1 Corinthians 12

polish

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1A co do darów duchowych, bracia, nie chcę, abyście byli nieświadomi rzeczy.

2Wiecie, iż, gdyście byli poganami, do niemych bałwanów szliście, jak was prowadzono.

3Dlatego oznajmiam wam, że nikt, przemawiając w Duchu Bożym, nie powie: Niech Jezus będzie przeklęty! I nikt nie może rzec: Jezus jest Panem, chyba tylko w Duchu Świętym.

4A różne są dary łaski, lecz Duch ten sam.

5I różne są posługi, lecz Pan ten sam.

6I różne są sposoby działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.

7A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi.

8Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy,

9inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu.

10Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków.

11Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.

12Albowiem jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała, chociaż ich jest wiele, tworzą jedno ciało, tak i Chrystus;

13bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało - czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem.

14Albowiem i ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma.

15Jeśliby rzekła noga: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała; czy dlatego nie należy do ciała?

16A jeśliby rzekło ucho: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała, czy dlatego nie należy do ciała?

17Jeśliby całe ciało było okiem, gdzież byłby słuch? A jeśliby całe ciało było słuchem, gdzież byłoby powonienie?

18Tymczasem Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał.

19A jeśliby wszystkie były jednym członkiem, gdzież byłoby ciało?

20A tak członków jest wiele, ale ciało jedno.

21Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie; albo głowa nogom: Nie potrzebuję was.

22Wprost przeciwnie: Te członki ciała, które zdają się być słabszymi, są potrzebniejsze,

23a te, które w ciele uważamy za mniej zacne, otaczamy większym szacunkiem, a dla wstydliwych członków naszych dbamy o większą przyzwoitość,

24podczas gdy przyzwoite członki nasze tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował ciało, iż dał pośledniejszemu większą zacność,

25aby nie było w ciele rozdwojenia, lecz aby członki miały nawzajem o sobie jednakie staranie.

26I jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki; a jeśli doznaje czci jeden członek, radują się z nim wszystkie członki.

27Wy zaś jesteście ciałem Chrystusowym, a z osobna członkami.

28A Bóg ustanowił w kościele najpierw apostołów, po wtóre proroków, po trzecie nauczycieli, następnie moc czynienia cudów, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, kierowania, różne języki.

29Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy wszyscy mają moc czynienia cudów?

30Czy wszyscy mają dary uzdrawiania? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy je wykładają?

31Starajcie się tedy usilnie o większe dary łaski; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →