Ecclesiastes 7

Polish 2018

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Lepsze dobre imię niż dobry olejek i lepszy dzień zgonu niż dzień przyjścia na świat.

2Lepiej iść do domu żałoby niż do domu biesiady — bo tam widzi się kres wszystkich ludzi, a żyjący powinien brać to sobie do serca.

3Lepszy jest smutek niż śmiech, bo gdy smutek na twarzy, serce staje się lepsze.

4Serce mądrych jest w domu żałoby, lecz serce głupich w domu wesela.

5Lepiej słuchać nagany mądrego niż przysłuchiwać się pieśni niemądrych,

6gdyż jak z trzaskiem cierni płonących pod garnkiem, tak ze śmiechem głupiego — lecz i to jest marnością.

7Owszem, ucisk ogłupia mędrca, a łapówka gubi serce.

8Lepszy koniec sprawy niż jej początek, lepsza postawa cierpliwa niż zarozumiała.

9Nie unoś się gniewem pochopnie, bo gniew mieszka w piersi głupich.

10Nie pytaj: Jak to jest, że dawniej bywało lepiej niż dziś? Nie z mądrości bowiem wypływa to pytanie.

11Mądrość jest lepsza niż majątek, jest korzyścią dla żyjących pod słońcem,

12gdyż pod ochroną mądrości jest jak pod ochroną pieniędzy, jednak korzyść z poznania jest ta: Mądrość ożywia tych, którzy ją mają.

13Przypatrz się działaniu Boga: Kto może wyprostować to, co On zakrzywił?

14W dniu powodzenia korzystaj z możliwości, a w dniu niedoli zauważ: Również ten dzień, podobnie jak tamten, pochodzi od Boga, aby człowiek nie dociekł tego, co będzie po nim.

15To wszystko widziałem w dniach mojej marności: Bywa, że sprawiedliwy ginie w swej sprawiedliwości, i bywa, że bezbożny żyje długo w swej niegodziwości.

16Nie bądź zbyt sprawiedliwy i nie rób się zbyt mądrym — dlaczego miałbyś się gubić?

17Nie bądź zbyt grzeszny ani nie bądź głupi: dlaczego miałbyś przedwcześnie umierać?

18Dobrze zrobisz, gdy trzymać się będziesz jednego, ale nie odsuniesz ręki od drugiego — owszem, kto boi się Boga, znajdzie wyjście ze wszystkich zawiłości.

19Mądrość umacnia mędrca bardziej niż dziesięciu doradców zamieszkałych w mieście.

20Gdyż nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który by czynił dobrze i nie grzeszył.

21Nie bierz sobie do serca wszystkiego, co mówią ludzie, abyś nie usłyszał, jak lekceważy cię sługa,

22nierzadko bowiem — o czym sam wiesz dobrze — i ty lekceważyłeś innych.

23To wszystko starałem się mądrze wypróbować. Postanowiłem być mądry, lecz mądrość była mi odległa.

24Odległe jest to, co było, i głębokie, bardzo głębokie — któż to wszystko zrozumie?

25Nastawiłem się cały na to, by poznawać, by dociekać i odkrywać, co mądre i właściwe, i przekonać się, że bezbożność jest głupotą, a głupota — szaleństwem.

26I oto, co odkrywam: Bardziej gorzką niż śmierć jest kobieta, której serce jest pułapką i siecią, a ręce więzami. Człowiek miły Bogu zdoła się jej wyślizgnąć, ale grzesznik wpadnie w jej sidła.

27Zwróć uwagę na to: Odkryłem — mówi Kaznodzieja — badając jedno po drugim, by dojść do rozwiązania:

28Oto, czego szukam, jak na razie bez skutku: Znalazłem człowieka — jednego wśród tysiąca — ale wśród nich wszystkich nie znalazłem kobiety.

29I jeszcze to zauważ: Odkryłem, że Bóg stworzył człowieka prawym, ale ludzie wpadli na wiele [dziwnych] rozwiązań.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →