1 Thessalonians 2

Polish NPD

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Drodzy bracia i siostry w Chrystusie. Sami przecież wiecie, że nasze przyjście do was nie było bezowocne

2i, chociaż wcześniej w Filippi doznaliśmy cierpień i zniewag, to jednak nadal, pomimokolejnych prześladowań, otwarcie głosiliśmy wam Bożą Dobrą Wiadomość o ratunku w Chrystusie.

3A w przesłaniu, które wam przekazaliśmy, nie było żadnego podstępu, zwodzenia lub nieczystej motywacji.

4Skoro bowiem zostaliśmy przez Boga uznani za godnych powierzenia nam misji głoszenia Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie, staraliśmy się w pełni sprostać temu zadaniu. Ogłaszając ją, nigdy nie szukaliśmy ludzkiego uznania, lecz pragnęliśmy podobać się jedynie Bogu, który doskonale zna nasze serca.

5Dlatego – co sami zresztą wiecie – nigdy nie posługiwaliśmy się pochlebstwem. Nigdy motywem naszego działania nie była zachłanność w dogadzaniu sobie ani niepohamowana żądza bogacenia się, czego Bóg jest świadkiem.

6Nigdy też nie szukaliśmy próżnej chwały – ani u was, ani u innych.

7Chociaż, jako wysłannicy Chrystusa, moglibyśmy oczekiwać jakiegoś uznania czy szacunku, to jednak woleliśmy stanąć pośród was pełni łagodności, niczym matka karmiąca swoje dzieci.

8Z takim oddaniem byliśmy gotowi przekazać wam nie tylko Bożą Dobrą Wiadomość o ratunku w Chrystusie, lecz także własne dusze, bardzo bowiem was umiłowaliśmy.

9Chyba pamiętacie nasz trud i znój, gdy pracowaliśmy dniem i nocą, aby tylko nie stać się wam ciężarem. Jednocześnie głosiliśmy wam nieustannie Bożą Dobrą Wiadomość o ratunku w Chrystusie.

10Zarówno wy, jak i sam Bóg jesteście świadkami, iż zachowywaliśmy się wobec was, wierzących, w sposób święty, sprawiedliwy i nienaganny.

11Przecież doskonale wiecie, że każdego z was traktowaliśmy niczym ojciec swe dzieci

12– zachęcając i dodając otuchy. Nieustannie wzywaliśmy was, byście postępowali w sposób godny Boga, który otworzył wam drogę do Królestwa swojej chwały.

13A wy, przyjmując to nauczanie, nie potraktowaliście tego jako słów ludzkich, lecz – co jest zgodne z prawdą – jako Słowo Boże. Dlatego nieustannie dziękujemy Najwyższemu nie tylko za to, iż objawił swoje działanie pośród was, ale także za to, że wy odpowiedzieliście Mu z całą ufnością.

14W taki oto sposób, bracia i siostry, staliście się naśladowcami wspólnot Bożego ludu z Judei, które trwają w Chrystusie Jezusie. Zaczęliście również – podobnie jak oni – doświadczać prześladowań ze strony swoich rodaków. Wiecie z pewnością, że to religijni przywódcy z Judei

15doprowadzili do zabicia Jezusa, naszego PANA. W podobny zresztą sposób prześladowali wcześniej proroków, a ostatnio również i nas. W ich postępowaniu można zobaczyć także wrogość wobec innych narodów. Dlatego nie podobają się Bogu.

16A ponieważ nie chcą, aby ci, którzy nie są Żydami, dostępowali zbawienia, ciągle przeszkadzają nam w głoszeniu Dobrej Wiadomości o ratunku w Chrystusie! W ten oto sposób nieustannie dopełniają miary swoich grzechów. Dlatego w końcu gniew Boży zwrócił się przeciwko nim!

17Bracia i siostry, powinniście wiedzieć, że mimo chwilowego od was oddzielenia – odległością przecież, a nie sercem – gorąco pragniemy ponownie was ujrzeć.

18Już czyniliśmy starania, by do was przybyć – ja, Paweł, nawet dwukrotnie – lecz przeszkodził nam w tym szatan.

19Któż bowiem inny, jeśli nie wy, jest naszą nadzieją i radością oraz wieńcem chwały, który objawi się w czasie powtórnego przyjścia Jezusa, naszego PANA?

20Pamiętajcie, jesteście naszą chlubą i radością!

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →