Ezekiel 3

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1I powiedział do mnie: Synu człowieczy! Zjedz to, co znajdujesz przed sobą – zjedz ten zwój i idź, przemawiaj do domu Izraela.

2A gdy otworzyłem usta, dał mi ten zwój do zjedzenia.

3I powiedział do mnie: Synu człowieczy, nakarm swoje ciało i napełnij swoje wnętrze tym zwojem, który ci daję. Zjadłem więc, a był w moich ustach słodki jak miód.

4I powiedział do mnie: Synu człowieczy! Idź, udaj się do domu Izraela i oznajmij im moje słowa.

5Gdyż zostałeś posłany nie do ludu niezrozumiałej mowy ani ciężkiego języka, [lecz] do domu Izraela –

6nie do licznych ludów niezrozumiałej mowy i ciężkiego języka, których słów mógłbyś nie rozumieć. Jeśli bowiem do nich bym cię posłał, one posłuchałyby cię!

7Lecz dom Izraela nie będzie chciał cię słuchać, bo oni nie chcą Mnie słuchać, gdyż cały dom Izraela, [wszyscy] oni są [ludźmi] twardego czoła i ciężkiego serca.

8Oto uczyniłem twoją twarz tak samo twardą jak ich twarz i twoje czoło tak samo twarde jak ich czoło,

9jak krzemień, [twardsze] niż skała, uczyniłem twoje czoło! Nie bój się ich i nie drżyj przed ich twarzami, gdyż są oni domem buntu!

10I powiedział do mnie: Synu człowieczy! Wszystkie moje słowa, które ci oznajmiam, weź sobie do serca i słuchaj [oboma] uszami!

11I idź, udaj się do wygnańców, do synów twojego ludu, i przemów do nich, i powiedz im: Tak mówi Pan JHWH – czy będą słuchać, czy przestaną.

12I podniósł mnie Duch, i słyszałem za sobą odgłos wielkiego trzęsienia – błogosławiona chwała JHWH ze swojego miejsca –

13i głos skrzydeł żywych istot powodujących dotykanie każdego przez jemu odpowiadające, i głos kół tuż przy nich, i głos wielkiego trzęsienia.

14A Duch podniósł mnie i zabrał mnie. I szedłem rozgoryczony w podnieceniu mego ducha, a ręka JHWH była nade mną mocna.

15I przybyłem do wygnańców [w] Tel-Abib, przebywających nad rzeką Kebar – tam, gdzie oni mieszkają – i przebywałem tam rozbity, przez siedem dni, pośród nich.

16I stało się po zakończeniu siedmiu dni – i stało się Słowo JHWH do mnie tej treści:

17Synu człowieczy, ustanawiam cię stróżem dla domu Izraela. Gdy usłyszysz Słowo z moich ust, przestrzeżesz ich ode Mnie.

18Gdy powiem do bezbożnego: Na pewno umrzesz, a ty go nie przestrzeżesz i nic nie powiesz, aby przestrzec bezbożnego przed jego bezbożną drogą, tak aby on żył, wtedy ten bezbożny umrze z powodu swojej winy, ale jego krwi będę szukał z twojej ręki.

19Jeśli jednak ty przestrzeżesz bezbożnego, lecz on nie odwróci się od swojej bezbożności ani od swojej bezbożnej drogi, wtedy on umrze z powodu swojej winy, a ty uratujesz swoją duszę.

20I gdy sprawiedliwy odwróci się od swojej sprawiedliwości i popełni nieprawość, [Ja] zaś postawię przed jego obliczem przeszkodę [i] on umrze dlatego, że nie przestrzegłeś go w jego grzechu – umrze i nie będzie się pamiętało o jego sprawiedliwości, z którą [wcześniej] postępował – lecz jego krwi będę szukał z twojej ręki.

21Jeśli jednak ty przestrzeżesz go – sprawiedliwego – z powodu jego grzechu, a on przestanie grzeszyć, na pewno będzie żył dzięki temu, że dał się przestrzec, a ty uratowałeś swoją duszę.

22I była tam nade mną ręka JHWH. I powiedział do mnie: Powstań, wyjdź na równinę, a tam przemówię do ciebie.

23Wstałem więc i wyszedłem na równinę, a oto stała tam chwała JHWH, taka jak ta chwała, którą widziałem nad rzeką Kebar – i upadłem na twarz.

24I wstąpił we mnie Duch, i postawił mnie na nogi, i [ JHWH ] przemówił do mnie tymi słowy: Idź i zamknij się w swoim domu.

25I ty, synu człowieczy, oto włożą na ciebie powrozy i zwiążą cię nimi – i nie wyjdziesz z nich.

26I sprawię, że twój język przylgnie do twojego podniebienia i zaniemówisz, i nie będą mieli nikogo, kto by ich upominał, gdyż są oni domem buntu.

27Lecz gdy do ciebie przemówię, otworzę twoje usta i powiesz im: Tak mówi Pan JHWH: Słuchający niech słucha, a kto chce przestać [słuchać], niech przestanie – gdyż są oni domem buntu.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →