Romans 1

Mazanderani GMB (گیله ماز)

Jump to: Chapter 2 →

1پولُسِ طَرَفِ جی، عیسیِ مسیحِ پاکار، که رِسالتِ وَسین دُخوانده هَبا و خُدای اِنجیلِ وَسین وقف هَبا؛

2همون اِنجیلِی که پیشتر خُدا، خودشه پِیغمبَرِان طَریقِ جی، مُقَدَّسِ کِتابهایِ دِلهِ اونه وعده رِه هَدَه با،

3وَ اونه ریکایِ بارِه، که جسماً داوود نسلِ جی دُنیا بوما،

4و طبقِ روحِ قدوسیت خودِشِه زِندِه هَبوسَّنِ هَمره مُردَگانِ جی، قُوَّتِ دِلِه اعلام هَبا که خُدایِ ریکائِه، یعنی اَمی خُداوند عیسی مسیح.

5خُدا مسیحِ طریقِ جی اَمَرِه فیض هَدهَ تا اونه رسولان هَبیم و تمامِ قومِشان رِه راهنِمایی هَکُنیم که مسیحِ اِسمِ ایمان بیارِن و اونه جی اطاعت هَکُنَن.

6وَ این شیمی شین هم هیسه، که دُخوانده هَبَین تا عیسی مَسیح وَسین هَبین؛

7تمام اوشانه وَسین که رومِ شهرِ میَن دَرِن، که خُدا اوشانه دوس دارِه و اوشانه دُخوانِسِّه تا خُدایِ مُقَدَّس قوم هَبون: فیض و سلامتی اَمیی پیَر، خُدا، و خُداوند عیسی مَسیح طَرَفِ جی، شیمی هَمرَه دَبو.

8پِیش از هر چی، می خُدا رِه عیسی مَسیح طَریقِ جی، شیمی هَمه یه خاطِری شُکر کانَم، چون شیمی ایمان آوازِه تمام دُنیایِ دِلهِ دَپیتِه.

9چون خُدایی که اونه تمامِ می دِل و جانِ همره، اونه ریکایِ اِنجیلِ کارِ دِلِه دَرِم خِدمت کانَم می وَسین گَواهی دَنِه که چطور یِکسرِه می دُعاهایِ دِلِه شِمِرِ یاد هارنَم

10همَش می دعاهای دِلِه خَنَم که اَگه خُدا بِخواد سَرآخَر بِتَّنَم شیمی بَدییَنِ وَسین بییَم.

11چون شیمی بَدییَنِ وَسین ذوق دارم تا روحانی عطایا شیمی ایمانِ تقویتِ وَسین شِمِرِه هَدَم-

12یَعنی تا اَما همدیگَرِ ایمان هَمرَه دلگرم هَبیم، هَم من و هم شَما.

13اِی اَداشان، نَخَنَم بی‌خَبَر هَبین که چَن دفه خَسَّم شیمی وَرجه بییَم، وَلی هر دفه یِچّی پِیش بوماَ. خَنَم که شیمی میِن هم یِکَم محصول دِرُو هَکُنَم، همونجور که دیگر غیرِ یَهودیِان میَن هَکُردَم.

14مَن خودَم رِه هَم یونانی شان، هم بَربَرشان، هم حَکیمان و هم نادانانِ مدیون دانَم

15اینه وَسین، خیلی ذوق دارم اِنجیلِ شیمی وَسین که رومِ دِلِه زندگی کانین، اعلام هَکُنَم.

16چون مَن اِنجیلِ جی خجالت نَکِشِنَم، چونکه اِنجیل خُدایِ قوَّتِ، هر کَسِ نِجاتِ وَسین که ایمان بیارِه، اَوَّل یهود و ایما غیر یَهود.

17چون اِنجیلِ دِلِه، اون صالحی ای که خُدایِ جییِه آشکار بونِه، که شروعِ جی تا آخر ایمانِ سَر پابرجائه. هَمونجور که حَبَقوقِ پیغمبرِ کِتابِ دِلِه بَنویشت هَبا: «صالِح آدَمان ایمانِ همره زندگی کانَن.»

18چون خُدایِ غَضَب آسِمانِ جی هرجور بی خُدایی و آدمِانِ ناراسّی یه سَر هَنِه، که خودِشانِ ناراسّی یه همره حَقیقَتِ از بین بَرنِن.

19چون اونچه خُدایِ جی شَئنِه بِشناختِن اوشانه وَسین مَعلومِه، چون خُداوند اونِهِ اوشانه وَسین معلوم هَکوردِه.

20چون اون خُدای صِفات که نشَئنِه بَدییَن، یَعنی اونه اَبدی قُدرَت و الهی ذات، اون موقه یه جی که دُنیا خلق هَبا، اون چیزانِ دِلِه که بِساته هَبا، واضح بَدییِه بونه، پَس اوشان هیچ بَهونِه ایی نِدارَن.

21چون هرچَن خُدا رِه بِشناختِن، ولی اونه ایتا خُدای مِثان حُرمَت نُذاشتِن و شُکر نَکُردِن، بلکه خودِشانِ فِکرِ دِلِه هیچ و پوچِ گرفتار هَبان و اوشانِ نادانِ دِلِشان رِه تاریکی بِیتِه

22هرچَن اِدِّعا هَکوردَن حَکیمَن، ولی نادان هَبان

23وَ اوشان خُدایِ اَبدی جَلالِ، اون بُتهایِ همرهَ که آدَمِ فانی و پرندِگان و حیوانان و خَزَندِگانِ مِثانِ عَوَض هَکُردِن.

24پس خُدا هم اوشانِه، خودِشانِ دِلِ هوا وهَوسهایِ میَن ناپاکی یه همره وِل هَکُردِه، تا خودِشانِ تَنِ رِه خودِشانِ مین بی حُرمت هَکُنِن.

25چون اوشان اون حقیقتی که خُدایِ بارِه هیسِه رِه دُرویی یه هَمره عوض هَکُردِن و مخلوق رِه، خالقِ عوض پَرسِّش و خِدمت هَکُردن، خالقی که بایِسّی تا اَبد اونه پرسِّش هَکُردن، آمین.

26اینِه وَسین خُداوند اوشانه شرم‌آور هوا و هَوسهای دِلهِ وِل هَکُردِه. چونکه اوشانه زِناکان، طبیعی رابِطه رِه غیر طبیعی رابطه یه هَمرَه عوض هَکُردَن.

27اینه وَسین مَرداکان هَم طَبیعی رابطه یه جی زِناکانِ هَمرَه دَس بَکِشیَن، همدیگَرِ هوا و هَوَس تَشِ دِلهِ بَسوتَن. مَردِکان، مَردِکانِ هَمرَه شرم‌آور کار هَکُردَن و خودِشانِه بَدِ کارهایِ مکافاتِ بِیتَن.

28اوجه یه جی که خُداِی بِشناسیَن اوشانِ وَسین اَرزِشی نِداشته، خُدا هم اوشانِ بَد فکرهایِ دِلِه وِل هَکُردِه تا اون کاری که نَباید هَکُنَن رِه، انجام هَدَئن

29اوشان هر جور نادرسّی، شِرارَت، طمع و بد خواهی یه جی پُرِن. اوشان حَسودی، قَتل، دَعوا، فَریب و بدخواهی یه جی پُرِن. اوشان پُشتِ سَر گو،

30تُهمت‌زَن، خُدایِ دُشمنن، گستاخ و مغرورِن، خودِشان رهِ بالنِن. شَریرانه کارانِ هَکُردَن وَسین، جدیدِ راه دُرس کانَن. وخودِشانِه پیر و مآره گَبِ جی اطاعت نَکانَن.

31نَفَهم، بی‌ وفا، بی‌عاطفه و بی‌رحمِن.

32هَر چَن خُدایِ عادِلانِه حُکمِ دانِن که اوشانیکه اینجور کارانِ کانَن اوشانه مُکافات بَمِردَنِ، ولی نه فقط خودِشان اوشانه انجام دَنِن، بلکه اوشانیکه این کارانِ کانَن رِه هَم، تایید کانَن.

Jump to: Chapter 2 →