Zephaniah 2

Polish SNPD4 (Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Zbierzcie się i zgromadźcie, bezwstydny narodzie!

2Zanim wykona się wyrok, dzień minie jak plewa; zanim przyjdzie na was żar gniewu JHWH; zanim przyjdzie na was dzień gniewu JHWH!

3Szukajcie JHWH, wszyscy pokorni ziemi, którzy wypełniacie Jego prawo! Szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory, może skryjecie się w dniu gniewu JHWH.

4Gdyż Gaza będzie opuszczona i Aszkelon – na spustoszenie! Aszdod? W samo południe je wyrzucą, a Ekron wykorzenią!

5Biada mieszkańcom wybrzeża morskiego, narodowi Kreteńczyków! Przeciwko wam [kieruje się] Słowo JHWH: Kanaanie, ziemio Filistynów, zniszczę cię, zabraknie mieszkańca!

6I stanie się wybrzeże morskie pastwiskiem, podwórzem pasterzy i zagrodą dla stad.

7I będzie wybrzeże dla reszty domu Judy, dla nich, by popasali, w domach Aszkelonu wieczorem się kładli, gdyż nawiedzi ich JHWH, ich Bóg, i przywróci im powodzenie.

8Usłyszałem złorzeczenie Moabu i zniewagi synów Ammona, którymi obrzucali mój lud i pysznili się nad ich granicą.

9Dlatego, jak żyję – oświadczenie JHWH Zastępów, Boga Izraela – Moab stanie się jak Sodoma, a synowie Ammona jak Gomora, miejscem zachwaszczonym i kopalnią soli, i pustkowiem – na wieki. Reszta mojego ludu złupi ich, a pozostałość narodu posiądzie ich.

10Spotka ich to za ich pychę, gdyż złorzeczyli i wynosili się ponad lud JHWH Zastępów.

11JHWH okaże się straszny przeciwko nim, gdyż odtłuści wszystkie bóstwa ziemi; i pokłoni Mu się każdy ze swojego miejsca, wszystkie wybrzeża narodów.

12Również wy, Kuszyci – przebici oni moim mieczem.

13Wyciągnie też swoją rękę przeciwko północy i zniszczy Asyrię, Niniwę obróci w pustkowie, w kraj suchy, jak pustynię.

14I wylegiwać się będą w niej stada, wszelkie zwierzęta narodów; również sowa i puszczyk przysiądą na głowicach jej kolumn, głos pohukiwania w oknach, śmieci na progu, gdyż cedrowe obicia – zerwane.

15Oto miasto wesołe, zamieszkałe bezpiecznie, mówiące w swoim sercu: Tylko ja i nikt inny! Jaką to stało się okropnością! Legowiskiem zwierząt! Każdy przechodzący obok niego gwizdnie i machnie swą ręką.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →