Proverbs 10

Albanian (Bibla Shqip 1994)

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1Fjalët e urta të Salomonit. Një fëmijë e urtë e gëzon të atin, por një fëmijë budalla i shkakton vuajtje nënes së vet.

2Thesaret e padrejtësisë nuk japin dobi, por drejtësia të çliron nga vdekja.

3Zoti nuk do të lejojë që i drejti të vuajë nga uria, por hedh poshtë dëshirën e të pabesëve.

4Kush punon me dorë përtace varfërohet, por dora e njerëzve të zellshëm të bën të pasurohesh.

5Ai që mbledh gjatë verës është një bir i matur, por ai që fle në kohën e korrjeve është një bir që të mbulon me turp.

6Ka bekime mbi kokën e të drejtit, por dhuna e mbulon gojën e të pabesëve.

7Kujtimi i të drejtit është në bekim, por emri i të pabesit do të kalbet.

8Zemërurti i pranon urdhërimet, por fjalamani budalla do të rrëzohet.

9Ai që ecën në ndershmëri ecën i sigurt, por ai që ndjek rrugë dredharake ka për t'u zbuluar.

10Kush e shkel syrin shkakton vuajtje, por fjalamani budalla do të rrëzohet.

11Goja e të drejtit është një burim jete, por dhuna e mbulon gojën e të pabesëve.

12Urrejtja shkakton grindje, por dashuria mbulon të gjitha fajet.

13Dituria gjendet mbi buzët e atyre që kanë mendje, por shkopi është për kurrizin e atyre që nuk kanë mend.

14Të urtët grumbullojnë njohuri, por goja e budallait është një shkatërrim i shpejtë.

15Begatia e të pasurit është qyteti i tij i fortë; shkatërrimi i të varfërit është varfëria e tyre.

16Puna e të drejtit i shërben jetës, fitimi i të pabesit mëkatit.

17Kush ruan mësimet është në rrugën e jetës; por kush nuk pranon kritikën humb.

18Kush e maskon urrejtjen ka buzë gënjeshtare dhe ai që përhap shpifje është budalla.

19Në fjalët e shumta faji nuk mungon, por ai që i frenon buzët e tij është i urtë.

20Gjuha e të drejtit është argjend i zgjedhur, por zemra e të pabesëve vlen pak.

21Buzët e të drejtit ushqejnë mjaft njerëz, por budallenjtë vdesin sepse nuk kanë mend.

22Bekimi i Zotit pasuron dhe ai nuk shton asnjë vuajtje.

23Kryerja e një kobi për budallanë është si një zbavitje; kështu është dituria për njeriun që ka mend.

24Të pabesit i ndodh ajo nga e cila trembet, por njerëzve të drejtë u jepet ajo që dëshirojnë.

25Kur kalon furtuna, i pabesi nuk është më, por i drejti ka një themel të përjetshëm.

26Ashtu si uthulla për dhëmbët dhe tymi për sytë, kështu është dembeli për ata që e dërgojnë.

27Frika e Zotit i zgjat ditët, por vitet e të pabesit do të shkurtohen.

28Shpresa e të drejtëve është gëzimi, por pritja e të pabesëve do të zhduket.

29Rruga e Zotit është një kala për njeriun e ndershëm, por është shkatërrim për ata që kryejnë padrejtësi.

30I drejti nuk do të lëvizet kurrë, por të pabesët nuk do të banojnë në tokë.

31Goja e të drejtit prodhon dituri, por gjuha e çoroditur do të pritet.

32Buzët e të drejtit njohin atë që është e pranueshme; por goja e të pabesëve njeh vetëm gjëra të çoroditura.

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →