1 Thessalonians 4

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1سَر آخِر پَس، ای بِرارون، اِما خِداوند عیسیِ دِله شِمه جِم خوامبی و اِلتماس کامبی هَمون طی که اَمه جِم شِما ره بَرِسیه که چی طی وِنه زندگی هاکانین و خِدا ره راضی هاکانین، همین طی هم که اِنجام دِنِنی، این کارِ ویشتر و ویشتر هاکانین.

2چوون شِما دوندِنی که چه حِکم هایی خِداوند عیسیِ طریق، شِما ره هِدامی.

3چوون خِدائه اِراده اینِ یعنی شِمه مِقدّس بییَن: که شه ره بی عفتیِ جِم دور دارین.

4تا هر‌ کِدوم از شِما بَدونه که چی طی شه تَنِ مِقدّس بییَن و احترامِ دِله، داره

5نا شهوت و هِوا وهوسِ دِله، اون غیرِیهودیون واری که خِدا ره نِشناسِنِنه.

6تا هیچ‌کس این جَریانِ دِله شه بِرارِ حَق، خِطا یا سوء استفاده نَکِنه. چوون خِداوند تِمومِ این چیائه وِسه تقاص گِرنه، هَمون طی که اِما قبلتر شِما ره بااوتیمی و جِدی هِشدار هِدامی.

7چوون خِدا اِما ره نا ناپاکیِ وِسه، بلکه مِقدّس بییَنِ وِسه دَعوِت هاکارده.

8پَس، هر کی اینِ رَد هاکانه، آدِمی ره رَد نَکانده بلکه خِدایی ره رَد هاکارده که شه مِقدَّسِ روحِ شِما ره دِنه.

9اِسا بِرارونه مِحبَّتِ خَوِری شِما نیاز نِدارنِنی که یه نَفِر یه چی شِمه وِسه بَنویسه، چوون شِما شه خِدائه جِم یاد بَییتِنی که هَمدییه ره دوس دارین،

10چوون شِما راس راسی همهِ بِرارونِ مقدونیهِ مَنطقهِ سراسرِ دِله دوس دارنِنی. ولی اِی بِرارون، شِمه جِم اِلتماس کامبی که این کارِ ویشتر و ویشتر هاکانین.

11و آرزو هاکانین که آرومِ زندگی دارین و شِمه سَر شِمه کارِ دِله دَووه و هَمون‌ طی که شِما ره دَستور هِدامی، شه دَسائه هِمراه کار هاکانین.

12تا وِشونِ پَلی که کلیسائه بیرون دَرِنه دِرِسیِ هِمراه زندگی هاکانین، و هیچ کسِ مِحتاج نَبوئین.

13ولی ای بِرارون، اِما نِخوامبی اون اِیموندارونِ خَوِری که بَمِردِنه بی خَوِر بوئین، نَکِنه که بقیهِ مَردِمِ واری که امیدی ندارنِنه، ماتِم بَیرین

14چوون از اونجه که اِما ایمون دارمی که عیسی بَمِرده و زنده بَییه، پَس همین‌ طیم، خِدا اونایی که عیسیِ دِله بَمِردِنه ره وه هِمراه یارنه.

15چوون اِما خِداوندِ کِلامِ طریق اینِ شِما ره اِعلام کامبی که: اِما که زنده هَسیمی و تا خِداوندِ بییَموئِن به جا بَمونِسیمی، وِشونِ جِم که بَمِردِنه، پیش نَکِتیمی.

16چوون خِداوند شه، یِتا حِکم که بِلِندِ دادِ هِمراهِ، فرشته هائه رَئیسِ صدائه هِمراه و خِدائه شیپورِ صدائه هِمراه، آسمونِ جِم جِر اِنه. و اَوِّل مِرده ها، مَسیحِ دِله زنده بونِنه.

17بعد، اِما که زِندِمی و به جا بَمونِسیمی، وِشونِ هِمراه اَبرهائه دِله بالا بَوِرده بومبی تا خِداوندِ هوائه دِله بَوینیم، و این طی هَمِش خِداوندِ هِمراه دَرِمبی.

18پَس این گَب هائه هِمراه، هَمدییه ره تَشویق هاکانین.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →