2 Peter 3

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 2 Jump to:

1ای عزیزون، این دِوّمین نامه ئه که دَره شِمه وِسه نِویسِمبه. هر دِتا نامه ره این نیّتِ هِمراه شِمه وِسه بَنوِشتِمه تا شِمه یاد بیارِم و شِمه پاکِ فکرا ره شوق بیارِم،

2تا اون کِلامی که مِقدَّسِ پِیغَمبِرون، جلوتر بااوتِنه و خِداوند و اَمه نجات‌دهندهِ حِکمِ، که رَسولونِ طریق شِما ره هِدا ره شه یاد بیارین.

3قبل از هر چی، بَدونین که آخِرین روزائه دِله کِسایی که مسخره کاندِنه، اِنِنه و شه پلیدِ خواسه هائه دِمبال دَرِنه و مسخره وار

4گانِنه: «پَس وه بییَموئِن وَعده چی بَییه؟ چوون از وَختی که اَمه پییِرون بَمِردِنه، همه چی هَمون‌ طیِ که از اَوِّلِ دِنیا بییه»

5چوون وِشون عمداً این حَییقتِ ندید گِرنِنه که آسمونون قبلتر دَییه و زِمین اوهِ جِم و اوهِ طریق و خِدائه کِلامِ هِمراه شِکل بَییته؛

6و همین اوهِ طریق، اون دِنیایی که اون مووقه وجود داشته، غَرق و نابود بَییه.

7ولی هَمون کِلامِ هِمراه، آسمونون و زمینی که الان ویندِنی، تَشِ وِسه جَمع بَییه و تا بی دیننون هِلاک بَیِّن و داوِریِ روزِ وِسه دارنِنه.

8ولی ای عزیزون، این حَییقتِ ندید نَیرین که خِداوندِ پَلی یِتا روز هزار سالِ و هزار سال یِتا روزِ واریِ.

9برخلاف بَعضیائه گَمون، خِداوند شه وعدهِ انجام هِدائنِ‌ دِله دیر نَکانده، ولی این طی نییه، بلکه شِمه هِمراه صَبورِ، چوون نِخوانه هیچ کس هِلاک بَووه بلکه خوانه همه تووبه هاکانِن.

10ولی خِداوند عیسیِ بَردَگِردِسِنِ روز، دِزِ واری اِنه، اون مووقه آسمونون یِتا گَتِ صِدائه هِمراه از بین شونه و ستاره ها تش گِرنِنه و نابود بونِنه، زِمین و تِمومِ وه کارا دیار بونه.

11اِسا که تِمومِ این چیا دَره نابود بونه، شِما وِنه چی طی مَردِمی بوئین؟ شِما وِنه یِتا مِقدّس و دیندارِ زندگی دارین

12خِدائه روزِ چِش به راه بوئین و اینِ وِسه که خِدائه روز زودتر بِیّه تَقِلّا هاکانین. اون روزِ دِله که آسمونون تش گِرنِنه و نابود بونِنه و آسمونِ ستاره ها تَشِ گرمیِ جِم ذوب بونِنه.

13ولی اِما طِبق وه وَعده، جدیدِ آسمونون و جدیدِ زِمینِ چِش به راهِمی که اونِ دِله هر چی که خِدائه دیدِ جِم دِرِسِ، دَره.

14پَس ای عزیزون، اِسا که این چیائه اِنتِظارِ کَشِنِنی، خَله تَقِلّا هاکانین که وه دید بی‌لکه و بی‌عیب بوئین، و صِلح و سِلامتیِ دِله دَووین.

15و اَمه خداوندِ صبرِ، نِجات بَدونین، هَمون‌ طی که اَمه عزیزِ بِرار پولُس هم طِبق اون حکمتی که وه ره هِدا بَییه، شِمه وِسه بَنوِشته.

16وه شه تِمومِ نامه‌هائه دِله وَختی که این چیائه جِم گَب زَنده نِویسِنه. وه نامه‌هائه دِله چیزایی بَنوشت بَییه که اونائه بِفَهمِسِن سَختِ و نادونِ آدِمون و سِس ایمونون اونِ دِله دَس وَرنِنه، هَمون‌ طی که دییه مِقدَّسِ نوِشته هائه هِمراه این طی کاندِنه، و این وِشونِ نابودیِ باعث بونه.

17پَس شِما ای عزیزون، اِسا که اینِ دوندِنی، مِواظب بوئین نَکِنه بی دینونِ نادِرِسِ راهِ دِله گمراه بَووین و شه پایداری ره از دَس هادین

18بلکه اَمه خِداوند و نجات‌دهنده، عیسی مَسیحِ فِیض و بِشناسییِنِ دِله رشد هاکانین، که وه ره از اَلان تا اَبد جِلال بوئه! آمین.

← Chapter 2 Jump to: