Titus 1

Punjabi Revised 2020 (Arabic Script) (پنجابی نواں عہد نامہ نظرثانی شدہ چھپائی)

Jump to: Chapter 2 →

1پَولُس ولّوں جیہڑا خُدا دا غلام تے یِسُوع مسِیح دا رسُول اے خُدا دے چُنیاں ہویاں دے اِیمان تے اوس سچیائی دی پچھان لئی جیہڑی دِینداری سیتی اے۔

2اوس سدا دی زِندگی دی آس وِچ جِہدا وعدہ مُڈھ تِھیں خُدا کِیتا سی۔ جیہڑا جُھوٹھ نئیں مار سکدا۔

3پر اپنے ویلے سِر اپنے کلام نُوں اوس سنیہے وِچ اُگھیڑیا۔ جیہڑا ساڈے نجات دین والے خُدا دے حُکم دے سببّوں میرے سپُرد ہویا۔

4طِطُس دے ناں جیہڑا اِیمان دی سانجھ وِچ میرا سَچّا پُتر اے۔ خُدا باپ تے ساڈے نجات دین والے مسِیح یِسُوع ولّوں فضل تے تسلّی ہوئے۔

5مَیں کریتے وِچ تینُوں ایس لئی چھڈیا سی پئی تُوں جِنہاں گلّاں وِچ کسر رہ گئی سی ٹھیک کریں۔ تے جیویں مَیں حُکم دِتّا ساریاں شہراں وِچ اجیہے بزُرگ نامزد کر۔

6جیہڑے بے الزام تے اِک زنانی دے گھر والے ہون۔ تے اوہناں دی اولاد اِیمان والی ہوئے تے بدچلنی تے سرکشی دے سبّب بدنام نا ہوئے۔

7کیوں جو نِگہبان ایس واسطے پئی خُدا دا مُختِیار اے بے الزام ہونا چاہیدا اے۔ نا ضِدی ہوئے۔ نا غُصّے والا۔ نا نشئی ہو کے شور کرن والا۔ نا مارن والا۔ نا ناجائز نفع دا لالچی۔

8پر مُسافراں دی تواضع کرن والا۔ نیکی نُوں پسند کرن والا۔ سُرت والا تے نیائِیں۔ پاک تے پرہیزگار ہوئے۔

9تے اِیمان دے کلام نُوں جیہڑا ایس تعلِیم دے سببّوں اے پَھڑی رکھّے۔ پئی ٹھیک تعلِیم نال نصِیحت وی کرے۔ تے مخالفاں نُوں وی منائے۔

10کیوں جو بتھیرے لوک نافرمان تے بیُہودہ گلّاں کرن والے تے دھوکھے باز نیں خاص کر سُنت والیاں وِچوں۔

11اوہناں دا مُنھ بند کرنا چاہیدا اے اوہناں لوکاں ناجائز نفع لئی بَھیڑیاں گلّاں سِکھا کے گھراں دے گھر اُجاڑ چھڈے۔

12اوہناں وِچوں اِکّی آکھیا اے۔ جیہڑا سگوں اوہناں دا اپنا نبی سی۔ پئی کریتی سدا جُھوٹھے بَھیڑے پشُو۔ آہلکی پیٹُو ہوندے نیں۔

13ایہہ گواہی سَچّی اے۔ پر اوہناں نُوں چنگی طرح جھاڑ پئی اوہناں دا اِیمان ٹھیک ہوئے۔

14تے یہُودِیاں دِیاں کہانِیاں تے اوہناں بندیاں دے حُکماں اُتّے دھیان نا کرن۔ جیہڑے سچیائی ولّوں بَھوں جاندے نیں۔

15پاک لوکاں واسطے سارِیاں شیواں پاک نیں۔ پر پلِیت تے بے اِیمان لوکاں واسطے کُجھ وی پاک نئیں۔ پر اوہناں دی عقل تے دِل دونویں پلِیت نیں۔

16اوہ خُدا دی پچھان دا دعویٰ کر دے نیں۔ پر اپنے کمّاں نال اوہدا اِنکار کر دے نیں۔ کیوں جو اوہ مکرُوہ تے نافرمان نیں تے کِسے نیک کمّ دے لائق نئیں۔

Jump to: Chapter 2 →