1 Timothy 6

Seraiki

← Chapter 5 Jump to:

1جیہڑے نوکر غُلامی دی پنجالی ءچ ہِن او آپنڑے مالکاں کُوں پُوری عزت دے لائق سمجھنڑ تاں جو کوئی خُدا دے ناں دی تے ساڈی تعلیم دی بدنامی نہ کرے۔

2جِنہاں غُلاماں دے مالک اِیماندار ہِن، او اُنہاں کُوں مسیحی بِھرا ہووݨ پارُوں گھٹ عزت نہ ڈیوݨ، بلکہ اُنہاں دی زیادہ خدمت کرݨ کیوں جو اُنہاں دی خدمت کنُوں فائدہ چاوݨ آلے اِیماندار تے عزیز ہِن۔ تُوں اِنہاں گالھیں دی تعلیم تے نصیحت ڈے۔

3جے کوئی غلط تعلیم ڈیندے تے خُداوند یسُوع مسیح دے صحیح کلام تے اُوں تعلیم کُوں نئیں منیندا جیہڑی خُدا پرستی دے مطابق ہے،

4تاں او مغرُور ہے تے کُجھ نئیں جانڑدا۔ اُونکُوں فضول بحث تے لفظاں دے بارے ءچ تکرار کرݨ دا مرض ہے جِیندا نتیجہ حسد، جھیڑے، بدگوئیاں تے ڈُوجھیاں دے بارے ءچ بُری سوچ رکھنڑ ہے،

5تے اُنہاں لوکاں ءچ جِنہاں دی عقل وِگڑ گئی ہے، جھیڑے پیدا تھیندے ہِن۔ سچائی اُنہاں کنُوں چِھک گِھدی گئی ہے تے او دینداری کُوں نفع دا ذریعہ سمجھدے ہِن۔

6پر دینداری دے نال نال آپنڑی حالت اُتے خوش راہوݨ وڈے نفع دی گالھ ہے

7کیوں جو اساں دُنیا ءچ نہ کُجھ گِھن تے آئے ہیں تے نہ کُجھ اُوندے ءچوں گِھن تے وَنج سگدے ہیں۔

8بس جے ساڈے کولھ کھاوݨ تے پاوݨ کیتے ہے تاں اُوندے اُتے خوش راہوں۔

9جیہڑے لوک دولت مند تھیوݨ چاہندے ہِن، او ازمائش ءچ پے تے بہُوں فضول تے نُقصان پُچاوݨ آلیاں خواہشاں دے پھندے ءچ پَھس ویندے ہِن تے تباہی تے ہلاکت دے دریا ءچ غرق تھی ویندے ہِن۔

10کیوں جو پیسیاں دا لالچ ہر قِسم دی بُرائی دی جڑھ ہے تے کُجھ لوک دولت دے لالچ ءچ آ تے آپنڑے اِیمان تُوں گُمراہ تھی گئے تے آپنڑے آپ کُوں بہُوں ڈُکھ ڈِتے۔

11پر تُوں خُدا دے بندے، اِنہاں کنُوں بھج تے راستبازی، دینداری، اِیمان، محبت، صبر تے نرم دِلی دا طالب تھی۔

12اِیمان دی چنگی کُشتی لڑ۔ ہمیشاں دی زندگی اُتے قبضہ کر گِھن جیندے کیتے تُوں سڈیا گِیا ہَویں، تے جِیندے بارے ءچ تَیں بہُوں سارے گواہاں دے سامنڑے چنگا اِقرار کیتا ہا۔

13مَیں خُدا کُوں جیہڑا ہر چیز کُوں زندگی ڈیندے تے مسیح یسُوع کُوں جئیں پنطیُس پِیلاطُس دے سامنڑے چنگا اِقرار کیتا ہا، گواہ بنڑا تے تیکُوں تاکید کریندا ہاں،

14جو جئیں تئیں ساڈا خُداوند یسُوع مسیح ظاہر نہ تھی ونجے، جیہڑا حُکم تیکُوں ڈِتا گئے اُوندے اُتے بغیر کہیں غلطی تے ناکامی دے عمل کر۔

15کیوں جو خُدا مناسب وقت اُتے مسیح کُوں ظاہر کریسی۔ خُدا مُبارک تے واحد حاکم، بادشاہاں دا بادشاہ تے خُداونداں دا خُداوند ہے۔

16صرف اُوہو غیر فانی ہے، تے او اُوں نُور ءچ راہندے جِتھاں کوئی پُج نئیں سگدا۔ اُونکُوں کہیں اِنسان نئیں ڈِٹھا تے نہ ڈیکھ سگدے۔ اُوندی عزت تے سلطنت ہمیشاں تئیں قائم راہوے، آمین۔

17اِیں موجودہ جہان دے دولت منداں کُوں حُکم ڈے جو او مغرُور نہ تھیوݨ تے دولت جیہی غیر یقینی چیز اُتے اُمید نہ رکھنڑ بلکہ خُدا اُتے، جیہڑا ساڈی خوشی کیتے ساریاں چیزاں ساکُوں کثرت نال ڈیندے۔

18اُنہاں کُوں حُکم ڈے جو او نیکی کرݨ تے نیک کماں دے لحاظ نال دولت مند بنڑݨ تے ہمیشاں سخاوت کر تے ڈُوجھیاں دی مدد کرݨ کیتے تیار راہوݨ۔

19اِینویں او آپنڑے کیتے ہِک چنگا خزانہ جمع کریسن یعنی آوݨ آلے زمانے کیتے ہِک مضبوط بنیاد، تے اِینویں حقیقی زندگی اُتے قبضہ کرݨ۔

20تِیمُتِھیُس! اِیں امانت دی جیہڑی تیڈے سپُرد کیتی گئی ہے، حفاظت کر، تے بے ہُودہ گالھیں تے فضول خیالاں کنُوں کنارہ کر، کیوں جو ایجھے علم کُوں علم آکھنڑ ای غلط ہے۔

21کُجھ لوک ایجھے علم دی وجہ کنُوں آپنڑے اِیمان تُوں گُمراہ تھی گئے ہِن۔ خُدا دا فضل تُساں سبھ نال راہوے۔

← Chapter 5 Jump to: