Zechariah 1

Burmese MSBZ

Jump to: Chapter 2 →

1ဒါရိမင္းႀကီးနန္းစံ ဒုတိယႏွစ္၊ အ႒မလတြင္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ဣေဒါ၏ေျမး၊ ေဗရခိ၏သား ပေရာဖက္ဇာခရိထံသို႔ေရာက္လာ၍

2“ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔အား ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္ေတာ္မူၿပီ။

3ထို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘ငါ့ထံ ျပန္လာၾကေလာ့။ ငါသည္လည္း သင္တို႔ထံသို႔ ျပန္လာမည္’ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူေၾကာင္းကို သူတို႔အား ေျပာေလာ့။

4သင္တို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားကဲ့သို႔ သင္တို႔မျပဳၾကႏွင့္။ ေရွးပေရာဖက္တို႔က သူတို႔အား ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘သင္တို႔၏မေကာင္းေသာအျပဳအမူ၊ မေကာင္းေသာအက်င့္အႀကံတို႔ကို စြန႔္ပစ္ၿပီး ျပန္လွည့္လာၾကေလာ့ဟု မိန႔္ေတာ္မူေသာ္လည္း သူတို႔ နားမေထာင္ၾက၊ အာ႐ုံမစိုက္ၾက’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

5သင္တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔ကား အဘယ္မွာနည္း။ ပေရာဖက္တို႔လည္း အစဥ္အၿမဲအသက္ရွင္ႏိုင္သေလာ။

6သို႔ေသာ္ ငါ့အေစအပါးပေရာဖက္တို႔အား ငါမိန႔္မွာထားေသာစကားမ်ားႏွင့္ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားသည္ သင္တို႔ဘိုးေဘးတို႔အေပၚက်ေရာက္လာခဲ့သည္မဟုတ္ေလာ။ ထို႔ေနာက္ သူတို႔ျပန္လွည့္လာ၍ ‘ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားသည္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ထားသည့္အတိုင္း ငါတို႔အျပဳအမူအက်င့္အႀကံတို႔ႏွင့္အညီ ငါတို႔ကို အျပစ္ေပးေတာ္မူၿပီ’ဟူ၍ ဆိုၾကသည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။

7တစ္ဖန္ ဒါရိမင္းႀကီးနန္းစံ ဒုတိယႏွစ္၊ ေရွဗတ္လဟုေခၚေသာ တစ္ဆယ့္တစ္လ၊ ႏွစ္ဆယ့္ေလးရက္ေန႔တြင္ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ဣေဒါ၏ေျမး၊ ေဗရခိ၏သား ပေရာဖက္ဇာခရိထံသို႔ေရာက္လာ၏။

8ညဥ့္အခါ၌ ငါၾကည့္လိုက္ရာ လူတစ္ဦးသည္ အနီေရာင္ျမင္းကိုစီးလာၿပီး မုရတုပင္တို႔အလယ္ေတာနက္ထဲတြင္ ရပ္ေန၍ သူ႔ေနာက္တြင္ ျမင္းနီ၊ ျမင္းညိဳ၊ ျမင္းျဖဴတို႔လည္း ရပ္ေနသည္ကို ငါျမင္ရ၏။

9ငါကလည္း “သခင္၊ အကြၽႏ္ုပ္ျမင္ရေသာဤအရာမ်ားကား မည္သို႔ ဆိုလိုသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္လွ်င္ ငါႏွင့္စကားေျပာေနေသာေကာင္းကင္တမန္က “ဤအရာမ်ား မည္သို႔ဆိုလိုသည္ကို သင့္အား ငါျပမည္”ဟု မိန႔္ဆိုၿပီးလွ်င္

10မုရတုပင္တို႔အလယ္၌ရပ္ေနေသာသူက “ဤအရာမ်ားကား ကမာၻေျမေပၚသို႔သြား၍ လွည့္လည္ၾကည့္ရႈရန္ ထာဝရဘုရားေစလႊတ္လိုက္ေသာသူမ်ားျဖစ္သည္”ဟု ဆို၏။

11ထိုသူတို႔က မုရတုပင္တို႔အလယ္၌ရပ္ေနေသာ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္အား “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ကမာၻေျမေပၚသို႔သြား၍ လွည့္လည္ခဲ့ၿပီ။ ေျမတစ္ျပင္လုံး တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနပါ၏”ဟု ေလွ်ာက္တင္ၾက၏။

12ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္က “အို ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၊ ႏွစ္ေပါင္းခုနစ္ဆယ္ပတ္လုံး ကိုယ္ေတာ္အမ်က္ေတာ္ရွခဲ့ေသာ ယုဒျပည္ရွိၿမိဳ႕မ်ားႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို က႐ုဏာေတာ္မျပဘဲ မည္မွ်ၾကာေအာင္ ေနေတာ္မူမည္နည္း”ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေလ၏။

13ထာဝရဘုရားကလည္း ငါႏွင့္စကားေျပာေနေသာေကာင္းကင္တမန္အား ေကာင္းမြန္ေသာစကား၊ ႏွစ္သိမ့္ေသာစကားမိန႔္ၾကားေတာ္မူလွ်င္

14ငါႏွင့္စကားေျပာေနေသာေကာင္းကင္တမန္က ငါ့အား “ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူေသာစကားမ်ားကို သင္ျပန္လည္ဆင့္ဆိုရမည္။ ကိုယ္ေတာ္က ‘ငါသည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ႏွင့္ဇိအုန္ေတာင္ကို အလြန္ၾကင္နာ၏။

15ငါအနည္းငယ္အမ်က္ထြက္၍ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ေဘးျပဳဆုံးမေစေသာ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနရေသာလူမ်ိဳးျခားတို႔သည္ ပို၍ ျပဳၾကေသာေၾကာင့္ သူတို႔ကို ငါအလြန္အမ်က္ထြက္၏’ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။

16ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားက ‘ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ငါျပန္လည္သနားစုံမက္မည္။ ထိုၿမိဳ႕၌ ငါ့အိမ္ေတာ္ကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္မည္’ဟု မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။ ‘ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကိုလည္း တိုင္းတာမည္’ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။

17တစ္ဖန္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက ‘ငါ့ၿမိဳ႕တို႔ကိုေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားႏွင့္ ျပန္လည္ျပည့္စုံေစမည္။ ထာဝရဘုရားသည္ ဇိအုန္ၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္ႏွစ္သိမ့္ေပးမည္။ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ျပန္လည္ေ႐ြးေကာက္မည္’ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူၿပီ”ဟု မိန႔္ဆို၏။

18ထို႔ေနာက္ ငါေမွ်ာ္ၾကည့္လွ်င္ ခ်ိဳေလးေခ်ာင္းကို ျမင္ရ၏။

19ထို႔ေၾကာင့္ ငါႏွင့္စကားေျပာေနေသာေကာင္းကင္တမန္အား “ဤအရာမ်ားကား မည္သို႔ ဆိုလိုသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္လွ်င္ သူက “ဤခ်ိဳမ်ားကား ယုဒလူမ်ိဳး၊ အစၥေရးလူမ်ိဳးႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕တို႔ကို ကြဲလြင့္ေစေသာခ်ိဳမ်ားျဖစ္သည္”ဟု ငါ့အား ေျပာျပ၏။

20တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့အား လက္မႈပညာသည္ ေလးဦးကို ျပေတာ္မူ၏။

21ထိုအခါ ငါကလည္း “ဤသူတို႔သည္ မည္သည့္အတြက္ လာၾကသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္လွ်င္ ကိုယ္ေတာ္က “ဤခ်ိဳမ်ားသည္ ယုဒလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္မွ် ေခါင္းမေဖာ္ဝံ့ေအာင္ ကြဲလြင့္ေစေသာခ်ိဳမ်ား ျဖစ္၏။ ဤသူတို႔မူကား ခ်ိဳေထာင္၍ ယုဒလူမ်ိဳးကိုကြဲလြင့္ေစေသာလူမ်ိဳးျခားတို႔ ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လႈပ္သြားေအာင္ သူတို႔၏ခ်ိဳမ်ားကို ခ်ိဳးပစ္ရန္ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္”ဟု ျပန္ေျဖ၏။

Jump to: Chapter 2 →