Mark 3

Norwegian 2011 (Bibelen 2011 Nynorsk)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Han gjekk inn i synagogen att. Der var det ein mann som hadde ei visna hand.

2Og dei heldt auge med Jesus om han ville lækja mannen på sabbaten, så dei kunne få noko å klaga han for.

3Men han sa til mannen med den visne handa: «Reis deg og kom fram!»

4Så spurde han dei andre: «Kva har ein lov til på sabbaten? Å gjera godt eller gjera vondt, berga liv eller drepa?» Men dei svara ikkje.

5Då såg han på dei som stod omkring, harm og sorgfull fordi dei hadde så harde hjarte. Og han sa til mannen: «Rett fram handa!» Mannen så gjorde, og handa hans vart god att.

6Men farisearane gjekk ut, og saman med herodianarane tok dei straks til å leggja planar mot Jesus for å ta livet av han.

7Så drog Jesus med læresveinane sine ned til sjøen, og ein stor folkehop frå Galilea følgde han. Og frå Judea

8og Jerusalem, frå Idumea og landet bortanfor Jordan og frå bygdene kring Tyros og Sidon kom dei til han i store flokkar, for dei hadde høyrt om alt han gjorde.

9Då sa han til læresveinane at dei skulle halda ein båt klar for han, om folket skulle trengja for hardt innpå han.

10For han lækte mange, så alle som hadde plager, trengde seg fram for å røra ved han.

11Og når dei ureine åndene såg han, kasta dei seg ned for han og ropa: «Du er Guds Son!»

12Men han truga dei og forbaud dei strengt å gjera kjent kven han var.

13Så gjekk Jesus opp i fjellet. Han kalla til seg dei han ville, og dei kom til han.

14Han peika ut tolv, {{som han òg kalla apostlar,}} for at dei skulle vera med han, og for at han kunne senda dei ut for å forkynna

15og ha makt til å driva ut vonde ånder.

16{{Han peika ut dei tolv:}} Det var Simon, som han kalla Peter,

17Jakob, son til Sebedeus, og Johannes, bror hans — desse to kalla han Boanerges, det tyder toresøner —

18og Andreas, Filip og Bartolomeus, Matteus, Tomas og Jakob, son til Alfeus, Taddeus, Simon Kananeos

19og Judas Iskariot, han som sveik han.

20Med det same han kom heim, strøymde folk på nytt saman, så Jesus og læresveinane ikkje eingong fekk tid til å eta.

21Då hans eigne fekk høyra det, fór dei av stad for å ta hand om han. «Han må vera reint ifrå seg», sa dei.

22Men dei skriftlærde som var komne frå Jerusalem, sa: «Beelsebul har fare i han! Det er ved hjelp av herskaren over dei vonde åndene at han driv dei vonde åndene ut.»

23Då kalla han dei til seg og tala til dei i likningar: «Korleis kan Satan driva ut Satan?

24Kjem eit rike i strid med seg sjølv, kan det riket ikkje bli ståande,

25og kjem eit hus i strid med seg sjølv, kan det huset ikkje bli ståande.

26Har no Satan sett seg opp mot seg sjølv og er komen i strid med seg sjølv, kan han ikkje stå seg. Det er ute med han.

27Men ingen kan gå inn i huset til den sterke og røva det han eig, om han ikkje først har bunde den sterke. Då kan han plyndra huset hans.

28Sanneleg, eg seier dykk: Alt skal menneska få tilgjeving for, både synder og spott, kor mykje dei enn spottar.

29Men den som spottar Den heilage ande, får i all æve ikkje tilgjeving, men er skuldig i evig synd.»

30Dette sa han fordi dei hadde sagt: «Han har ei urein ånd i seg.»

31Då kom Jesu mor og syskena hans. Dei vart ståande utanfor, men sende bod inn og bad han koma ut.

32Det sat ein stor flokk omkring han, og dei sa til han: «Mor di og brørne dine {{og systrene dine}} står utanfor og spør etter deg.»

33Jesus svara: «Kven er mor mi og syskena mine?»

34Og han såg på dei som sat omkring han, og sa: «Sjå, her er mor mi og syskena mine!

35Den som gjer Guds vilje, er bror min, syster mi og mor mi.»

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

Recommended Reading

Commentary Mark Commentaries → Devotional Mark Devotional Guide → Get This Bible Norwegian (Bibelen Nynorsk) Study Bible →