Proverbs 6

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Jeśli poręczyłeś za swego bliźniego, mój synu, przyklasnąłeś w dłonie za obcego,

2zostałeś usidlony przez słowa swoich ust, schwytany przez słowa swoich ust,

3uczyń to, mój synu, i bądź wolny, bo znalazłeś się w ręku swego bliźniego: Idź, upokórz się i nalegaj na swego bliźniego,

4nie daj zasnąć swoim oczom ani zdrzemnąć się swoim powiekom.

5Wyrwij się jak gazela z ręki i jak ptak z ręki ptasznika.

6Udaj się, leniu, do mrówki, przyjrzyj się jej drogom i zmądrzej.

7Nie ma ona wodza, nadzorcy ani władcy,

8a w lecie przygotowuje swój chleb i w żniwa gromadzi swą żywność.

9Jak długo, leniu, będziesz leżał? Kiedy podniesiesz się ze snu?

10Trochę pospać, trochę podrzemać, trochę założyć ręce, by odpocząć –

11i tak zaskoczy cię ubóstwo jak włóczęga, a niedostatek jak człowiek uzbrojony.

12Niegodziwiec, człowiek nieprawy, chodzi z fałszem na ustach,

13mruga oczami, szura nogami, pokazuje palcami –

14w jego sercu przewrotność, cały czas knuje zło – sieje niezgodę.

15Dlatego nagle zaskoczy go nieszczęście, szybko zostanie złamany – i nie będzie ratunku.

16Oto sześć rzeczy, których nienawidzi JHWH, siedem, które są obrzydliwością dla Jego duszy:

17wyniosłe oczy, kłamliwy język i ręce, które przelewają krew niewinną;

18serce, które knuje niegodziwe plany, nogi skore, aby biec do zła,

19fałszywy świadek, który szerzy kłamstwa, i [człowiek] siejący niezgodę między braćmi.

20Zachowuj przykazanie swego ojca, mój synu, i nie porzucaj pouczenia swojej matki.

21Zawiązuj je zawsze u serca, przewiązuj je sobie wokół szyi.

22Gdy pójdziesz, będzie ci przewodzić, kiedy spoczniesz, będzie cię strzec, a gdy się zbudzisz, przemówi do ciebie,

23bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłem, a napomnienia do karności – drogą życia.

24Ustrzegą cię one od złej kobiety, od gładkiego języka cudzej.

25Nie pragnij w swym sercu jej piękna, niech nie schwyta cię swoimi powiekami,

26bo zapłatą kobiety nierządnej [bywa nawet] bochenek chleba, a kobieta [innego] mężczyzny poluje na cenną duszę.

27Czy człowiek może zgarnąć do zanadrza ogień i nie spalić przy tym odzienia?

28Czy człowiek może chodzić po rozżarzonym węglu i nie poparzyć [przy tym] stóp?

29Tak jest z tym, który chodzi do żony swego bliźniego: Ściągnie na siebie winę ten, kto jej dotyka.

30Czy nie pogardza się złodziejem za to, że kradnie, choćby robił to z głodu, po to, by się najeść?

31Gdy go złapią, musi oddać po siedmiokroć, musi oddać całe mienie swego domu.

32Temu jednak, kto cudzołoży z kobietą, brakuje rozumu, niech to robi ten, kto chce zgubić swoją duszę.

33Doigra się sińców i niesławy i nie zmaże swojej hańby.

34Zazdrość bowiem [podsyci] gniew męża, nie będzie on pobłażał w dniu zemsty;

35nie zechce spojrzeć na żaden okup – nie zechce go, choćbyś mnożył prezenty.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →