1 Timothy 6

Dutch Reimer 2001

← Chapter 5 Jump to:

1Dee Sklowe dee unjarem Joch sent sele aeare eajne Meista aule Ea hanstale, daut Got sien Nome en siene Lea nich jelastat woat.

2En soone dee jleewende Meista ha, sele daen nich fe-achte wiel see Breeda sent, lot an leewa noch baete deene aus Sklowe wiel see jleewende en jeleewde sent, wiel see doaderch Jewenst ha. Doo dit leare en femone.

3Wan irjent waea aundasch unjarechte deit, en nich bie jesunde Wead biestemt, onns Herr Jesus siene Wead, en dee Lea fonn Gottseelichkjeit,

4dee es oppjeblost, en festeit nusscht, en es krank aewa Froag en Striet fonn Wead. Doafonn jeftet Aufgonnst, Striet, Lastrunk, beeset Messtrua,

5eegoljet Zanke mank Mana daen aea Senn fedreit es, daen de Woarheit beraupt es, dee meene daut Jewenst Gottselichkjeit es.

6Oba Gottseelichkjeit met tofraed senne es groota Jewenst;

7dan wie brochte nusscht enne Welt enenn, en secha kje wie uk nusscht rut droage.

8En wan wie Aete en Kjleeda ha, dan wel wie doamet tofraed senne.

9Oba soone dee sikj faeanaeme Rikj to senne, faule enn Feseakjunje enenn, en ne Schlenj, en fael noaresche en schaedlijet Bejeare, soo daut en Mensch enn Fedoawa en Fedaumnes enenn sinkjt.

10Dan Jelt leef ha es ne Wartel wuarut aulet Beeset kjemt, en eenje dee doano leste deede, sent fonn daem Gloowe wajch jewaundat, en ha sikj selfst derch jestoake met fael Weedoag.

11Oba du, O Gottesmaun, ran fonn soont wajch; en straew leewa no Jerachtichkjeit, Gottseelichkjeit, Gloowe, Leew, Duarhauft, Leeftolichkjeit.

12Kjamf daen gooda Glooweskaumf, jriep daut eewjet Laewe, wuato Gott die beroopt haft, en wuafonn du fer fael Zeij en goodet Zeichnes jejaeft hast.

13Ekj befael die fer Gott, dee aules laewendich moakt, en Christus Jesus, dee fer Ponntius Pielatus en goodet Zeichness jeef,

14daut du dit Jeboot helst, onnschuldich, bott onns Herr Jesus Christus kjemt;

15Daen hee to siene eajne Tiet daen jesaeajenda en eensja Jewaultja wiese woat, dee Kjeenich aewa aule Kjeenije, Herr aewa aule Harscha,

16de eensja dee nich stoawe kaun, dee enn Licht wont wua kjeena hankome kaun, daem kjeen Mensch jeseene haft, en uk nich seene kaun; daem jeheat Ea en eewje Macht! Amen.

17Befael daen dee enn dise Welt rikj sent daut see sikj nich stollt meene doamet, uk nich aeare Hopninj opp onnsecharet Jelt sate, oba opp Gott, dee onns aulet Goodet jeft to fejneaje,

18daut see Goots doone, rikj sent enn goode Woakje, reed met to halpe, mildjaewrich,

19wuaderch see fa sikj selfst en gooda Grunt laje fa dee Tookunnft, soo daut see daut woaret Laewe too hoole kjriehe.

20O Timotaeaus! bewoa daut waut die aunfetruet es, en drei wajch fonn daut weltlichet, ladjet Jeschwieta, en jaeajenaun Jedanke fonn daut waut em faulsche Erkjantnes jenant woat.

21Eenje ha soont aunjenome, en sent fom Gloowe je-ert. Jnod met die! Amen.

← Chapter 5 Jump to: