2 Timothy 1

Mazanderani GMB (گیله ماز)

Jump to: Chapter 2 →

1پولُس طرفِ جی، که خُدایِ خواسِّ هَمرَه، و طبقِ اون وَعدِه یه زندگی که مسیحْ عیسی یِه دِلِه دَرِه، مسیحْ عیسی یِه رسولِ،

2می عزیزِ ریکا تیموتائوسِ وَسین: فیض و رَحمَت و صُلح و سلامتی خُدای پیَر و اَمی خُداوند مسیحْ عیسی یِه طرفِ جی تِرِه بییِه.

3همونجور که شُو و روز یِکسَرِه می دعاهای دِلِه تِرِه یاد هارنَم، خُدا رِه شُکر کانَم، اون خُداییِ که مَنَم می اَجدادِ مِثانِ پاکِ وجدانِ هَمرَه اونه خِدمت کانَم.

4وختی تی آرسو شانهِ می یاد هارنَم، آرزو کانَم تِرِه بِینَم تا خُشحالی یه جی پُر هَبوُم.

5مَن تی خالِصِ ایمانِ یاد هارنَم، ایمانی که اوَّل تی نَنِه لوئیس و ایما تی مآر یونیکی یه دِلِه دَبا. و اَسِه مطمئنم تی دِلِه هم دَرِه.

6اینِه وَسین، تی یاد هارنَم که خُدایِ اون عَطیِه که می دَس گُذاری یه خاطری، تی دِلهِ بوما رِه، اونه تَشِ الویه زیاد هَکُنی.

7چون خُدا، ترسِ روحِ اَمَرِهِ نَده بلکه قُوَّت و مُحبت و نَفسِ جلوه بِیتَین روحِ هَدَه.

8پَس، اینِه وَسین که اَمیِ خُداوندِ وَسین شهادت هَدی یا مَن که اونه خاطِری زِندانِ دِلِه دَکِتَم، عار نِدار، بلکه تو هم خُدایِ قُوّتِ هَمرَه اِنجیلِ خاطری عذاب بَکِشییَنِ دِلِه شریک هَبو.

9خُدا اَمَره نِجات هَدَه و اَمَره مُقَدَّس زندگی یه وَسین دُخوانِسِّه، اینه نه اَمیِ کارانِ خاطری، بلکه خودِشه هدف و فیضِ وَسین هَکوردِه، فیضی که مسیحْ عیسی یِه دِلِه از اَزل اَمَرِه هَدَه هَبا با،

10و اَسِه این فیض اَمی نِجات دَهَندِه مسیحْ عیسی یِه بَموئَنِ هَمرَه - آشکار هَبا، همون مسیحْ عیسیِ که اِنجیلِ طریق مرگِ از بِین بَبِرده، و اَبدی زندگی رِه همه یه وَسین آشکار هَکُردِه.

11و مَن اونِ وَسین انتخاب هَبام تا این اِنجیلِ رَسول و مُعلِم هَبوُم و موعظه هَکُنَم.

12اینه وَسینِ که اینجور عذاب کَشِنَم، ولی عار نِدارَم، چون دانَم کِیه ایمان بیاردِم، وَ حَتم دارَم که اون تانه اونچه که مَرِه بِسپارسِّه هَبا رِه تا اون روز مُحافظت هَکونه.

13اون ایمان و مُحبتِ هَمرَه که مسیحْ عیسی یِه دِلهِ دَرِه، و اونچه که می جی بِشنَوِسّی رِه ایتا دُرسِّ نِمونه یه مِثانِ دو دَسّی بَچِسب.

14روح القدسِ طریق که اَمیِ دِلِه دَرِه، اون خُجیرِ امانتِ جی که تِرِه بِسپارِسِّه هَبا، مُحافظت هَکُن.

15خَبر داری که تمام آسیایِ منطقه یه مَردُم مَرِه وِل هَکُردَن، که اوشانه میَن فیگِلوس و هِرموگِنِس هم دَرِن.

16خُداوند اونیسیفوروسِ خانوادهِ رِه لُطف هَکونه، چون اون چن دفه می جان تازِه هَکُردِه و می زِندان دَکِتَنِ جی عار نِداشتَه.

17بلکه وختی رومِ شهر بوما، می دُمّال بَگرسِّه تا سَرآخر مَرِه پیدا هَکوردِه.

18خداوند اون روز دِلِه، اونه رحمت عطا هَکونه. تو خودِت تمام اون خدمتهایی که اَفِسُسِ شهرِ دِلِه هَکُردِه جی، خبر داری.

Jump to: Chapter 2 →