bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Polish
/
Polish NPD
/
Acts 11
Acts 11
Polish NPD
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 12 →
1
Wiadomość o tym, że poganie przyjęli Boże Słowo, szybko dotarła do pozostałych Apostołów oraz do wierzących braci i sióstr w Judei.
2
Jednak ci z nich, którzy nadal tkwili mocno w judaizmie, gdy tylko Piotr pojawił się w Jerozolimie, zaczęli robić mu wyrzuty,
3
mówiąc: — Jak śmiałeś wejść do domu ludzi nieobrzezanych i, co gorsza, spożywać z nimi posiłki?!
4
Wówczas Piotr zaczął im po kolei wszystko wyjaśniać: —
5
Kiedy przebywałem w Jafie i modliłem się, otrzymałem widzenie. Ujrzałem wielką płachtę, która była opuszczana z Niebios w moim kierunku. Kiedy już całkiem osiadła na ziemi,
6
ujrzałem w niej różnorakie zwierzęta – czworonogi, płazy pełzające po ziemi, a także ptaki.
7
Wtedy to usłyszałem Głos, który powiedział do mnie: „Piotrze, zabijaj je i jedz!”.
8
Odpowiedziałem wówczas: „Wykluczone, PANIE! Nigdy przecież nie spożywałem rzeczy pospolitych albo nieczystych”.
9
Na to Głos z Niebios odezwał się ponownie, mówiąc, abym nie uważał za skalane tego, co Bóg oczyścił!
10
Powtórzyło się to trzykrotnie i zaraz potem owa płachta została zabrana z powrotem w Niebiosa.
11
Chwilę później trzej mężowie wysłani do mnie z Cezarei stanęli u wrót domu, w którym przebywałem,
12
a Duch powiedział mi, bym udał się z nimi bez żadnego wahania. Co więcej: sześciu braci w wierze wybrało się tam ze mną. Razem poszliśmy do domu człowieka, który nas zaprosił.
13
Ten zaś opowiedział nam, jak ujrzał Bożego anioła, który przybył do niego z poleceniem: „Poślij do Jafy i zaproś Szymona zwanego Piotrem.
14
On przekaże ci słowa, dzięki którym wstąpisz na drogę zbawienia – ty i cały twój dom”.
15
Kiedy tylko zacząłem tam głosić Dobrą Wiadomość o ratunku w Chrystusie, Duch Świętego Boga spoczął na nich wszystkich, podobnie jak kiedyś na nas.
16
Wtedy to przypomniałem sobie słowa PANA: „Jan zanurzał w wodę, lecz wy zostaniecie zanurzeni w Ducha Uświęcenia ”.
17
Pomyślałem więc sobie, że skoro Bóg zechciał obdarować ich tym samym darem co i nas, którzy wcześniej zaufaliśmy Jezusowi Chrystusowi jako PANU, to kimże byłbym, gdybym postanowił przeciwstawić się Bogu?!
18
Kiedy bracia w wierze usłyszeli to, uspokoili się i złożyli hołd Najwyższemu, mówiąc: — A więc również innym narodom Bóg dał możliwość opamiętania się, by mogli otrzymać Jego odwieczne i nieskończone Życie!
19
Tymczasem wierzący, którzy rozproszyli się z powodu prześladowania, jakie nastąpiło po ukamienowaniu Szczepana, dotarli do Fenicji, na Cypr i do Antiochii Syryjskiej. Przekazywali oni Dobrą Wiadomość o ratunku w Chrystusie
20
Grupa, która dotarła do Antiochii, składała się z Hebrajczyków pochodzących z Cypru oraz z Cyreny. Ci, po przybyciu na miejsce, zaczęli pouczać mieszkających tam rodaków, którzy prowadzili całkowicie zhellenizowane życie. Głosili im Dobrą Wiadomość o ratunku w Jezusie, PANU wszystkiego,
21
zaś On wspierał ich swoją mocą. Dzięki temu mnóstwo tamtejszych Żydów zwróciło się do PANA, składając w Nim całą swoją ufność.
22
Kiedy wiadomość o tym dotarła do wierzących w Jerozolimie, ci zdecydowali wysłać do Antiochii Barnabę, by służył tam pomocą i doświadczeniem.
23
On zaś, gdy dotarł na miejsce, zobaczył rozliczne dowody wielkiej Bożej łaskawości. Przepełniony więc radością, gorąco zachęcał wszystkich, by z pełnym oddaniem serca trwali w PANU.
24
Sam Barnaba był niezwykle dobrym człowiekiem, mocno zakorzenionym w Słowie PANA i pełnym Ducha Uświęcenia. Z tego powodu Bóg używał go w Antiochii w niezwykły sposób. Dzięki jego służbie wielu Żydów zostało ugruntowanych w PANU.
25
Barnaba wybrał się również do Tarsu, by tam odszukać Szawła.
26
A gdy już do niego dotarł, zabrał go ze sobą do Antiochii, gdzie razem przez kolejny rok nauczali tamtejszą społeczność wierzących, która szybko się rozrastała. Właśnie tam, w Antiochii, po raz pierwszy uczniów PANA nazwano chrześcijanami.
27
Mniej więcej w tym czasie przybyli do Antiochii bracia z Jerozolimy, którzy byli obdarowani zdolnością prorokowania.
28
Jeden z nich, imieniem Agabos, za sprawą Bożego Ducha oznajmił, iż dotkliwy głód spadnie wkrótce na ziemie Izraela. I rzeczywiście. Za czasów Klaudiusza wielki głód zapanował w Judei.
29
Uczniowie PANA ze społeczności w Antiochii zadeklarowali wówczas – każdy według swoich możliwości – wielkość wsparcia, jakie przekażą braciom i siostrom w Judei.
30
Jak postanowili, tak uczynili i przez Barnabę oraz Szawła wysłali tę pomoc na ręce zwierzchników wspólnoty w Jerozolimie.
← Chapter 10
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 12 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28