Galatians 2

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Potem, po czternastu latach, wraz z Barnabą znów udałem się do Jerozolimy, zabierając też z sobą Tytusa;

2a udałem się tam w związku z objawieniem; przedstawiłem im ewangelię, którą głoszę wśród narodów, na osobności zaś znaczniejszym, aby się czasem nie okazało, że biegnę czy biegłem na próżno.

3Ale nawet Tytusa, który był ze mną, jako Greka nie zmuszono do obrzezania,

4pomimo fałszywych braci, wprowadzonych potajemnie, aby wyszpiegować naszą wolność, którą mamy w Chrystusie, żeby nas podbić w niewolę,

5a którym ani na chwilę nie ustąpiliśmy poddańczo, aby prawda ewangelii przetrwała ze względu na was.

6Ze strony zaś tych, którzy zdawali się coś znaczyć – czym oni byli wcześniej, nie robi mi to żadnej różnicy, Bóg nie ma względu na osobę – ci znaczniejsi zatem niczego mi dodać nie doradzili;

7raczej przeciwnie, gdy zobaczyli, że została mi powierzona ewangelia [dla] nieobrzezania, tak jak Piotrowi [dla] obrzezania –

8bo Ten, który działał w Piotrze w apostolstwie między obrzezanymi, działał i we mnie wśród narodów –

9i gdy poznali daną mi łaskę, Jakub i Kefas, i Jan, którzy uchodzą za filary, podali mi i Barnabie prawicę [na znak] wspólnoty, abyśmy [szli] do narodów, a oni do obrzezanych;

10abyśmy tylko pamiętali o ubogich, co też pilnie starałem się wykonać.

11A gdy Kefas przyszedł do Antiochii, w twarz mu się przeciwstawiłem, bo też był winny.

12Zanim bowiem przyszli niektórzy od Jakuba, jadał razem z poganami; a gdy przyszli, zaczął [od nich] stronić i odcinać się z obawy przed tymi z obrzezania.

13W tym obłudnym postępowaniu dołączyli do niego i inni Żydzi; Barnaba również dał się wciągnąć w ich obłudę.

14Ale gdy zauważyłem, że nie idą prawidłowo, zgodnie z prawdą ewangelii, powiedziałem do Kefasa wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc Żydem, żyjesz po pogańsku, a nie po żydowsku, jak chcesz zmusić pogan do życia po żydowsku?

15My jesteśmy Żydami z natury, a nie grzesznikami z pogan,

16przekonani jednak, że człowiek jest usprawiedliwiany nie z uczynków Prawa, a tylko przez wiarę Jezusa Chrystusa, i my w Chrystusa Jezusa uwierzyliśmy, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusa, a nie z uczynków Prawa, gdyż z uczynków Prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało.

17Jeśli zaś szukając dostąpienia usprawiedliwienia w Chrystusie, i my sami okazaliśmy się grzesznikami, to czy Chrystus jest na usługach grzechu? W żadnym razie.

18Bo jeśli znów odbudowuję to, co zburzyłem, stwierdzam o sobie, że jestem przestępcą.

19Ja bowiem przez Prawo umarłem dla Prawa, abym żył dla Boga.

20Wraz z Chrystusem jestem ukrzyżowany, żyję zaś już nie ja, żyje we mnie Chrystus; teraz zaś, żyjąc w ciele, żyję w wierze w Syna Bożego, który mnie pokochał i wydał za mnie samego siebie.

21Nie lekceważę łaski Bożej; bo jeśli sprawiedliwość jest przez Prawo, to Chrystus umarł na darmo.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →