Titus 3

Polish NPD

← Chapter 2 Jump to:

1Wszystkim zaś przypominaj, iż do rządzących powinni się odnosić z całym szacunkiem i poddaniem, w gotowości do zaangażowania w każde dobre dzieło.

2Niech nikt o nikim źle się nie wypowiada. Wierzący bowiem powinni unikać kłótni, wobec wszystkich być życzliwi i do każdej osoby odnosić się z całą łagodnością.

3Przecież i my byliśmy kiedyś bezmyślni, buntowniczy i błądzący, zniewoleni różnego rodzaju żądzami oraz pragnący życia w luksusach i rozkoszy. Dążyliśmy do tego pełni złości, zawiści i gniewu. A przesyceni wzajemną nienawiścią, byliśmy Bogu obrzydliwi!

4A jednak On, nasz Bóg i Zbawiciel, zdecydował się okazać nam swą dobroć i ofiarną miłość!

5Uczynił to nie z powodu naszych starań ani nie w nagrodę za dobre postępowanie czy uczynki, którymi pragnęliśmy zdobyć sobie w Jego oczach uznanie, lecz jedynie z uwagi na swe wielkie miłosierdzie! Co więcej, wprowadził nas również na drogę zbawienia przez odradzające i odnawiające obmycie w Duchu Uświęcenia,

6którym tak hojnie nas obdarował w Jezusie Chrystusie, naszym Zbawicielu.

7Tylko w Nim bowiem każdy z nas, dostępując uznania za sprawiedliwego, wezwany jest do trwania w udzielonej nam łasce i do radowania się nadzieją czekającego nas dziedzictwa w odwiecznym i nieskończonym Życiu.

8Jest to wielka prawda zasługująca na uznanie! Dlatego chciałbym, abyś nauczał jej z całą mocą, podkreślając, że ci, którzy złożyli swoją ufność w Bogu, mają również zabiegać o wyróżnianie się dobrymi czynami, gdyż jest to piękne w oczach Bożych, a dla ludzi pożyteczne.

9Pamiętaj, aby unikać głupich dociekań, wywodów i kłótni na tematy religijne, co zwykle prowadzi do sporów. Sprawy te – w perspektywie wieczności – niczemu nie służą i są bezużyteczne.

10A człowieka, który tworzy stronnictwa i wszczyna zgubne dyskusje, napomnij raz i drugi, a jeśli nie posłucha, usuń ze wspólnoty,

11informując innych, że jego myślenie uległo zepsuciu, a on sam – trwając w błędzie – wydał wyrok na siebie.

12Kiedy już Artemas albo Tychik dotrą do ciebie, postaraj się sam przybyć do mnie – do Nikopolis, gdzie postanowiłem przezimować.

13Uczonego w prawie Zenasa oraz Apollosa czym prędzej zaopatrz na drogę, i to tak, by niczego im nie brakowało.

14Niech obecni przy tobie bracia i siostry w wierze uczą się, jak dobrymi czynami zaradzać rodzącym się potrzebom. Nie byłoby dobrze, gdyby byli bezowocni.

15Pozdrawiają cię wszyscy, którzy są przy mnie. Ty zaś przekaż nasze pozdrowienie tym, którym w wierze jesteśmy bliscy. Niech Boża łaska otacza każdego z was.

← Chapter 2 Jump to: