Mark 4

Polish NBG

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1I znowu zaczął uczyć przy morzu. A zgromadził się koło niego bardzo wielki tłum, tak, że wszedł do łodzi oraz przebywał na morzu, a cały tłum był przy morzu, na ziemi.

2I nauczał ich w wielu podobieństwach, oraz mówił im w swojej nauce: Słuchajcie!

3Oto siewca wyszedł, aby zasiać.

4A w czasie siania stało się, że niektóre padło obok drogi i przyleciały ptaki niebios, i je wyjadły.

5Zaś drugie padło na skaliste miejsca, gdzie nie miało wiele ziemi; i zaraz zakiełkowało, bo nie miało głębi ziemi.

6Ale gdy wzeszło słońce zostało spalone, a że nie miało korzenia uschło.

7A inne padło między ciernie, i ciernie wzrosły oraz je zadusiły, więc nie wydało owocu.

8A inne padło na dobrą ziemię oraz idąc do góry i wzrastając, dawało owoc i niosło: Jedno trzydziestokrotny, jedno sześćdziesięciokrotny, a jedno stukrotny.

9Także im mówił: Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.

10A kiedy został sam, ci dokoła niego z dwunastoma pytali go o to podobieństwo.

11Zatem im odpowiedział: Wam dana jest tajemnica Królestwa Boga; ale tamtym, na zewnątrz, wszystko pojawia się w podobieństwach;

12aby patrząc patrzyli, ale nie ujrzeli, i słuchając słyszeli, ale nie rozumieli; nigdy nie zawrócili i nie byłyby im odpuszczone grzechy.

13I im mówi: Nie widzicie tego podobieństwa, zatem jak zrozumiecie wszystkie podobieństwa?

14Siewca sieje słowo.

15Zaś tymi obok drogi są ludzie, pośród których się słowo rozsiewa. A kiedy je usłyszą, zaraz przychodzi szatan oraz wybiera słowo, które zostało w nich wsiane.

16Podobnie są i ci, zasiewani na skalistych miejscach, którzy gdy usłyszeli słowo, zaraz, z radością je przyjmują.

17Ale nie mają w sobie korzenia, lecz trwają pewien czas. Potem jeśli z powodu słowa stałby się ucisk albo prześladowanie zaraz się gorszą.

18A między ciernie posiani są ci, którzy usłyszeli słowo,

19ale troska tego życia, oszustwo bogactwa i pożądliwość innych rzeczy, wchodząc duszą słowo, i człowiek staje się bezowocny.

20A posiani na dobrej ziemi są ci, którzy słuchają słowa i je uznają, i wydają owoc jeden trzydziestokrotny, jeden sześćdziesięciokrotny, a jeden stukrotny.

21Mówił im także: Czy przynoszą świecę, aby została wstawiona pod naczynie, albo pod łoże? Czy nie po to, aby była umieszczona na świeczniku?

22Gdyż nie jest nic ukryte, co by nie miało być ukazane; ani nie stało się skryte, ale by wyszło na jaw.

23Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.

24Także im mówi: Uważajcie, czego słuchacie. W jakiej mierze mierzycie, będzie wam odmierzone; a tym, co słuchają będzie dołożone.

25Bo kto ma będzie mu dane; a kto nie ma i to co ma, będzie od niego wzięte.

26Mówił też: Królestwo Boga jest takie, jak gdyby człowiek wrzucił nasienie w ziemię;

27oraz by spał, wstawał nocą i dniem, a nasienie by wschodziło i rosło. Zaś w jaki sposób on nie wie.

28Bo ziemia samorzutnie wydaje owoc, najpierw trawę, potem kłos, a potem w kłosie pełne zboże.

29Ale kiedy wyda owoc, zaraz zostanie wysłany sierp, bowiem zbliżyło się żniwo.

30Nadto mówił: Do czego porównam Królestwo Boga, albo w jakim podobieństwie je zestawimy?

31Jest jak ziarno gorczycy, które gdy bywa wsiane do ziemi, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi;

32ale gdy bywa wsiane, wyrasta i staje się większe od wszystkich jarzyn, i wypuszcza tak wielkie gałęzie, że pod jego cieniem mogą się gnieździć ptaki nieba.

33I w miarę tego jak mogli słuchać, mówił im słowo takimi wieloma podobieństwami.

34A bez podobieństwa im nie mówił; zaś na osobności, wszystko wyjaśniał swoim uczniom.

35A kiedy nastał wieczór, w ten dzień im mówi: Przeprawmy się na drugą stronę.

36Więc pozostawili tłum oraz wzięli go w łodzi tak jak był, a i inne łódki z nim były.

37Ale powstała wielka nawałnica wiatru i tak rzucała fale do łodzi, że już się napełniała.

38A on był na rufie, śpiąc na podgłówku. Więc go budzą oraz mu mówią: Nauczycielu, nie zwracasz uwagi, że giniemy?

39Zaś on się obudził, po czym zgromił wiatr i powiedział morzu: Umilknij; bądź cicho. I wiatr ustał oraz stała się wielka cisza.

40Także im powiedział: Dlaczego jesteście tak bojaźliwi? Jakże nie macie wiary?

41Więc zatrwożyli się wielką bojaźnią oraz mówili jeden do drugich: Zatem, kim jest ten, że mu i wiatr, i morze są posłuszne?

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →