Leviticus 27

Polish 2018

← Chapter 26 Jump to:

1PAN przemówił do Mojżesza tymi słowy:

2Przekaż synom Izraela: Jeśli ktoś składa PANU szczególne ślubowanie dotyczące ludzi, zdając się przy tym na twoją wycenę,

3to twoja wycena będzie następująca: za mężczyznę od dwudziestego do sześćdziesiątego roku życia twoja wycena wyniesie pięćdziesiąt sykli srebra według sykla świątynnego.

4Jeśli to będzie kobieta, to twoja wycena wyniesie trzydzieści sykli.

5Jeśli to będzie ktoś od piątego do dwudziestego roku życia, twoja wycena wyniesie: za mężczyznę dwadzieścia sykli, a za kobietę dziesięć sykli.

6Jeśli to będzie dziecko od jednego miesiąca do piątego roku życia, to twoja wycena wyniesie: za chłopca pięć sykli srebra, a za dziewczynkę trzy sykle srebra.

7Jeśli będzie to ktoś od sześćdziesiątego roku życia wzwyż, to za mężczyznę twoja wycena wyniesie piętnaście sykli, a za kobietę dziesięć sykli.

8Jeśli ślubujący okaże się za ubogi, by zapłacić według twojej wyceny, to postawią go przed kapłanem i kapłan go oszacuje. Kapłan oszacuje go zgodnie z tym, na ile ślubującego będzie stać.

9Jeśli ktoś chce złożyć w ofierze PANU coś z bydła, to wszystko, co zostanie z niego ofiarowane PANU, jest świętością.

10Nie będzie się tego zamieniało ani zastępowało innym: gorszego lepszym ani lepszego gorszym. A jeśli koniecznie ktoś zechce zastąpić bydlę bydlęciem, to ono samo i to, którym je zastąpiono, będzie świętością.

11Jeśli chodzi o zwierzęta nieczyste, których nie składa się w ofierze PANU, to ofiarodawca postawi swój dar przed kapłanem,

12a kapłan wyceni go drożej albo taniej. Jaką określisz cenę, kapłanie, taka ona będzie!

13Jeśli zaś ktoś koniecznie zechce swoje zwierzę wykupić, to do wyceny kapłana dołoży jedną piątą.

14Jeśli ktoś poświęci swój dom jako świętość, dla PANA, to kapłan wyceni ten dom drożej lub taniej. Jak kapłan go wyceni, tak zostanie!

15Jeśli ofiarodawca zechce potem wykupić swój dom, to dołoży do niego w srebrze jedną piątą wyceny kapłana — i dom będzie znów należał do niego.

16Jeśli ktoś poświęci PANU kawałek pola ze swojej posiadłości, to twoja wycena będzie zależna od ilości wysiewanego na nim ziarna. Wysiany chomer jęczmienia odpowiada pięćdziesięciu syklom srebra.

17Jeśli ktoś poświęca swoje pole począwszy od roku jubileuszowego, to właśnie tak je wycenisz.

18Jeśli natomiast ktoś poświęci swoje pole już po roku jubileuszowym, to kapłan obliczy mu wartość według lat, które pozostają do następnego roku jubileuszowego, a różnicę ofiarodawca odejmie od twojej oceny.

19Jeśli potem koniecznie zechce on wykupić swoje pole, to dołoży do twojej wyceny jedną piątą w srebrze — i będzie ono znów należało do niego.

20Jeśli ktoś nie wykupi pola, lecz sprzeda je komuś innemu, to już nie będzie ono mogło być wykupione.

21Pole takie, przy zwolnieniu go w roku jubileuszowym, będzie świętością, będzie ono należało do PANA, jakby było ofiarowane na stałe, i stanie się własnością kapłana.

22Jeśli ktoś poświęci PANU pole przez siebie zakupione, które nie należało do jego dziedzicznej własności,

23to kapłan wyceni je, biorąc pod uwagę lata, które pozostały do roku jubileuszowego, a ofiarodawca uiści określoną w ten sposób sumę jeszcze tego samego dnia, jako świętość, dla PANA.

24W roku jubileuszowym pole to powróci do tego, od którego zostało kupione, czyli do tego, którego własnością była ta ziemia.

25Każda twoja wycena podawana będzie w syklach świątynnych; sykl ten będzie liczył dwadzieścia gerów.

26Tego, co pierworodne z bydła, co jako takie należy już do PANA, nikt nie będzie poświęcał. Czy to cielę, czy jagnię, i tak należy do PANA.

27Jeśli jednak jest to jedno ze zwierząt nieczystych, to ten, kto zechce je wykupić, uczyni to według twojej wyceny i doda do tego jedną piątą. Jeśli zaś zwierzę to nie zostanie wykupione, to można będzie je sprzedać według twojej wyceny.

28Tego natomiast, co zostało poświęcone PANU na stałe, co poświęcił ktoś PANU w taki sposób ze swojego mienia — od człowieka i bydlęcia po kawałek pola z własnej posiadłości — nie można ani sprzedać, ani wykupić. Wszystko, co zostało poświęcone PANU na stałe, należy do Niego jako największa świętość.

29Żaden też poświęcony na stałe człowiek, nie może zostać wykupiony — będzie musiał ponieść śmierć.

30Wszelka dziesięcina z płodów ziemi: z plonów pól i z owoców drzew, należy do PANA; to świętość, jej właścicielem jest PAN.

31A jeśli ktoś koniecznie chce wykupić coś ze swojej dziesięciny, to dołoży do niej jedną piątą jej wartości.

32Wszelka dziesięcina z bydła albo z trzody, wszystko, co przechodzi pod laską pasterską — co dziesiąta sztuka — zostanie poświęcona PANU.

33Nie będzie się przebierało między zwierzęciem lepszym a gorszym ani żadnego nie będzie się zamieniało. A jeśli ktoś koniecznie zechce któreś wymienić, to ono samo i to, na które je wymieniono, będzie świętością i nie będzie mogło być wykupione.

34Oto przykazania, które PAN na górze Synaj nadał Mojżeszowi dla synów Izraela.

← Chapter 26 Jump to: