Daniel 12

Norwegian 1938

← Chapter 11 Jump to:

1I den tid skal Mikael standa fram, den store hovdingen som vernar borni åt folket ditt; og det skal koma ei slik trengsletid som det aldri hev vore frå den dagen noko folkeslag vart til, og alt til den tidi. Men i den tid skal alle dei som finst av folket ditt verta frelste som finst skrivne i boki.

2Og dei mange som søv i moldi, skal vakna upp, sume til æveleg liv og sume til skam og æveleg stygg.

3Då skal dei vituge skina som himmelkvelven skin, og dei som hev ført dei mange til rettferd, skal skina som stjernone, æveleg og alltid.

4Men du, Daniel, må gøyma desse ordi og forsegla boki alt til endetidi; mange skal granska henne, og kunnskapen skal verta stor.

5So fekk eg, Daniel, i syni mi sjå tvo andre som stod der, ein på den eine elvebakken og ein på den andre elvebakken.

6Og ein av dei sa til mannen som var klædd i linklæde, og som stod uppyver vatnet i elvi: Kor lenge varer det fyrr alt dette underfulle hev hendt?

7Og eg høyrde kva han sa, mannen som var klædd i linklæde, og som stod uppyver vatnet i elvi; han rette høgre handi og vinstre handi upp imot himmelen og svor ved han som lever æveleg: Ei tid og tider og ei halv tid, og når makti åt det heilage folket er heiltupp krasa, då skal alt dette fullendast.

8Og eg høyrde det, men skyna det ikkje; so spurde eg: Herre, kva er endelykti på dette?

9Då sa han: Gakk burt, Daniel! For desse ordi skal vera løynde og forsigla alt til endetidi.

10Mange skal verta reinsa og tvegne og skirde; men dei ugudlege skal driva på med gudløysa si, og ingen ugudleg skal skyna det; men dei vituge skal skyna det.

11Frå den tid då det daglege offeret vert avteke og den øydande styggedomen sett upp, skal det ganga eit tusund, tvo hundrad og nitti dagar.

12Sæl er den som biar og når fram eit tusund, tvo hundrad og fem og tretti dagar.

13Men gakk du til møtes med enden! Du skal kvila og so standa upp og få din lut når dagane fær ende.

← Chapter 11 Jump to: