1 Corinthians 1

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

Jump to: Chapter 2 →

1پولُسِ طَرِف جِم، که خِدائه خواسِ هِمراه دَعوِت بَییه تا مَسیحِ عیسیِ رَسول بوئه، و اَمه بِرار، سوسْتِنِسِ جِم،

2خِدائه کلیسائه وِسه که قُرِنتُسِ شَهرِ دِله دَره، اونایی که مَسیح عیسیِ دِله تَقدیس بَینه و دَعوِت بَینه تا مِقَدَّس زندگی هاکانِن، تِمومِ اونائه هِمراه که هر جائه دییه اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ اِسمِ خوندِنِنه، که اَمه خِداوند و وِشونِ خِداوندِ:

3فِیض و صِلح و سِلامتی، اَمه پییِر، خِدا و خِداوندْ عیسی مَسیحِ طَرِفِ جِم شِمه وِسه بِیِّه.

4مِن هَمِش شه خِدا ره شِمه خاطِری و خِدائه اون فِیض که عیسی مَسیحِ دِله شِما ره هِدا بَییه، شِکر کامبه.

5چوون شِما مَسیحِ دِله هر چیِ جِم، تِمومِ گَب بَزوئِن و تِمومِ مَعرفتِ دِله بی نیاز بَینی

6حَتّی اون طی که اَمه گِواهی، مَسیحِ خَوِری شِمه میون تأیید بَییه.

7هَمون طی که اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ بَردَگِردِسِنِ اِنتِظار کَشِنِنی، هیچ پیشکَشِ جِم بی نَصیب نینی.

8وه تا آخِر شِما ره پابرجا دارنه، تا اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ روزِ دِله بی تقصیر بوئین.

9خِدا وِفادارِ، اون خِدایی که شِما ره شه ریکا، اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ رِفاقتِ وِسه دَعوِت هاکارده.

10اِی بِرارون، اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ اِسمِ هِمراه شِمه جِم خواهش کامبه که هَمدییه هِمراه یَک دِل بوئین و شِمه میون سیوایی دَنی بوئه، بلکه هم، فِکرِ دِله و هم، نظِرِ دِله یِتا بوئین.

11چوون که مِ بِرارون، خْلوئهِ اَهلِ سِره مِ ره خَوِر هِدانه که شِمه میون دَعوا مِرافه دَره.

12مِ مَنظور اینِ که شِمه جِم یه نَفِر گانه، «مِن پولُسِ دِمبالرو هَسِمه»؛ اون یِتا گانه، «مِن آپولُسِ دِمبالرو هَسِمه»؛ یِتا دییه گانه، «مِن کیفائه دِمبالرو هَسِمه»؛ و یه نَفِر دییه هم گانه، «مِن مَسیحِ دِمبالرو هَسِمه.»

13مگه مَسیح رَسِد بَییه؟ مَگه پولُس بییه که شِمه خاطِری صَلیبِ سَر بورده؟ مگه پولُسِ اسمِ هِمراه غِسلِ تَعمید بَییتینی؟

14خِدا ره شِکر کامبه که اِلّا، کْریسپوس و گایوس، شِمه جِم هیچ کی دییه ره تَعمید نِدامه،

15تا هیچ کی نَتونه باره مِ اِسمِ هِمراه تَعمید بَییتینی.

16مِن اِستِفاناسِ خانِواده ره هم تَعمید هِدامه؛ ویشتر از این شه یاد نِدارمه دییه هیچ کی ره تَعمید هِدا بوئِم.

17چوون مَسیح مِ ره نَفرِسیه تا تَعمید هادِم بلکه تا انجیلِ موعظه هاکانِم، و نا دِنیائه حکیمونه گَب هائه هِمراه که قانع کانده، نَکِنه مَسیحِ صَلیبِ قِوَّت هیچ بَووه.

18چوون صَلیبِ پِیغوم، اونایی وِسه که هِلاک بونِنه، نادونیِ، ولی اَمه وِسه که نِجات گِرمی، خِدائه قِوَّتِ.

19چوون اِشعیائه پِیغَمبِرِ کتاب دِله بَنوِشته بَییه: «حَکیمونِ حِکمتِ از بین وَرمه و با فَهمِ آدِمون فَهمِ هیچ کامبه.»

20حَکیمِ آدِم کِجه دَره؟ توراتِ مَلِّم کِجه دَره؟ اونی که این زمونه دِله نَظِر دِنه کِجه دَره؟ مَگه خِدا، دِنیائه حِکمتِ نادونی نَکارده؟

21چوون از اونجه که طبقِ خِدائه حِکمت، دِنیا نَتونِسه حِکمتِ راه جِم خِدا ره بِشناسه، خِدا این طی صِلاح بَدیئه که این نادونیِ راهِ جِم که اِما موعظه کامبی، اونایی که ایمون یارنِنه ره، نِجات هاده.

22چوون یَهودیون نشونه ها خوانِنه و یونانیون حِکمَتِ دِمبال دَرِنه،

23ولی اِما مَصلوب بَییه مَسیحِ موعظه کامبی که یَهودیونِ وِسه یِتا سَنگِ واریِ که لغزِنه و غیر یَهودیون وِسه نادونیِ،

24ولی اونایی که دَعوِت بونِنه ره، چه یهودی و چه یونانی، مَسیح، خِدائه قِوَّت و خِدائه حِکمتِ.

25چوون اونچی که خِدائه خَوِری نادونی ویمبی، آدِمیِ حِکمتِ جِم حکیم‌تَرِ و اونچی که خِدائه خَوِری ضَعف ویمبی، آدِمیِ قِوَّتِ جِم قَوی ترِ.

26ای بِرارون، شه وَضعِ شه یاد بیارین: اون مووقه که خِدا شِما ره دَعوِت هاکارده. ویشتِر شِما دِنیائه ارزش هائه هِمراه، حَکیم بِشمارِسه نَوونِسِنی؛ و ویشتِر شِما قِددارون یا نجیب‌زاده هائه جِم نَبینی.

27ولی خِدا اونچی که دِنیا نادونی دونده ره، انتخاب هاکارده تا حکیمونِ شَرمِنده هاکانه؛ و خِدا اونچی ره که دِنیا ضعیف اِشمارِنه ره انتخاب هاکارده تا قِددارون شَرمِنده هاکانه؛

28خِدا اونچی که این دِنیائه دِله پست و کِچیکِ، حَتّی اون چیایی که هیچ هَسِنه ره، انتخاب هاکارده تا هر اونچی که دَره ره از بین بَوِره،

29تا هیچ آدِمی خِدائه روب رو فَخر نَکِنه.

30وه خاطِریِ که شِما عیسی مَسیحِ دِله دَرِنی. اون عیسی مَسیح که خِدائه طَرِفِ جِم اَمه وِسه حِکمَت بَییه، یعنی صالحی، قدّوسیت و آزادی.

31تا هَمون طی که اِرمیائه پِیغَمبِر کِتابِ دِله بَییَمو: «هر‌ کی که فَخر کانده، خِداوندِ فَخر هاکانه.»

Jump to: Chapter 2 →