Zephaniah 2

Burmese MSBZ

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1အရွက္မရွိေသာ အို လူမ်ိဳးတို႔၊ စုေဝးၾကေလာ့။ စုေဝးၾကေလာ့။

2အမိန႔္ေတာ္ေရာက္လာ၍ ဖြဲကဲ့သို႔ လြင့္သြားရေသာေန႔ မတိုင္မီ၊ ထာဝရဘုရား၏ျပင္းထန္ေသာအမ်က္ေတာ္ သင္တို႔အေပၚ မက်ေရာက္မီ၊ ထာဝရဘုရား၏အမ်က္ေတာ္ေန႔ သင္တို႔ထံ ေရာက္မလာမီ

3စိတ္ႏွလုံးႏွိမ့္ခ်၍ စီရင္ထုံးဖြဲ႕ခ်က္တို႔ကို လိုက္နာေသာျပည္သူျပည္သားအေပါင္းတို႔၊ ထာဝရဘုရားကိုရွာၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရား အမ်က္ေတာ္က်ေရာက္ေသာေန႔တြင္ အကြယ္အကာရေကာင္းရႏိုင္သည္ျဖစ္၍ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းကိုရွာၾကေလာ့။ စိတ္ႏွိမ့္ခ်ျခင္းကိုလည္း ရွာၾကေလာ့။

4စင္စစ္ ဂါဇၿမိဳ႕သည္ စြန႔္ပစ္ခံရလိမ့္မည္။ အာရွေကလုန္ၿမိဳ႕လည္း လူသူကင္းမဲ့လိမ့္မည္။ မြန္းတည့္ခ်ိန္တြင္ အာဇုတ္ၿမိဳ႕သားတို႔ ႏွင္ထုတ္ခံရလိမ့္မည္။ ဧၾကဳန္ၿမိဳ႕လည္း ေျမလွန္ဖ်က္ဆီး ခံရလိမ့္မည္။

5ပင္လယ္ကမ္း႐ိုးတန္း၌ေနထိုင္ေသာေခရသိလူမ်ိဳးတို႔၊ သင္တို႔၌အမဂၤလာရွိ၏။ အို ခါနာန္ျပည္ရွိဖိလိတၱိလူမ်ိဳးတို႔၊ ထာဝရဘုရား၏ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ သင္တို႔ကို ဆန႔္က်င္လ်က္ “စင္စစ္ သင္တို႔ကို တစ္ေယာက္မက်န္ ငါဖ်က္ဆီးမည္”ဟု မိန႔္ဆိုၿပီ။

6ပင္လယ္ကမ္း႐ိုးတန္းတြင္ သိုးထိန္းတို႔က်က္စားရာျမက္ခင္းျပင္မ်ား၊ သိုးၿခံမ်ား ေနရာယူလိမ့္မည္။

7ထိုေနရာသည္ ႂကြင္းက်န္ေသာယုဒအမ်ိဳးအႏြယ္တို႔အတြက္ ျဖစ္လိမ့္မည္။ သူတို႔သည္ ထိုေနရာတြင္ က်က္စား၍ ေနဝင္ခ်ိန္၌ အာရွေကလုန္ၿမိဳ႕ရွိအိမ္တို႔တြင္ လဲေလ်ာင္းၾကလိမ့္မည္။ စင္စစ္ သူတို႔၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို အၾကည့္အရႈႂကြလာ၍ ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရာမွ ျပန္လာေစေတာ္မူမည္။

8“ေမာဘျပည္သားတို႔၏ကဲ့ရဲ႕သံ၊ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔၏ေစာ္ကားသံကိုငါၾကားၿပီ။ သူတို႔သည္ ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္ကိုကဲ့ရဲ႕ၾက၏။ ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္၏ျပည္ကိုလည္း ဆန႔္က်င္ပုန္ကန္ၾက၏။

9ထို႔ေၾကာင့္ ငါအသက္ရွင္သည္ႏွင့္အညီ စင္စစ္ ေမာဘျပည္သည္ ေသာဒုံၿမိဳ႕ကဲ့သို႔ ျဖစ္လိမ့္မည္။ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေဂါေမာရၿမိဳ႕ကဲ့သို႔ ဆူးေတာ၊ ဆားတြင္း၊ လူသူကင္းမဲ့ရာ အစဥ္ျဖစ္လိမ့္မည္။ ႂကြင္းက်န္ေသာ ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္တို႔သည္ သူတို႔ကို တိုက္ခိုက္ၾကလိမ့္မည္။ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ေသာ ငါ့လူမ်ိဳးေတာ္တို႔သည္လည္း ထိုျပည္တို႔ကို ပိုင္ဆိုင္ရၾကလိမ့္မည္”ဟု အစၥေရးလူမ်ိဳး၏ဘုရားသခင္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား မိန႔္ေတာ္မူ၏။

10ဤသည္ကား၊ သူတို႔သည္ မာနေထာင္လႊား၍ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၏လူမ်ိဳးေတာ္ကို ေလွာင္ေျပာင္ကဲ့ရဲ႕ေသာအျပစ္ဒဏ္တည္း။

11ထာဝရဘုရားသည္ ေျမႀကီးေပၚရွိဘုရားအားလုံးကို ငတ္မြတ္ပိန္ခ်ဳံးေစေသာအခါ သူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားကို ေၾကာက္႐ြံ႕ၾကလိမ့္မည္။ ထိုအခါ ကမ္း႐ိုးတန္းေဒသရွိလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ့္ေနရာအသီးသီးတြင္ ကိုယ္ေတာ္ကိုရွိခိုးကိုးကြယ္ၾကလိမ့္မည္။

12“အို အီသီယိုးပီးယားလူမ်ိဳးတို႔၊ သင္တို႔သည္လည္း ငါ့ဓားျဖင့္ ကြပ္မ်က္ခံရလိမ့္မည္။”

13ကိုယ္ေတာ္သည္ ေျမာက္ဘက္အရပ္သို႔ လက္ကိုဆန႔္၍ အဆီးရီးယားျပည္ကို ဖ်က္ဆီးမည္။ နိေနေဝၿမိဳ႕ကိုလည္း လူသူကင္းမဲ့ရာ၊ ေျခာက္ေသြ႕ေသာကႏၲာရကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစမည္။

14ထိုေနရာသည္ လူမ်ိဳးတကာတို႔၏သိုးအုပ္မ်ား၊ တိရစာၦန္မ်ား လဲေလ်ာင္းရာ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ငွက္ႀကီးဝန္ပို၊ ငဟစ္ငွက္တို႔လည္း အၿပိဳအပ်က္မ်ားၾကားတြင္ ခိုေအာင္း၍ ျပတင္းေပါက္မ်ားတြင္ ေအာ္ျမည္ၾကလိမ့္မည္။ စင္စစ္ သစ္ကတိုးသားမ်ားကို ဖ်က္ဆီးမည္ျဖစ္၍ တံခါးဝတြင္ အပ်က္အစီးတို႔ ပုံေနလိမ့္မည္။

15ထိုၿမိဳ႕သည္ အေပ်ာ္အပါးမ်ားႏွင့္စည္ကားေသာၿမိဳ႕ ျဖစ္၏။ ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ စိတ္ေအးလက္ေအးေနတတ္ေသာသူမ်ား၊ မိမိကိုယ္ကို “ငါမွတစ္ပါး အျခားသူမရွိ”ဟု ထင္တတ္ေသာသူမ်ား ျဖစ္၏။ ယခုမွာ လူသူကင္းမဲ့၍ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္တို႔ လဲေလ်ာင္းနားေနရာ၊ ျဖတ္သန္းသြားလာေသာသူအေပါင္းတို႔ လက္ဖ်ားခါ၍ကဲ့ရဲ႕ရာ ျဖစ္ေလၿပီ။

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →