Philippians 1

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

Jump to: Chapter 2 →

1Paweł i Tymoteusz, słudzy Chrystusa Jezusa, do wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filippi wraz z biskupami i z diakonami:

2Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana, Jezusa Chrystusa.

3Dziękuję mojemu Bogu za każdym wspomnieniem o was –

4zawsze, w każdej mojej modlitwie, gdy za was wszystkich z radością zanoszę modlitwę,

5za wasz współudział na rzecz ewangelii od pierwszego dnia aż do teraz,

6przekonany o tym, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, będzie je pełnił aż do dnia Chrystusa Jezusa.

7Słuszne jest, abym tak o was wszystkich myślał, dlatego że mam was w swoim sercu – tak w moich więzach, jak w obronie i umacnianiu ewangelii wy wszyscy jesteście ze mną współuczestnikami łaski.

8Gdyż Bóg mi świadkiem, jak tęsknię do was wszystkich uczuciami Chrystusa Jezusa.

9I o to modlę się, aby wasza miłość coraz obficiej i obficiej owocowała w [dogłębnym] poznaniu i wszelkim zrozumieniu,

10po to, byście umieli poddawać próbie [i rozpoznawać] rzeczy ważne, abyście byli szczerzy i bez zarzutu na dzień Chrystusa,

11napełnieni owocem sprawiedliwości, tym, [który rodzi się] przez Jezusa Chrystusa, dla chwały i wywyższenia Boga.

12Chcę zaś, bracia, abyście wiedzieli, że to, co się ze mną dzieje, posłużyło raczej postępowi ewangelii,

13tak że moje więzy stały się znane w Chrystusie w całym pretorium oraz wszystkim pozostałym,

14i coraz liczniejsi bracia w Panu, przekonani przez moje więzy, tym bardziej zdobywają się na odwagę, [by] bez lęku opowiadać Słowo.

15Niektórzy wprawdzie głoszą Chrystusa ze względu na zazdrość i współzawodnictwo, inni jednak z dobrych pobudek;

16jedni z miłości, świadomi, że jestem wyznaczony do obrony ewangelii,

17drudzy natomiast głoszą Chrystusa powodowani ambicją, nieszczerze, przypuszczając, że przez to wzmogą ucisk moich więzów.

18Cóż więc? To, że każdym sposobem, czy to z niejasnych przyczyn, czy szczerze, Chrystus jest głoszony – i z tego się cieszę. Ale i będę się cieszył,

19gdyż wiem, że dzięki waszej modlitwie i wsparciu Ducha Jezusa Chrystusa przyniesie mi to na ratunek,

20zgodnie z moim gorącym oczekiwaniem i nadzieją, że w niczym nie zostanę zawstydzony, lecz z całą śmiałością, jak zawsze, tak i teraz, wywyższony będzie Chrystus w moim ciele, czy to przez życie, czy przez śmierć.

21Dla mnie bowiem życie to Chrystus, a śmierć – to zysk.

22Jeśli już żyć w ciele – to dla mnie owocna praca. I co wolę – nie wiem.

23Pociąga mnie zaś jedno i drugie: Mam pragnienie odejść i być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze;

24jednak pozostać w ciele – to bardziej potrzebne ze względu na was.

25I to wiem na pewno, że pozostanę i że przy was wszystkich będę dla waszego postępu i radości w wierze,

26aby wasza chluba obfitowała w Chrystusie Jezusie – z mego powodu, ze względu na moją ponowną obecność u was.

27Tylko postępujcie, [jak przystało ludziom wolnym], w sposób godny ewangelii Chrystusa, abym czy przyjdę i was zobaczę, czy nieobecny usłyszę, co się u was dzieje, [wiedział], że stoicie w jednym duchu, jednomyślnie walcząc wspólnie w wierze ewangelii

28i w niczym nie dając się zastraszyć przeciwnikom – co jest dla nich zapowiedzią zguby, a dla was zbawienia, i to od Boga.

29Gdyż wam [łaskawie] darowane jest ze względu na Chrystusa nie tylko w Niego wierzyć, ale i ze względu na Niego cierpieć,

30staczając ten sam bój, który zobaczyliście u mnie, a [o którym] teraz w związku ze mną słyszycie.

Jump to: Chapter 2 →