bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Polish
/
polish
/
Proverbs 31
Proverbs 31
polish
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
1
Słowa Lemuela, króla Massy, których go uczyła jego matka.
2
Cóż mam powiedzieć, mój pierworodny Lemuelu, i co, synu mojego łona, synu moich ślubów?
3
Nie oddawaj kobietom swojej siły, nie chodź drogami, na których gubią się królowie.
4
Królom, o Lemuelu, królom nie wypada pić wina albo książętom pragnąć mocnego napoju,
5
aby przy piciu nie zapomnieli ustaw i nie naginali prawa wszystkich ubogich.
6
Dajcie mocny napój ginącemu i wino strapionym na duchu!
7
Niech piją i zapomną o nędzy i nie pomną już swojego trudu.
8
Otwórz swoje usta w obronie niemego i w sprawie wszystkich opuszczonych!
9
Otwórz swoje usta, sądź sprawiedliwie, ubogim i biednym wymierzaj sprawiedliwość!
10
Dzielna kobieta - trudno o taką - jej wartość przewyższa perły,
11
serce małżonka ufa jej, nie brak mu niczego,
12
gdyż wyświadcza mu dobro, a nie zło, po wszystkie dni swojego życia;
13
dba o wełnę i len i pracuje żwawo swoimi rękami.
14
Podobna jest do okrętów handlowych, z daleka przywozi żywność.
15
Wstaje wcześnie, gdy jeszcze jest noc; daje żywność swoim domownikom, a swoim służącym, co im się należy.
16
Gdy zeche mieć rolę, nabywa ją, pracą swoich rąk zasadza winnicę.
17
Mocą przepasuje swoje biodra i rześko porusza ramionami.
18
Wyczuwa pożytek ze swojej pracy, jej lampa także w nocy nie gaśnie.
19
Wyciąga ręce po kądziel, swoimi palcami chwyta wrzeciono.
20
Otwiera swoją dłoń przed ubogim, a do biedaka wyciąga swoje ręce.
21
Nie boi się śniegu dla swoich domowników, bo wszyscy jej domownicy mają po dwa ubrania.
22
Sama sobie sporządza okrycia, jej szata jest z purpury i bisioru.
23
Mąż jej jest w bramach szanowany, zasiada w radzie starszych kraju.
24
Wyrabia spodnią bieliznę i sprzedaje ją, i pasy dostarcza kupcowi.
25
Dziarskość i dostojność jest jej strojem, z uśmiechem na twarzy patrzy w przyszłość.
26
Gdy otwiera usta, mówi mądrze, a jej język wypowiada dobre rady.
27
Czuwa nad biegiem spraw domowych, nie jada chleba nie zapracowanego.
28
Jej synowie nazywają ją szczęśliwą, jej mąż sławi ją, mówiąc:
29
Jest wiele dzielnych kobiet, lecz ty przewyższasz wszystkie!
30
Zmienny jest wdzięk i zwiewna jest uroda, lecz bogobojna żona jest godna chwały.
31
Oddajcie jej, co się jej należy! Niech ją w bramach wysławiają jej czyny!
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31