2 Peter 2

Dutch Frisian

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Oba doa weare uck faulsche Profeete unja däm Voltj, aus uck unja jünt faulsche Leahra senne woare, dee vedoawliche Satjte ennfeahre woare en dän Harrn veläaje, dee ahn jekofft haft, en sich selfst een schwindet Vedoawniss too enenn tratje brinje woare.

2En väle woare äa Ütschweife *onnsittlijchet Läwe nofolje; omm dee äa welle haulwe de Wajch de Woahrheit velastat vespott woare woat.,

3En derjch Habsucht woare see jünt met ütjedochte vefeahrasche Wead ütnutze; dän daut Jerejcht, von oole Tiede häa, nijch tridjhild aufhilt, en äa Vedoawe schlumat schlapt nijch.

4Dan wann Gott Enjel, dee jesindijcht haude, nijch veschoond, sonda, dän dee em deepsten Aufgrund (Tartarus; enn grijisch De Plautz fe dee jestorwne Gottloose) raufschmeet, enn Tjäde de Diestaness Hall äwajeef, omm oppbewoat too woare fe daut Jerejcht;

5en dee oole Welt nijch veschoond, sonda bloos Nooha, dän Vetjindja de Jerajchtijchtjeit, met säwen aundre, aus achten bewoat haft, aus hee Sindflut äwa de Welt de Gottloose brocht,

6en de Städa Soodom en Gomora ennauscht en too Unjagohne veüadeeld, enn däm hee ahn dän, dee gottloos läwe wudde, aus Biespell hanstald;

7en däm jerajchten Loot rad, dee von däm *ütschweifendem Waundel de Jesatzloose jetjwält wort;,

8dan dee unja ahn wohnenda Jerajchta tjwäld doaderjch, daut, waut hee sach en head, Dach fe Dach siene jerajchte Seel met äare jesatzloose Woatje,...

9De Harr weet de Fromme Gottseelje üt de Veseatjung too rade, oba de Onnjerajchte opptobewoare opp däm Jerejchtsdach Dach tom Jerejcht, omm bestroft too woare;

10oba besondasch dee, dee enn de Lost de Befletjung däm Fleesch nogohne en de Harschoft veachte, Frajche, Eajenmächtje; see zettre nijch, Harlijchtjeite too lestre,

11woo doch Enjel, dee aun Krauft en Macht jrata send, nijch een lestalijchet Uadeel jäajen ahn biem Harr väabrinje.

12Oba dise, aus onnveninftijch, natiadlijche Tiere, jebuare aus Natüawäsen tom jefange woare en Ommkohme, lestre äwa daut, waut see nijch weete, woare uck enn äarem eajnem Vedoawniss ommkohme,

13enn däm see dän Loon de Onnjerajchtijchtjeit emfange; dee aum Dach Schwalje opp Vejnäje achte, Placke en Schaundplacke, dee enn äare eajne vefeahrasche Konst schwalje en met jünt toop schmause Fastlijch äte;

14de Uage voll Eehebruch ha en von de Sinde nijch auflohte, enn däm see onnbefaustijte Seele aunlocke; dee een Hoat ha, enn Habsucht jeeewt, Tjinja vom flätje, dee,

15doa see däm jlitjen Wajch velohte ha, aufjeerrt send, enn däm see däm Wajch Bieleam nofoljde, däm Sän Beors, dee däm Loon de Onnjerajchtijchtjeit leef haud,

16oba een trajcht wiese fe siene eajne Äwaträdung tjreajch, een sproaklooset Lausttia, met Menschestemm räd, wead däm Onnvestaund Errsenn von däm Profeet.

17Dit send Tjwale ohne Wota, en Näwel, vom Stormwind jedräwe, dän daut Dunkel de Diestaness oppbewoat es [enn Eewijchtjeit].

18De stolte, nuschtje Räde feahre, locke see met fleeschlijche Loste derjch Ütschweife dee janje aun, dee jrod äwens wajchjerant send von dän, dee em Errtum läwde;

19ahn Frieheit vespruake, dan see selfst Tjnajchts vonne Vedoawniss send, dan von wäm wäa äwawaultijt es, disem es hee uck aus Sklowe jeworde.

20Dan wann see, entrant de Befletjunge de Welt derjch de Ertjantnis vom Harrn en Rada Heilaunt Jesus Tjristus, oba wada enn diese vewetjelt, äwawaultijt worde, soo es äa Latstet oaja jeworde aus daut Easchte.

21Dan daut wäa ahn bäta, dän Wajch de Jerajchtijchtjeit nijch ertjant too ha, aus, no däm see am ertjant ha, ommtodreie von däm ahn äwaleewaden heiljem Jeboot.

22Daut es ahn no däm woaren Sprejchwuat passeat: De Hunt tjemmt tridj no sienem eajnem Koltj, {Spr.26,11} en een jewoschnet Schwien jeit tridj, tom säle em Bloot.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →