1 Peter 3

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1اینِ وِسه، شِما ای زَن ها، شه شی هائه جِم اِطاعت هاکانین تا حَتَّی اَگه بعضیا خِدائه کِلامِ جِم اِطاعت نَکِنِن، بدونِ این که شِما هم یه چی وِشونِ بارین، شِمه رفتارِ وِسه ایمون بیارِن،

2وَختی که وِشون شِمه پاک و محترمانه رفتارِ ویندِنه.

3شِمه قشنگی، ظاهری نَبوئه، گیس هاکارده می و طِلا دَکاردِن و گِرون قیمت لِواسِ هِمراه،

4بلکه بییِلین شِمه قشنگی شِمه اون درونی آدِم بوئه که شِمه دِلِ دِلِئه و نَونه اونِ چِشِ هِمراه بَدیئِن، و یِتا آرووم و ملایمِ روح هِمراه قشنگ بَییه، که این طی قَشِنگی خِدائه نَظِر خَله با ارزشِ.

5چوون قدیمی مِقدَّسِ زَن ها که خِدا ره امید داشتِنه، شه ره این طی قشنگ کاردِنه. وِشون شه شی هائه جِم اِطاعت کاردِنه،

6هَمون طی که سارا ابراهیمِ جِم اِطاعت کارده و وه ره شه سرور صدا کارده. و شِما هم اگه خواری هاکانین و هر اونچیِ جِم که تَرس دارنه، نَترسین، سارائه وَچون هَسینی.

7همین‌ طی، شِما هم ای مَردا، شه زَن هائه هِمراه جوری زندگی هاکانین که وِشونِ بِفَهمین و بِشناسین اینِ وِسه که شِمه جِم ظریفتر هَسِنه، وِشونِ احترامِ دارین چوون شِمه واری زندگیِ فیضِ وارِثِنه، تا نَکِنه شِمه دِعاها بی جِواب بَمونه.

8سرآخر، شِما همه، همفکر و یَک دِل و بِرار دوس و دلسوز و فروتن بوئین.

9بَدی ره بَدیِ هِمراه و فحشِ، فحشِ هِمراه جِواب نَدین، بلکه وه عَوِض، بَرکَت بَخواین، چوون اینِ وِسه دَعوِت بَینی تا برکت به دَس بیارین.

10چوون، «هر‌ کی بِخوائه زندگی ره دوس داره و خوارِ روزها ره بَوینه، وِنه شه زِوونِ دَمِ، بَدیِ جِم داره و شه تِکِ گول بَزوئِنِ جِم دَوِنده.

11وِنه بَدیِ جِم دوری هاکانه و خواری هاکانه؛ صِلح و سِلامتیِ دِمبال دَووه و اونِ دِمبالِ رو بوئه.

12چوون که خِداوندِ چِشا، صالح آدِمونِ سَر دَره و وه گوش وِشونِ دِعاهائه وِسه وازه ولی خِداوند بدکارِ آدِمونِ علیهِ.»

13اِسا اگه خوارِ چیِ وِسه غیرت دارنِنی، کیِ که شِما ره ضرر بَرِسونه؟

14ولی اگه حَتّی صالح بییَنِ وِسه عِذاب بَکِشینی، بَرکَت گِرنِنی! «اونچیِ جِم که وِشون تَرسِنِنه، شِما نَتِرسین و دِلواپس نَبوئین.»

15بلکه شه دلِ دِله خِداوند مَسیحِ، قُدّوس بِشمارین و وه ره اِحترام بییِلین و هَمِش آماده بوئین تا هر کی اون امیدِ دلیلِ، که شِمه دِله دَره ره، بَپِرسه، وه ره جِواب هادین، البته اِحترام و نرمیِ هِمراه.

16شه وِجدانِ پاک دارین تا کِسایی که شِما ره تِهمت زَندِنه، کِسایی که شِمه خوارِ رفتارِ مَسیحِ دِله بد گاننه، شرمنده بَووِن.

17چوون اگه خِدا بِخوائه، بهترِ که خوارِ کارِ وِسه عِذاب بَکِشین، تا بَدِ کارِ وِسه.

18چوون مَسیح هم اَت کَش گِناهونِ وِسه عِذاب بَکِشیه، یعنی اون صالح، اونایی وِسه که صالح نینه، تا اِما ره خِدائه پَلی بیاره. وه جِسمِ دِله بَکوشته بَییه، ولی روحِ دِله، زنده بَییه

19و روحِ دِله، زِندونی اِرواحِ پَلی بورده و وِشونِ خَوِر هِدا،

20چوون اون اِرواح که قدیم نَدیما نااِطاعتی هاکارده بینه، اون مووقه که خِدا نوحِ روزگارِ دِله، که دَییه کَشتی بِساته بونِسه، صبرِ هِمراه اِنتِظار کَشیه. اون کَشتیِ دِله فِقَط چَن تا آدِم، یعنی هشت نَفِر دَینه که اوهِ طَریقِ جِم نِجات بَییتِنه.

21و این اوه غسلِ تعمیدِ نِمونه ئه که اَلان شِما ره نِجات دِنه، یِتا تَعمید که تَنِ کثیفیِ وِسه نییه، بلکه یِتا پاکِ وجدانِ آرزوئه که خوانه خِدا ره بَوینه. این تَعمید عیسی مَسیحِ زِنده بَیِّن طَریقِ جِم شِما ره نِجات دِنه،

22هَمون عیسی مَسیح که آسِمون بورده و اِسا خِدائه راسِ دَس وَر دَره و فرشته ها و قِدرتها و قِوَّت ها وه مطیع بَینه.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →