James 1

Albanian 2018

Jump to: Chapter 2 →

1Unë Jakobi, shërbëtor i Perëndisë dhe i Zotit Jezu Krisht, përshëndes dymbëdhjetë fiset e shpërndara nëpër botë.

2Vëllezërit e mi, gëzohuni kur ndeshni tundime të ndryshme,

3sepse ju e dini se sprova e besimit tuaj sjell durimin.

4Kini durim deri në fund, që të jeni të përsosur, të plotë dhe pa asnjë të metë.

5Nëse dikujt nga ju i mungon urtia, le të kërkojë nga Perëndia dhe ai do t'i japë, sepse Perëndia u jep të gjithëve me zemërgjerësi dhe pa përçmim,

6por le të kërkojë me besim dhe pa dyshuar. Kush dyshon, i ngjan valës së detit, që e ngre era dhe pastaj e përplas.

7Ky njeri të mos pandehë se do të marrë ndonjë gjë nga Zoti,

8sepse është njeri me dy mendje dhe i paqëndrueshëm në gjithçka që bën.

9Vëllai i varfër le të krenohet, se do ta lartësojë Perëndia,

10ndërsa vëllai i pasur se do ta përulë. I pasuri do të shkojë si lulja e barit.

11Dielli lind dhe nxehtësia e tij e than barin. Lulja e barit vyshket dhe bukuria i zhduket. Kështu do të vyshket edhe i pasuri në gjërat që bën.

12Lum ai njeri që duron tundimet, sepse, pasi të ketë kaluar sprovën, do të marrë kurorën e jetës, të cilën Perëndia ua premtoi atyre që e duan.

13Askush, kur tundohet, të mos thotë: «Jam tunduar nga Perëndia». Perëndia nuk tundohet nga e keqja dhe nuk tundon askënd.

14Secili tundohet nga lakmia e vet, që e josh dhe e mashtron.

15Kur lakmia mbarset, pjell mëkatin, ndërsa mëkati që kryhet sjell vdekjen.

16Vëllezërit e mi të dashur, mos u mashtroni!

17Çdo e mirë që na është dhënë dhe çdo dhuratë e përsosur vjen nga lart dhe zbret nga Ati i dritave qiellore. Perëndia nuk ndryshon dhe nuk lë hije ndryshimi.

18Prej vullnetit të tij na dha jetë me anë të fjalës të së vërtetës, që ne të jemi fryti i parë i krijesave të tij.

19Vëllezërit e mi të dashur, dijeni se çdo njeri duhet të jetë i gatshëm për të dëgjuar, i ngadaltë për të folur dhe i ngadaltë në zemërim.

20Zemërimi i njeriut nuk kryen drejtësinë e Perëndisë.

21Prandaj hidhni tej çdo ndyrësi e çdo ligësi tjetër dhe me përulësi pranoni fjalën që Perëndia ka mbjellë ndër ju, fjalë e cila mund t'ju shpëtojë shpirtrat.

22Bëhuni zbatues të fjalës dhe jo vetëm dëgjues që gënjejnë veten.

23Sepse nëse dikush është vetëm dëgjues i fjalës dhe jo zbatues i saj, ai i ngjan një njeriu që e shikon fytyrën e tij të vërtetë në pasqyrë,

24por pasi shihet, ikën e menjëherë harron sesi ishte.

25Ndërsa ai që e shikon me kujdes ligjin e përsosur të lirisë dhe ngulmon në të, ai që nuk mbetet vetëm një dëgjues që harron, por zbatues i tij, do të jetë i lum në gjithçka që bën.

26Kush mendon se është fetar dhe nuk i vë fre gjuhës, mashtron veten dhe feja e tij është e kotë.

27Feja e pastër dhe e panjollë para Perëndisë dhe Atit është kjo: përkujdesja për jetimët e vejushat që janë në vështirësi dhe ruajtja e vetes të pastër nga bota.

Jump to: Chapter 2 →