Ecclesiastes 12

Dutch (BB) 2016 BasisBijbel

← Chapter 11 Jump to:

1Denk aan je Maker zolang je nog jong bent. Denk aan Hem vóórdat de tijden komen dat je niet meer van het leven genieten kan.

2Want op een dag wordt het licht van de zon, de maan en de sterren donker [(je ogen worden slecht)]. Geniet, voordat de wolken terugkomen na de regen [(voordat je veel verdrietige dingen hebt meegemaakt)].

3Want op een dag zullen de bewakers van het huis [(je armen)] beverig worden en de sterke mannen [(je benen)] krom worden. Je slavinnen [(je tanden en kiezen)] zullen ophouden met malen omdat er te weinig over zijn. Op een dag zullen zij die uit de ramen kijken [(je ogen)] niet goed meer kunnen zien.

4De deuren naar de straat [(je lippen)] zullen dicht gaan, en het geluid van de molen [(het kauwen)] zal zwakker worden. Je stem wordt zo hoog als de stem van een vogel, en alle geluiden worden zacht [(je wordt doof)].

5Op een dag ben je al bang om een heuvel te beklimmen. Je bent bang voor gevaar op de weg. De amandelboom zal bloeien [(je haar wordt wit)], de sprinkhaan sleept zich voort [(je komt niet meer mee, je bent traag geworden)] en je hebt nergens meer zin in. Want je bent op weg naar je eeuwige huis. De klaagvrouwen staan al klaar om over je dood te klagen en te treuren.

6Denk aan je Maker voordat het zilveren koord [(van het leven)] wordt losgemaakt en je gouden lamp [(je ziel)] breekt. Denk aan Hem, voordat je kruik bij de bron wordt stukgeslagen en het waterrad in de put [(je hart)] wordt gebroken [(en je hele bloedsomloop komt stil te liggen)].

7Het stof waarvan je gemaakt was, gaat terug naar de aarde. En je geest gaat terug naar God die jou je geest gegeven had.

8Alles is maar lucht en leegte, zegt Prediker. Niets heeft werkelijk zin! Het hele leven is maar lucht en iets onbegrijpelijks!

9Ik ben niet alleen een wijs man geweest, maar ik heb ook veel aan het volk geleerd. Ik heb veel nagedacht en veel wijsheden opgeschreven.

10Ik heb geprobeerd om woorden te vinden waar de mensen iets aan hebben, een boek te schrijven met nuttige spreuken.

11De woorden van wijze mensen lijken op scherpe spijkers. Als je hun woorden één keer hebt gehoord, zitten ze zó stevig in je vast als een spijker in een plank. Ze zijn gegeven door één Herder.

12Tenslotte nog deze waarschuwing, mijn zoon: Er worden eindeloos veel boeken geschreven en van al het studeren word je alleen maar moe.

13Van alles wat ik hier gezegd heb, is de conclusie: Heb diep ontzag voor God en houd je aan zijn wet. Want dat is het belangrijkste voor elk mens.

14Want God oordeelt over alles wat we gedaan hebben, goed of slecht. Ook over de dingen die geen mens van je weet.

← Chapter 11 Jump to: