Ruth 3

Burmese MSBZ

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1တစ္ေန႔တြင္ ေယာကၡမေနာမိက ႐ုသအား “ငါ့သမီး၊ သင့္အတြက္ ေအးခ်မ္းေသာနားခိုရာကို ငါရွာေပးသင့္သည္မဟုတ္ေလာ။

2သင္သြား၍အလုပ္အတူတူလုပ္ခဲ့ေသာအေစအပါးတို႔၏သခင္ ေဗာဇသည္ ငါတို႔၏ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း မဟုတ္ေလာ။ ယခုည သူသည္ တလင္းျပင္တြင္ မုေယာစပါးလာေလွ႔လိမ့္မည္။

3သင္သည္ ေရခ်ိဳး၊ ဖီးလိမ္းၿပီးလွ်င္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဝတ္ဆင္၍ တလင္းျပင္သို႔သြားပါ။ သူ စားေသာက္၍မၿပီးမခ်င္း သင္ေရာက္ေနသည္ကို သူမသိေစႏွင့္။

4သူအိပ္ေသာအခါ သူအိပ္သည့္ေနရာကို မွတ္ထားၿပီး သူ၏ေျခ၌ဖုံးထားေသာအဝတ္ကိုလွစ္၍ သင္လွဲအိပ္ေနပါ။ ထိုအခါ သင္ျပဳရမည့္အရာကို သူေျပာျပလိမ့္မည္”ဟု ဆို၏။

5႐ုသကလည္း “အေမေျပာသည့္အတိုင္း အကြၽႏ္ုပ္ လုပ္ပါမည္”ဟု ဆိုၿပီး

6တလင္းျပင္သို႔သြား၍ ေယာကၡမေျပာသည့္အတိုင္း ျပဳေလ၏။

7ေဗာဇသည္ စားေသာက္ၿပီးလွ်င္ စိတ္အလိုျပည့္စုံသြားၿပီျဖစ္၍ ေကာက္လႈိင္းပုံအစြန္တြင္ သြားအိပ္ေလ၏။ ႐ုသလည္း ေဗာဇအနီးသို႔ တိတ္တဆိတ္ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ သူ၏ေျခ၌ဖုံးထားေသာအဝတ္ကိုလွစ္၍ လွဲအိပ္ေလ၏။

8ညသန္းေခါင္အခ်ိန္တြင္ ေဗာဇသည္ ႏိုး၍လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ ေျခရင္း၌ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ အိပ္ေနသည္ကို ေတြ႕သျဖင့္ လန႔္ေလ၏။

9ထို႔ေၾကာင့္ ေဗာဇက “သင္ မည္သူနည္း”ဟု ေမးရာ ႐ုသက “အကြၽႏ္ုပ္သည္ သခင့္ကြၽန္မ ႐ုသ ျဖစ္ပါ၏။ သခင္သည္ အကြၽႏ္ုပ္ကို ေ႐ြးႏုတ္ခြင့္ရွိသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သခင္၏ဝတ္လုံစြန္း ျဖင့္ သခင့္ကြၽန္မကို လႊမ္းၿခဳံေပးပါေတာ့”ဟု ဆို၏။

10ေဗာဇကလည္း “ငါ့သမီး၊ ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ကို ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ္မူပါေစေသာ။ သင္သည္ ဆင္းရဲေသာလူပ်ိဳ၊ ခ်မ္းသာေသာလူပ်ိဳတို႔ေနာက္သို႔ မလိုက္။ ယခု သင္ျပေသာေမတၱာက႐ုဏာသည္ ယခင္ ျပခဲ့သည္ထက္ သာ၍ျမတ္၏။

11ယခုမွာ ငါ့သမီး၊ ဘာမွ်မစိုးရိမ္ႏွင့္။ သင္ေတာင္းသမွ်ကို ငါျပဳေပးမည္။ သင္သည္ အက်င့္သီလႏွင့္ျပည့္စုံေသာအမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေၾကာင္းကို ဤတစ္ၿမိဳ႕လုံးရွိငါတို႔လူမ်ိဳးတို႔ သိၾက၏။

12ငါသည္ ေ႐ြးႏုတ္ခြင့္ရွိသူ မွန္ေသာ္လည္း ငါ့ထက္ ပို၍ေ႐ြးႏုတ္ခြင့္ရွိသူတစ္ဦး ရွိေသး၏။

13ဤညတြင္ အိပ္ဦးေလာ့။ နံနက္ေရာက္မွ ထိုသူသည္ သင့္ကို ေ႐ြးႏုတ္မည္ဆိုလွ်င္ ေ႐ြးႏုတ္ပါေစ။ ေကာင္းပါ၏။ အကယ္၍ သူမေ႐ြးႏုတ္လွ်င္ ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္ႏွင့္အညီ သင့္ကို ငါေ႐ြးႏုတ္မည္။ ယခုမူ နံနက္တိုင္ေအာင္ အိပ္ဦးေလာ့”ဟု ဆို၏။

14႐ုသသည္ ေဗာဇ၏ေျခရင္းတြင္ နံနက္တိုင္ေအာင္ အိပ္ၿပီး တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ သိႏိုင္သည့္အခ်ိန္မေရာက္မီ ထေလ၏။ ေဗာဇကလည္း သူ႔အား “ဤတလင္းျပင္သို႔ သင္လာသည္ကို မည္သူမွ်မသိေစႏွင့္”ဟု ဆိုၿပီးလွ်င္

15“သင့္ ကိုယ္ေပၚက ၿခဳံထည္ကို ျဖန႔္၍ ကိုင္ထားပါ”ဟု ဆို၏။ ႐ုသကလည္း ၿခဳံထည္ကို ျဖန႔္၍ကိုင္ထားရာ ေဗာဇက မုေယာစပါးေျခာက္ဧဖာ ျခင္ထည့္ၿပီး ႐ုသအား ေပး၏။ ႐ုသလည္း ယူ၍ ၿမိဳ႕သို႔ျပန္သြားေလ၏။

16ေယာကၡမထံျပန္ေရာက္ေသာအခါ ေယာကၡမက “ငါ့သမီး၊ မည္သို႔နည္း”ဟု ေမးေသာ္ ႐ုသကလည္း ေဗာဇျပဳေပးခဲ့သမွ်ကို ျပန္ေျပာျပၿပီးလွ်င္

17“သူက ‘ေယာကၡမထံသို႔ လက္ခ်ည္းသက္သက္ျပန္မသြားႏွင့္’ဟုဆိုကာ အကြၽႏ္ုပ္အား မုေယာစပါးေျခာက္ဧဖာကိုလည္း ေပးလိုက္ပါ၏”ဟု ဆို၏။

18ထိုအခါ ေနာမိက ႐ုသအား “ငါ့သမီး၊ ဤကိစၥ မည္သို႔ျဖစ္လာမည္ကို သိရသည္အထိ ေစာင့္ေနပါ။ ထိုသူသည္ ဤကိစၥကို ယေန႔ေျဖရွင္း၍မၿပီးမခ်င္း ၿငိမ္ၿငိမ္ေနမည္မဟုတ္”ဟု ဆို၏။

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →