသူ၌ကား ဉာဏ္ပညာရွိ၏။

11လြယ္လြယ္ရေသာစည္းစိမ္ဥစၥာသည္ ေလ်ာ့နည္းသြားတတ္၏။ နည္းနည္းခ်င္းစုေဆာင္းေသာသူမူကား စည္းစိမ္ဥစၥာကိုတိုးပြားေစတတ္၏။

12ေမွ်ာ္မွန္းေသာအရာၾကန႔္ၾကာေနပါက စိတ္မသာမယာျဖစ္တတ္၏။ အလိုဆႏၵျပည့္ဝျခင္းမူကား အသက္ပင္သဖြယ္ျဖစ္၏။

13ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္ကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသူသည္ မိမိအေပၚမိမိ ပ်က္စီးျခင္းကိုသက္ေရာက္ေစလိမ့္မည္။ ပညတ္ေတာ္ကို႐ိုေသေသာသူမူကား ဆုလာဘ္ကိုရရွိလိမ့္မည္။

14ပညာရွိေသာသူ၏သြန္သင္ခ်က္သည္ အသက္စမ္းေရတြင္းျဖစ္၍ ေသျခင္း၏ေထာင္ေခ်ာက္မ်ားမွဖယ္ခြာေစတတ္၏။

15ေကာင္းေသာဉာဏ္စြမ္းသည္ မ်က္ႏွာရေစတတ္၏။ သစၥာမဲ့ေသာသူ၏လမ္းခရီးကား ၾကမ္းတမ္း၏။

16ဆင္ျခင္ဉာဏ္ရွိေသာသူတိုင္းသည္ အသိပညာရွိစြာျပဳက်င့္တတ္၏။ မိုက္မဲေသာသူမူကား မိမိ၏မိုက္မဲမႈကို ေပၚလြင္ထင္ရွားေစတတ္၏။

17ဆိုးယုတ္ေသာေစတမန္သည္ ဒုကၡတြင္းထဲသို႔က်ေရာက္တတ္၏။ သစၥာရွိေသာသံတမန္မူကား ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ကို ေပ်ာက္ကင္းေစတတ္၏။

18ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္အရွက္ကြဲျခင္းသည္ ဆုံးမပဲ့ျပင္ျခင္းကိုလ်စ္လ်ဴရႈေသာသူထံသို႔ ေရာက္လာလိမ့္မည္။ ဆိုဆုံးမစကားကိုေစာင့္ထိန္းေသာသူမူကား ဂုဏ္ျပဳခ်ီးမြမ္းျခင္းခံရလိမ့္မည္။

19အလိုဆႏၵျပည့္ဝျခင္းသည္ စိတ္ဝိညာဥ္အတြက္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ မေကာင္းမႈမွဖယ္ခြာျခင္းသည္ မိုက္မဲေသာသူတို႔အတြက္ စက္ဆုပ္႐ြံရွာဖြယ္ျဖစ္၏။

20ပညာရွိေသာသူတို႔ႏွင့္အတူ ေလွ်ာက္လွမ္းေသာသူသည္ ပညာရွိလာလိမ့္မည္။ မိုက္မဲေသာသူတို႔ႏွင့္အတူေပါင္းေဖာ္ေသာသူမူကား ဒုကၡေရာက္လိမ့္မည္။

21ဒုကၡသည္ အျပစ္သားတို႔၏ေနာက္သို႔ လိုက္တတ္၏။ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔မူကား ေကာင္းေသာဆုလာဘ္ကိုရရွိလိမ့္မည္။

22သူေတာ္ေကာင္းသည္ သားေျမးတို႔အတြက္ အေမြကိုခ်န္ထားတတ္၏။ အျပစ္ျပဳေသာသူ၏ဥစၥာပစၥည္းမူကား ေျဖာင့္မတ္ေသာသူအတြက္ သိုမွီးထားျခင္းခံရ၏။

23ဆင္းရဲေသာသူတီေသာလယ္ေျမသည္ မ်ားစြာေသာအစားအစာကို ျဖစ္ထြန္းေစတတ္၏။ သို႔ေသာ္ မတရားမႈေၾကာင့္ ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရတတ္၏။

24ႀကိမ္လုံးကိုမသုံးေသာသူသည္ မိမိသားကိုမုန္းေသာသူျဖစ္၏။ သားကိုခ်စ္ေသာသူမူကား သူ႔ကိုႀကိဳးစား၍ဆုံးမပဲ့ျပင္တတ္၏။

25ေျဖာင့္မတ္ေသာသူသည္ မိမိစိတ္ဆႏၵ ျပည့္စုံႂကြယ္ဝသည့္တိုင္ေအာင္ စားရ၏။ ဆိုးယုတ္ေသာသူတို႔၏ဝမ္းမူကား ဟာေနလိမ့္မည္။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →