2 Kings 11

Norwegian 1938

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Då Atalja, mor åt Akasja, fekk vita at sonen hennar var avliden, tok ho seg fyre å øyda heile kongeætti.

2Men Joseba, dotter åt kong Joram og syster åt Akasja, tok i dulsmål Joas, son åt Akasja, burt or kongssone-flokken som skulde drepast, og hadde han inn i sengebui - både han og sogmori hans. Soleis fekk dei løynt han for Atalja, so han ikkje vart drepen.

3Sidan gøymde ho han hjå seg i Herrens hus i seks år, medan Atalja rådde i landet.

4Men det sjuande året sende Jojada bod etter Hovdingane for livvakti. Han bad dei koma inn til seg i Herrens hus og gjorde ei pakt med dei og tok dei i eid der i Herrens hus. So synte han dei kongssonen

5og gav dei fyresegner og sa: Høyr no kva de skal gjera: På sabbaten skal ein tridjepart av dykk koma og halda vakt i kongsgarden,

6Den andre tridjeparten i Surporten og den tridje i porten attanfor drabantane; soleis skal de halda vakt ved huset og stengja det av.

7Men dei tvo flokkane av dykk som vert avløyste på sabbaten, dei skal taka vakthaldet i Herrens hus hjå kongen.

8De skal fylkja dykk rundt ikring kongen, kvar mann med våpen i hand, og vil nokon trengja seg inn i rekkjone, skal han drepast; de skal fylgja kongen både når han gjeng ut, og når han gjeng inn.

9Hovdingane gjorde i eitt og alt som Jojada, presten, hadde sagt dei fyre. Kvar av dei tok folki sine med seg, både dei som skulde stiga på vakt på sabbaten, og dei som skulde ganga i frå på sabbaten, og kom til Jojada, presten.

10Presten let hovdingane få spjoti og skjoldane åt kong David - dei låg i Herrens hus -

11og drabantane stelte seg upp, kvar mann med våpen i hand, frå høgre sida av huset til vinstre sida burtimot altaret og burtimot huset rundt ikring kongen.

12So leidde han kongssonen ut og sette på han kruna og gav han vitnemålet, og dei kåra han til konge og salva han, og dei klappa i hendene og ropa: Leve kongen!

13Då Atalja høyrde ropet frå drabantane og folket, gjekk ho dit dei var - inn i Herrens hus.

14Der fekk ho sjå at kongen stod på den høge tramen, som skikken var, og hovdingane og lurblåsarane stod innmed han, og ho høyrde korleis heile landslyden jubla og bles i lurane. Då reiv ho sund klædi sine og ropa: Uppreist, uppreist!

15Men Jojada, presten, sa til hovdingane som hadde rådvelde yver herfolket: Leid henne ut millom rekkjone, og fylgjer nokon etter henne, so hogg han ned! For presten hadde sagt: Ho må ikkje drepast i Herrens hus!

16So gjekk dei til sides for henne til båe sidor, og ho gjekk fram etter den vegen som hestane plar køyra inn i kongsgarden; der let ho livet.

17Sidan gjorde Jojada ei pakt millom Herren og kongen og folket at dei skulde vera Herrens folk; millom kongen og folket gjorde han og ei pakt.

18Og heile landslyden gjekk inn i templet åt Ba'al og reiv det ned. Altari hans og bileti hans slo dei reint i knas, og Mattan, presten åt Ba'al, drap dei framanfor altari. Og presten sette folk til å hava tilsyn med Herrens hus.

19So tok han med seg hovdingane og livvakti og drabantane og heile landslyden, og dei førde kongen ned frå Herrens hus og gjekk inn i kongsgarden igjenom drabantporten, og han sette seg på kongsstolen.

20Heile landslyden gledde seg, og byen var roleg. Men Atalja hadde dei hogge i hel i kongsgarden.

21Joas var sju år då han vart konge.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →