Galatians 1

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

Jump to: Chapter 2 →

1پولُسی طرفی جا، رَسولی گه وی رِسالَت نا آدَمِنی جا و نا آدمی طریق، بَلگی عیسی مَسیح و خِدای پیری جائه گه وِرِه مِردِگونی جا زینِّه هاکِردِه.

2و همینجور دِشتِه بِرارِنی گه می هَمرا دَرِنِه، غَلاطیه ای کلیساها رِه:

3فیض و صِلح و سلامتی اَمِه پیر، خِدا، و خِداوند عیسی مَسیحی طرفی جا شِمِنِه بیِه

4گه شی جانِ اَمِه گِناهِنی سِه هادا تا اَمِه پیر و خِدایی اِرادِه ای هَمرا، هَین شَرِّ دورانی جا آزاد هاکِنِه.

5وِرِه تا اَبَد جَلال ووئِه.آمین.

6بِهت هاکِردمِه گه شِما اَنّی زود اونیگه شِمارِ مَسیحی فیضی هَمرا بَخونِسِه رِه وِل هاکِردنی، و شی دیمِ یَت دییَر اِنجیلی سَمت دَگردانینی.

7البَته گه یَت دییَر اِنجیل دَنیِه، ولی کَسایی دَرِنِه گه شِمارِ پریشون کِنِنِه و خواینِنِه مَسیحی اِنجیلِ دَسکاری هاکِنِن.

8ولی اگه حتّی اَما یا یَتِه فِرشتِه آسِمونی جا، بجز هَین اِنجیلی گه اَما شِمارِ اعلام هاکِردِمی رِه موعظه هاکِنِه، لعنت بَوو!

9هَمونجور گه پِشتَر بُتِمی، اِسا اَی هَم گِمِه: اگه کَسی یَتِه اِنجیل بجز اونچی گه قَبول هاکِردِنی رِه شِمِارِ موعظه هاکِنِه، لعنت بَوو!

10اِسا یَعنی مِن مَردِنی تأییدی دِمال دَرمِه یا خِدایی تأییدی دِمال؟ یا تَقَلّا کِمِّه مَردِنِ راضی هاکِنِم؟ اگه هَمتی مَردِنی راضی هاکِردنی دِمال دَوِمِه، مَسیحی نوکَر نَوِمِه.

11اِی بِرارِن، خوایمِه دِنّین هَین اِنجیلی گه مِن اونِه اعلام هاکِردِمِه، آدَمی ای اِنجیل نیِه،

12چونگه مِن اونِه هیچ آدَمی جا نَیتِمِه، و هیچکی هَم اونِه مِنِه یاد نَدا؛ بلگی عیسی مسیح اونِه مِنِه آشکار هاکِردِه.

13چونگه شِما می قدیمی زندگی ای تعریفِ هون موقِه گه یَهودی وِمِه بِشنُسِنی، گه چِتی خِدایی کِلیسارِه اَذیت و آزار کِردِمِه و تقلّا کِردمِه اونِه نابود هاکِنِم.

14و مِن یَهودیگری ای دِلِه، خِیلی شی سَر و هَمسَرِنی جا پِش دَکِتِمِه، شی قومی دِلِه و اَمِه اَجدادی رَسم و رسوماتی خاطری خِیلی غیرت داشتِمِه.

15ولی وختی اونیگه مِنِه حتّی می ماری اِشکمی دِلِه شی کاری خاطری وقف هاکِرد وِه و شی فیضی طریق مِنِه بَخونِسِه، وی خِشالی هَینی دِلِه وِه

16گه شی ریکارِه می دِلِه ظاهر هاکِنِه تا اونِه غیریهودیِنی میِن اعلام هاکِنِم، هون موقِه جسم و خونی هَمرا مَشوِرَت نَکِردِمِه؛

17و اورشلیمی دِلِه هَم، اونانیگه پِشتر از مِن رَسول وِنِه ای وَر هَم، نَشیمِه. بَلگی عربِستانی سِه بوردِمِه و اَی هَم دَمِشقی سِه دَگرِسمِه.

18اَزما، سِه سال بعد، اورشَلیم بوردِمِه تا کیفا رِه بَوینِم، و پونزده روز وی وَر بَمونِسِمِه.

19ولی بَقیِه رَسولِنی جا، بِجز یَعقوب، خِداوند عیسایی بِرار، دِ هیچکسِ نَئیمِه.

20خِدایی حِضور شِمارِ اطمینان دِمِه اونچی گه نِویسِمِه دِرو نیِه.

21بعد از هون، سوریه و کیلیکیه ای مَنطقِه ای سِه بوردِمِه.

22یَهودیه ای کِلیساها گه مسیحی دِلِه دَرِنِه، حَلا می قیافِه رِه نِشناسینِه.

23وِشون فقط بِشنُس وِنِه گه گِتِنِه «هون مَردی گه پِشتر اَمارِه اَذیت و آزار کِردِه، اِسا هَمون ایمونی رِه موعظه کِنِّه گه قبلاً تَقلّا کِردِه اونِه نابود هاکِنِه.»

24و وِشون می خاطری خِدارِه جلال داوِنِه.

Jump to: Chapter 2 →