Lamentations 5

Polish 2018

← Chapter 4 Jump to:

1Wspomnij, o PANIE, co się z nami stało! Przyjrzyj się, zobacz naszą zniewagę.

2Nasze dziedzictwo przypadło obcym, a nasze domy cudzoziemcom.

3Staliśmy się sierotami — bez ojca, nasze matki są niczym wdowy.

4Naszą wodę pijemy za pieniądze, z naszych drzew korzystamy odpłatnie.

5Gnano nas z jarzmem na karkach, brakowało nam sił, ale nie dano nam spocząć.

6Do Egiptu wyciągaliśmy rękę i do Asyrii, by móc najeść się chleba.

7Nasi ojcowie zgrzeszyli — ich już nie ma, a my dźwigamy ich winę.

8Rządzą nami niewolnicy, nie ma kto nas wybawić z ich mocy.

9Zdobywamy chleb z narażeniem życia, bojąc się zbrojnych w miecze na pustyni.

10Nasza skóra była rozpalona jak piec z powodu głodowej gorączki.

11Na Syjonie gwałcono kobiety i w miastach Judy dziewice.

12Książęta byli wieszani ich rękami, nie szanowano godności starszych.

13Młodzi nosili kamienie młyńskie, a chłopcy potykali się pod ciężarem drewna.

14Starcy przestali bywać w bramach, a młodzieńcy nie grają na strunach.

15W sercach zgasła nam radość, taniec zmieniono nam w żałobę.

16Spadła nam z głowy korona, biada nam — zgrzeszyliśmy!

17Dlatego serce nam choruje, dlatego przygasło spojrzenie —

18że góra Syjon jest spustoszona, biegają po niej szakale.

19Ty, PANIE, trwasz na wieki, Twój tron — z pokolenia w pokolenie.

20Dlaczego wciąż o nas zapominasz, opuściłeś nas na tak długie lata?

21Zawróć nas, PANIE, do Ciebie, a wrócimy! Przywróć nam dawne powodzenie!

22Czy odrzuciłeś nas ostatecznie? Czy pogniewałeś się na nas aż tak bardzo?

← Chapter 4 Jump to: