Mark 12

Dutch Reimer 2001

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Donn funk hee aun to an enn Jlikjnese to raede. "En Maun plaunt en Wiengoade, en bud en Tun doa eromm, en groof ne Wienpras, en bud en Torm, en fepacht daen aun Wiengoadna, en reisd wajch.

2Auset nu Tiet wea, schekjt hee en Sklow no dee Wiengoadna, daut hee fonn an Frucht kjriehe kunn fom Wiengoade.

3Dee jreepe daen en schluage am, en schekjte am ladich wajch.

4Hee schekjt noch een Sklow, daem deede see em Kopp fewunde, en beleidjde am.

5En hee schekjt noch eenem, daem muake see doot. Hee schekjt noch fael aundre, walkje schluage see, en aundre muake see doot.

6Hee haud noch en Saen, daem hee leef haud; en schekjt daem tolatst en saed: 'See woare Respakjt ha fa daem'.

7Oba dee Wiengoadna saede eena tom aundre: 'Dit es dee Oaw, komt, wel wie daen dootmoake, dan woat daut Oawgoot onnst senne.'

8See neeme am, muake am doot, en schmeete am utem Wiengoade rut.

9Waut woat dee Herr fomm Wiengoade nu doone? Hee woat kome en dee Wiengoadna ommbrinje, en woat aundre daen Wiengoade aewajaewe.

10Ha jie nich dise Schreft jelaest: Dee Steen daen dee Bulied auntsied schmeete, es dee haupt Akjsteen jeworde?

11Dit es fonn daem Herr, en es daut en Wunnda enn onnse Uage?"

12En see sochte woo see am kunne faustnaeme, oba see enjste sikj fa daut Follkj; dan see wiste daut dit Jlikjnes opp an jediet wea. See felete am en jinje wajch.

13En see schekjte walkje fonn dee Farisaea en Heroodiauna, daut see am enn siene Raed fange sulle.

14Dee kjeeme no am en saede: "Leara, wie weete daut du Tru best, en daut du die nich omm irjentwaem kjemascht, deist uk nich Mensche Persoon aunseene, oba leascht Gott sien Wajch enn Woarheit. Esset rajcht daem Kjeisa Taks to tole, oda nich? Sel wie jaewe, oda sel wie nich jaewe?"

15Oba hee kjand aea Heichle, en saed to an: "Wuaromm feseakj jie mie? Brinjt mie en Selwastekj daut ekj daut seene kaun.

16En see brochte daut, en hee saed to an: "Waems Bilt en waem siene Ennschreft es dit?" see saede to am: "Daem Kjeisa sient."

17Jesus saed to an: "Dan jaeft daem Kjeisa waut sient es, en Gott waut sient es!" En see fewunndade sikj aewa am.

18Donn kjeeme Sadutsaea no am, dee nich jleewe daut Doodes oppstone woare, en fruage am:

19"Leara, Mooses schreef onns daut wan en Brooda storf, en siene Fru hinjaleet oone Kjinja, dan sull sien Brooda dee Fru friehe, en fa sien Brooda Kjinje ha aus Nokome fa sien Brooda.

20Nu weare hia saewen Breeda, en dee easchta neem ne Fru, en storf oone Kjinje to ha.

21Donn neem dee tweeda dee Fru, en storf uk oone Kjinje to ha, en dee dredda jrod soo.

22En aul dee Saewen haude aea, en storwe oone Nokome to ha. Schlieslich storf dee Fru uk.

23Wan nu dee Doodes oppstone, waems Fru woat see senne? Dan aule saewen huade aea to Fru."

24Jesus saed to an: "Doo jie nich ere doaewa wiel jie dee Schreft nich kjane, uk nich Gott siene Krauft?

25Dan wan dee Doodes wada oppstone, friehe see nich, on lote sikj uk nich befriehe, oba sent soo aus dee Enjel em Himel.

26Oba waut dee Doodes aunbelangt, daut dee oppstone woare, ha jie nich enn Mooses sien Buak jelaest wua Gott to am saed: 'Ekj sie Obraum sien Gott, en Iesak sien Gott, en Joakopp sien Gott?

27Hee es nich dee Doodje aea Gott, oba dee Laewendje aeara. Jie doone seeha ere."

28En eena fonn dee Schreftjeleade kjeem en head woo see sikj unjahilde, en wort enn daut hee an ne goode Auntwuat jejaeft haud, en fruach am: "Waut es daut faeanaemste Jeboot fonn aule?"

29Jesus auntwuad: "Daut faeanaemste es: Horch, Iesrael, De Herr onns Gott, es een Herr,

30En du saust Gott daem Herr leef ha fonn gausem Hoate, en met diene gaunse Seel, en met dien gaunsa Senn, en met aul diene Krauft.

31En daut tweede es: Du saust dien Noba soo leef ha aus die selfst. Doa sent kjeene Jeboote jrata aus dise."

32En dee Schreftjeleada saed to am:: "Goot! Leara. Du raetst enn Woarheit daut doa mau eent es, en doa es kjeen aundret bute daut.

33En am leef ha fonn gaunsem Hoate, en met daut gaunse Festaunt, en met aule Krauft, en sien Noba leef ha soo aus sikj selfst, es meeha aus aul dee Brauntopfa en Schlachtopfa."

34Aus Jesus sach daut hee ne feninftje Auntwuat jeef, saed hee to am: "Du best nich wiet auf fonn Gott sien Rikj!" Kjeena woagd sikj fonn donn aun am waut to froage.

35Donn saed Jesus aus hee em Tempel lead: "Woo saje dee Schreftjeleade daut dee Christus Doft sien Saen es?

36Dan Doft saed selfst derch daem Heilje Jeist: 'De Herr saed to mien Herr, set hia to miene rajchte Haunt bott ekj diene Fiend unja dien Feet laj.

37Doft selfst nant am 'Herr', en woo es hee dan sien Saen?' En fael Mensche heade am met Freid.

38En enn siene Lea saed hee: "Pausst opp fa dee Schreftjeleade, dee jearen enn lange Kjleeda romm gone, en jearen wele jejreest senne enne Moakjtplautse,

39en dee faeanaemste sette enne Sienagooge, en dee faeanaemste Staede bie dee Moltiede;

40dee Waetfruehes aeare Hiesa oppfraete, en fa en Schien lange Jebaede moake, dise woare en jratret Fedaumnes kjriehe."

41En hee sad sikj dol jaeajenaewa fonn daen Gotteskausta, en sach woo dee Mensche Koppajelt enn daen Kauste enenn laede; en fael fonn dee Rikje laede fael doa enenn.

42Donn kjeem ne oame Waetfru dee twee Koppasch enenn laed, fonn onnjefaea een Tsent weat.

43Hee roopt siene Jinja en saed to an: "Enn Woarheit saj ekj junt, dise oame Waetfru haft meeha enn daen Kauste enenn jelajcht aus aul dee aundre,

44dan jane laede enenn ut aea Aewafluss, oba dise Fru haft ut aeare Oarmoot aules enenn jelajcht waut see tom laewe haud."

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →