1 John 2

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1می کِچیک وَچیلِه، هَینِه شِمِسِه نِویسِمِه تا گِناه نَکِنین. ولی اگه کَسی گِناهی هاکِردِه، یَتِه مِدافع پیری وَر دارمی، یَعنی عیسای مَسیحِ صالِح.

2عیسی اَمِه گِناهِنی کَفّارِئِه، و نا فقط اَمِه گِناهِنِ، بَلگی دِشتِه عالَمی گِناهِنِ.

3ایجِه دَری دِمّی وِرِه اِشناسِمی اگه وی احکامِ بِجا بیاریم.

4هر کی گه گِنِه ”وِرِه اِشناسِنِه“، ولی وی احکامِ بِجا نیارنِه، دِروزَنِ و حَیقَت وی دِلِه دَنیِه.

5ولی هر کی گه وی کَلامِ بِجا اُرنِه، حَیقَتاً خِدایی مِحبت وی دِلِه کامِل بَوِه. هَینجوری اَما دِمّی گه وی دِلِه دَرِمی:

6هر کی گه گِنِه وی دِلِه مُونِّه، وِنِه هَمونجور زندگی هاکِنِه گه وی زندگی کِردِه.

7اِی عَزیزِن، مِن یَتِه تازِه حِکم شِمِسِه نَنویسمِه، بَلگی یَتِه قَدیمی حِکم نِویسِمِه گه از اوَّل داشتِنی. هَین قَدیمی حِکم، هَمون پِیغِمِ گه بِشنُسِنی.

8با هین حال، یَتِه تازِه حِکم شِمِسِه نِویسِمِه گه وی حَیقَت وی دِلِه و شِمِه دِلِه هَم آشکارِ، چون تاریکی گِذِرنِه و حَیقی نور هَمین اَلَن هَم دِ تابِنِه.

9هر کی گه گِنِه نوری دِلِه دَرِه ولی شی بِراری جا بیزارِ، حَلا تاریکی ای دِلِه به سَر وَرنِه.

10هر کی گه شی بِرارِ دوس دارنِه نوری دِلِه مونِّه، و وی دِلِه هیچ‌ دَلیلی لَغزِشی سِه دَنیِه.

11ولی هر کی گه شی بِراری جا بیزارِ، تاریکی ای دِلِه دَرِه و تاریکی ای دِلِه قَدَم زَنِّه. و وی نَئُونِّه کِجِه شونِه، چون تاریکی وی چِشِ کُور هاکِردِه.

12شِمِسِه نِویسِمِه، اِی کِچیک وَچیلِه، چون شِمِه گِناهِن وی اِسمی خاطری بَخشیدِه بَوِه.

13شِمِسِه نِویسِمِه، اِی پیرِن، چون ویگه از اوَّل دَوِه رِه، بِشناسینی. شِمِسِه نِویسِمِه، اِی جَوونِن، چون هون شَریری سَر پیروز بَوِنی. شِمِسِه نِویسِمِه، اِی وَچیلِه، چون پیرِ بِشناسینی.

14شِمِسِه نِویسِمِه، اِی پیرِن، چون ویگه از اوَّل دَوِه رِه، بِشناسینی. شِمِسِه نِویسِمِه، اِی جَوونِن، چون قِدّارِنی و خِدایی کَلام شِمِه دِلِه مونِّه، و هون شَریرِ حریف بَوِنی.

15دِنیا و اونچی گه اونی دِلِه دَرِه رِه، دوس نارین. اگه کَسی دِنیارِه دوس دارِه، پیری مِحبت وی دِلِه دَنیِه.

16چون هر چی دِنیایی دِلِه دَرِه، یَعنی جِسمی هَوا و هَوَسیشون، چِشی هَوا و هَوَسیشون، زندگی ای غِرور، نا پیری جا بَلگی دِنیایی جائِه.

17دِنیا و وی هَوا و هَوَسیشون گِذِرنِه، ولی اونیگه خِدایی اِرادِه رِه بِجا اُرنِه، تا اَبَد بِجا مونِّه.

18وَچیلِه، هَین آخرین ساعَتِ و هَمونجور گه بِشنُسِنی ’ضِدِّمسیح‘ اِنِه، اَلَن هَم خِیلی ضِدِّ مَسیحِن بیمونِه، هَیجِه دَری فَهمِمی گه آخرین ساعتِ.

19وِشون اَمِه میِنی جا دیرگا بوردِنِه، ولی اَمِه جا نَوِنِه؛ چون اگه اَمِه جا وِنِه، اَمِه هَمرا مونِسِنِه. ولی وِشونی بوردَن نِشون هادا گه وِشون هیچکِدیم اَمِه جا نَوِنِه.

20ولی شِما هون قُدّوسی طریق مَسح بَوِنی، و دِشتِه شِما هَمه چیرِه دِنِنی.

21مِن شِمِسِه نِویسِمِه، نا هَینِسه گه حَیقَتِ نَئونِنی، بَلگی هَینِسه گه اونِه دِنِّنی، و هَینِسه گه هیچ دِرویی حَیقَتی دِلِه دَنیِه.

22دِروزَن کیِه، جز هون آدَمی گه عیسایی موعود ووئَنِ اِنکار کِنِّه؟ هَینجور آدَم هَمون ’ضِدِّ مسیحِ‘ گه هَم پیر و هَم ریکارِه اِنکار کِنِّه.

23هر کی ریکارِه اِنکار هاکِنِه، پیرِ هَم نارنِه، و هر کی ریکارِه اعتراف هاکِنِه، پیرِ هَم دارنِه.

24بِلین اونچی گه از اوَّل بِشنُسِنی شِمِه دِلِه بَمونِّه؛ اگه اونچی گه از اوَّل بِشنُسِنی شِمِه دِلِه بَمونِّه، اَزما شِما هَم، پیر و ریکائی دِلِه مونِّنی.

25و هَین اونچیِه گه وی اَمارِه وَعدِه هادا، یَعنی اَبَدی زندگی.

26مِن اونانی خَوَری شِمِسِه هَینِنِه بَنوِشتِمِه گه تَقّلا کِنِنِه شِمارِ گِمراه هاکِنِن.

27ولی شِمِه خَوَری وِنِه بُئِم هون مَسحی گه ویجا بَیتِنی، شِمِه دِلِه مُونِّه و نیازی نارِنی کَسی شِمارِ تَعلیم هادِه، بَلگی وی مَسح هَمه چی ای خَوَری شِمارِ تعلیم دِنِه. هون مَسح حَیقیِه، نا دِرو. پَس هَمونجور گه شِمارِ تعلیم هادا وی دِلِه بَمونین.

28اِسا، اِی وَچیلِه، وی دِلِه بَمونین تا موقِه ای گه وی ظهور هاکِنِه مِطمَئِن ووئیم و وی بیموئَنی موقِه ویجا شَرمَندِه نَووئیم.

29اگه شِما بِفَهمِسِنی گه وی صالِحِ، شِما دِنِّنی اونیگه صالِح ووئَنِ بِجا اُرنِه، ویجا دِنیا بیمو.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →