1 Timothy 6

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 5 Jump to:

1تِمومِ اونایی که نوکریِ یوغ بِن دَرِنه، وِنه شه اربابونِ کاملاً اِحترام بییِلین تا خِدائه اسم و اَمه تعلیمِ علیه بَدِ چی نارِن.

2اونایی که وِشونِ اَربابون ایموندارِنه، نَوِسه بِرارِ بییِنِ خاطِری، وِشونِ کمتِر حِرمت بییِلِّن. بلکه وِنه وِشونِ بهتر خِدمِت هاکانِن، چوون اونایی که این خِدمِتِ دِله منفِعت وَرنِنه، ایموندار و عزیزِنه. این چیا ره وِشونِ تَعلیم هاده و وِشونِ تَشویق هاکان که این طی هاکانِن.

3اگه یه نَفِر یه جور دییه تَعلیم هاده و اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ دِرِسِ کِلام و اون تعلیمِ هِمراه که دینداریِ راهِ دِله ئه، جور نَبوئه،

4وه، غرور وه ره بَییته و هیچی نِفَهمِنه. این طی آدِمی، جَنگ و جِدال و دَعوا مرافه کَلِماتِ سَر دارنه، که اونِ جِم حسودی و دَعوا و توهین وبد گَمونی به وجود اِنه،

5و هَمش مَردِمِ میون جَنگ و جِدالِ باعث بونه که وِشونِ فکر فاسد بَییه و حَییقَتِ جِم بی نَصیب بونِنه، خیال کاندِنه، دینداری یِتا وسیله منفعتِ وِسه هَسه.

6ولی دینداری قناعتِ هِمراه، گَتِ منفِعتیِ.

7چوون اِما هیچی این دِنیائه دِله نیاردیمی و هیچی هم نَتومبی این دِنیائه جِم بَوِریم.

8ولی اگه اِما خِراک و لِواس دارمی، اینائه وِسه قانِعمی.

9ولی اونایی که پولدار بَیِّنِ آرزو ره دارنِنه، وسوسهِ دِله و تَله دِله کَفِنِنه، و خَله بیخودی خواسه هائه دِله کَفِنِنه که ضَرِر رِسِندِنِنه که مَردِمِ نابودی و هِلاکتِ سَمت کَشِنه.

10چوون پولدوسی هر جور بَدیِ ریشه هَسه و همین پولِ حرصِ که بعضیا ایمونِ جِم دور بَینه، و شه ره خَله دردائه گرفتار هاکاردِنه.

11ولی تِ که مَردِ خِدایی، این چیائه جِم فِرار هاکان، و صالحی، دینداری، ایمون، مِحَبَّت، پایداریی و ملایمتِ دِمبال دَواش.

12ایمونِ خوارِ جنگِ دِله جَنگ هاکان. اون اَبدی زندگی که اونِ وِسه دَعوِت بَئی و اونِ خَله از شاهِدونِ پَلی، اِعترافِ هاکاردی ره، بَچِسب.

13مِن خِدائه حِضور که همه چی ره زندگی دِنه، و مَسیحْ عیسی که پُنتیوس پیلاتُسِ پَلی خوارِ اِعتراف هاکارده، جدّی تِ ره سفارش کامبه

14که این حِکمِ تا اَمه خِداوند عیسی مَسیحِ بییَموئِنِ مووقه، بی عیب و بی سرکوفت داری،

15که خِدا اونِ یِتا خوارِ وَخت اِنجام دِنه، وه که مِوارک هَسه و تنها حاکم، شاه شاهون و خِداوندونِ، خِداوندِ.

16فِقَط وه هَسه که اَبدیِ، وه که یِتا نورِ دِله دَره که نَوونه وه ره نزیک بَیِّن، و هیچکس وه ره نَدیه و نَتونده بَوینه، حِرمت و سلطنِت تا اَبد وه هِمراه دَووه. آمین.

17این دِنیائه پولدارونِ بار که مَغرور نَبوئِن و شه امیدِ این دِنیائه مالِ سَر نییِلین که نَموندِنه، بلکه وِشونِ امید خِدا ره بوئه که همه چی ره فَت و فِراوون اَمه وِسه فِراهم کانده تا اونائه جِم کیف هاکانیم.

18وِشونِ دستور هاده که خواری هاکانِن و خوارِ کارائه دِله دولِتمند بَووِن، بَخشنده و دَس دِلواز بوئِن.

19این طی، شه وِسه یِتا گَنج اِمبار کاندِنه که آیندهِ وِسه یِتا خوارِ پِی هَسه تا بَتونِن اون چی که حَییقی زندگی هَسه ره به‌دَس بیارِن.

20ای تیموتائوس، اون اَمانتی که تِ ره بِسپارِسه بَییه ره حِفظ هاکان. مِفتِ گَب هائه جِم و مخالفِ فکرایی جِم که اشتباهاً، معرفت بااوته بونه، دوری هاکان؛

21چوون بَعضی آدِمون که این چیائه دِله اِدعا دارنِنه، ایمونِ جِم دور بَینه. فِیض شِمه هِمراه دَووه.

← Chapter 5 Jump to: