Romans 9

Dutch Reimer 2001

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1Ekj saj de Woarheit enn Christus, ekj leaj nich, mien Jewesse jeft mie uk Zeichness em Heilje Jeist,

2Daut ekj en grootet Trua, en enn eent Weedoag ha enn mien Hoat.

3Dan ekj ha jewenscht fonn Christus febaunt to senne fa miene Breeda, miene Fewaunte nom Fleesch,

4dee Iesraeliete sent, dee Gott erwaelt haud aus siene Kjinje, daen dee Harlichkjeit jehead, en met daen hee en Bunt jemoakt haud; haud an uk daut Jesats jejaeft, en daen Gottesdeenst, en aul daut waut hee an fesproake haud.

5An jeheade de Fodasch, en derch waem Christus jekome es nom Fleesch, dee aewa aules es, Gott jesaejent fa aule Eewichkjeit. Amen.

6Daut sajcht nich daut Gott sien Wuat fespaelt haft. Dan nich aul dee, dee fonn Iesrael haeastaume sent Iesrael.

7Dee sent uk nich aule Kjinje dee fonn Obraum staume; oba -"enn Iesak saul dien Some jenant woare".

8Daut heet, dee sent nich aule Gott siene Kjinje dee em Fleesch sent, oba dee, dee derch Gott sien fespraeakje sent, woare aus Sot jetalt.

9Dan dit es daut Wuat daut Gott fespraeakje deed: "No dee Tiet no woa ekj kome, en Sara woat dan en Saen ha".

10Nich bloos daut; oba aus Rebeka enn aundre Ommstaend kjeem derch eenem, onns Foda Iesak;

11[dan eehe dee jebuare weare, en haude noch kjeen goodet oda beeset jedone, daut Gott sien Wele no siene Wol mucht stone,

12nich derch Woakje oba derch daem dee beroope deit,] wort to aea jesajt: "Dee Elsta saul daen Jinjsta deene".

13So auset jeschraewe es: "Joakopp ha ekj leef jehaut, oba Eesau ha ekj jehaust".

14Waul sel wie dan saje? Es doa Onnjerachtichkjeit bie Gott? Muchtet nich senne!

15Dan hee sajcht to Mooses: "Ekj woa daem bejnodje daem ekj bejnodje wel; ekj woa mie erboarme aewa waem ekj mie erboarme wel".

16Aulso henjt daut nich auf aun eenem sien Wele, oda eenem sien ranne, leewa aun Gott siene Jnod.

17Dan de Schreft sajcht to Farao: "Fa krakt dise Uasook ha ekj die oppjestalt, daut ekj miene Krauft derch die bewiese mucht, en daut mien Nome sull enne gaunse Welt bekaunt woare".

18Doaromm eset daut Gott Jnod bewiese deit waem hee wel, en waem hee hoat moake wel, moakt hee hoat.

19Du west dan saje: "Wuaromm beschuldicht hee dan? Waea haft sikj jestiepat jaejen sien Rotshlach?"

20O Mensch! waea best du daut du jaejen Gott striede west? Saul daut Dinkj daut jemoakt es to daem saje dee am jemoakt haft - wuaromm hast du mie so aus dit jemoakt?

21Oda haft dee Toppstrikja nich Macht aewa sien Leem, doafonn een Jefaes to moake to Ea, en eent to daut jaeajendeel?

22Oba wan Gott wull sien Oaja bewiese, en siene Macht weete lote, lang jedult haud met dee Jefaese dee reed jemoakt sent to fenichte;

23en daut hee siene rikje Harlichkjeit mucht weete lote aun dee Jefaese dee hee Jnod bewees, dee hee ferhaea reed jemoakt haud to Harlichkjeit,

24daut es fa onns dee wie beroope sent, nich bloos fonn de Jude, oba uk fonn dee Heide.

25So aus hee uk en Hosaea sajcht: "Ekj woa daen mien Folkj nanne dee nich mien Folkj sent, en daen Leef habe dee nich jeleeft weare,

26en saul soo senne daut wua daut to an jesajcht wea, 'Jie sent nich mien Folkj', doa sele see daen laewendje Gott siene Kjinje heete."

27Oba Jesaja schreach omm Iesrael aea haulwe: "Wan Iesrael aeare Zol uk so wea es dee Saunt aum Maea, woat doch bloos en aewabliefsel seelich woare;

28dan de Herr woat en kortet Woakj moake, en siene Oabeit foadich moake oppe Ead."

29En soo aus Jesaja eare jesajcht haud: "Wan de Herr Zeebaot onns nich Sot jelote haud, wudd wie so senne es Soodom en Gomora".

30Waut sel wie dan saje? Daut Heide dee nich Jerachtichkjeit nojefoljt haude, ha Jerachtichkjeit jekjraeaje; oba ne Jerachtichkjeit dee fom Gloowe es.

31Oba Iesrael, dee ne Jerachtichkjeit nofoljd derch daut Jesats, haft nich daut Jesatse Jerachtichkjeit jekjraeaje.

32Wuaromm? Wiel see sochte daut nich derch daem Gloowe, oba derch aeare Woakje; see stolpede aewa daen Stolpesteen;

33So auset jeschraewe steit: "Kjikt! Ekj laj enn Zion en Stolpasteen, en Beleidjunksteen, en waeaemma aun am jleeft woat nich to Schaunde woare."

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →